Lego: Indiana Jones
21 juli 2008
Lego Star Wars is een hit en dus dachten de games makers, dat kunnen we nog eens overdoen met Indiana Jones. Een goed idee? Ik heb er al om minder horen grollen, maar in dit geval moeten we jullie toch weer op het rechte pad brengen: Lego Indiana Jones is echt wel de moeite van het spelen waard. Read more
Popularity: 24% [?]
Magic, the Gathering: het spel
23 juni 2008
In Magic, the Gathering beschik je over een zestigtal kaarten (een deck) waarin monsters, basiskaarten, toverkaarten, spreuken en nog zovele andere kaarten zitten. De bedoeling is dat je de tegenstander zo vakkundig mogelijk van zijn levenspunten beroofd zonder dat jij daarbij als eerste het loodje moet leggen. Leuk spel, denk je misschien, maar hoe speel je dat?
Zoals gebruikelijk, beschik je over heel wat bronnen op Internet. Wie graag wil weten wat het is, kan een degelijke uitleg lezen op Wikipedia. De meest interessante zijn ongetwijfeld de filmpjes die je op YouTube, waar je een reeks van 6 filmpjes terugvindt over Magic, the Gathering. Deze filmpjes, die in het Nederlands zijn, leggen je vanaf het begin uit wat het inhoud, welke decks er bestaan en wat de spelregels zijn. Je vindt ze in deel 1, deel 2, deel 3, deel 4, deel 5 en deel 6.
Eens je de spelregels kent, wil je natuurlijk weten welke kaarten er bestaan. Op Cardkingdom vertellen ze je er alles over. Ok the officiele site krijg je dan weer allerlei informatie, onder meer over de wedstrijden die regelmatig gestreden worden.
Eens je alles hebt, kan je Magic Workstation downloaden om je kaarten ook gemakkelijker te beheren. Je kan er verder ook kaarten en handleidingen downloaden. Vergeet zeker niet de Game databases!
Conclusie
In dit eerste korte overzicht hebben we jullie wegwijs gemaakt in de spelregels. Het is een spel dat je moet spelen - al is kennis van het Engels best wel gemakkelijk.
Popularity: 47% [?]
Mijn droomjob: Babysitter
24 april 2008
Transposia heeft zich uitgesloofd: dit game beschikt over een prachtige grafische omgeving. Het park, het huis, de babies: ze zijn allemaal even mooi. Voor wie nu zijn neus ophaalt voor het onderwerp: het is zoals Sims. Alleen dan nog beter.
Eerst en vooral kies je zelf een personage. Geef haar een naam, kapsel, huidskleur en kledij en wacht dan tot de eerste ouders zich aanbieden met een baby. Meteen kan je al je moederlijke (of vaderlijke?) instincten laten boven komen. Je speelt, knuffelt en voedt je kinderen en zorgt ervoor dat ze een heerlijke tijd hebben. Het enige nadeel aan dit spel, laten we maar meteen duidelijk zijn, zijn echter de ouders.
Echte leven
Als je een full time babysitter wil worden, zal je dankzij dit spel al snel doorhebben dat het niet altijd zo’n eenvoudige opdracht is. Je moet niet alleen voedsel kopen voor je kinderen, je moet ook speelgoed voorzien, verzorgingsproducten aanschaffen en natuurlijk kleding klaar hebben liggen. Ongelukjes zijn immers zo gebeurd. Daarnaast moet je ook nog je baby bezig kunnen houden en daarvoor heb je binnen het spel verschillende lokaties. Van de slaapkamer (waar ze kunnen slapen) tot de leefruimte naar de straat, het park, de speeltuin of zelfs de kinderarts of de supermarkt. Een aantal van die lokaties kan je met je kinderen bezoeken, anderen, zoals de supermarkt, doe je echt beter alleen. En dat betekent meteen ook dat je voldoende voedsel in huis moet hebben, want als je kinderen hebt, kan je niet zomaar even weg.
Wie zelf kinderen opvangt, weet het wel. Kinderen kunnen kleine ettertjes zijn en dat zijn ze gewoonlijk al vanaf de wieg. In babysitter kan je ook soms lastige kinderen tegenkomen. Ze worden humeurig, bijvoorbeeld, omdat ze honger hebben of zich vervelen. Maar daar is altijd wel een oplossing voor te vinden.
In Babysitter heb je echter nog andere ettertjes. Of moet ik zeggen: etters? Ze zijn groter, gemiddeld één meter vierenzeventig, en gaan door het leven als ouder. Zo kregen we een ouder over de vloer die eiste dat zijn kind bij iedere maaltijd groenten at. Op zich ben ik daar voorstander van, het is gezond en zo, maar zijn andere eis was toch wel bizar. Zijn kind mocht namelijk hoegenaamd niet in contact komen met… andere kinderen. Hij (of zij?) zou er wel eens iets aan kunnen overhouden.
In het echte leven denk je: goed, zeur maar wat als ouder en eens je buiten bent doe ik toch mijn zin. Niet overdrijven, natuurlijk, maar je hebt als babysitter nu eenmaal ook je eigen regels. In Babysitter zal je daar echter niet mee weg komen. Doe je iets wat de ouders niet aanstaat, dan zullen ze je meteen daarvoor straffen door je niet te betalen. Al die moeite voor niets…
Dus volg je braaf de regels van de ouders of weiger je gewoon de kinderen. In het begin namen we alles aan, ook die ouder. Maar eens je meer ervaring hebt en meer kinderen krijgt, sturen we dergelijke ouders gemakkelijker door. Niet omdat ze absoluut willen dat hun kinderen groenten krijgen (spruiten zijn ook groenten… héhéhé!), maar wel omdat ze eisen dat hun kinderen niet met anderen in contact komen. In dergelijke gevallen moeten ze maar zelf voor hun kroost zorgen.
Conclusie
Ik ga het kort houden: er is net een baby wakker geworden en ik wil niet dat die gaat huilen. Mijn droomjob Babysitter is echt wel grandioos. Door de Sims omgeving te gebruiken, creëer je een wereld die spelers waarschijnlijk erg goed kennen. Het maakt dat het spel meteen ook aantrekt. Verder zit er meer dan voldoende variatie in zodat je echt wel enkele uren zoet bent. Toch één minpuntje: mannen kunnen ook babysitten en ik kan het weten: ik heb het vroeger ook echt gedaan als invaller van mijn zusje. Het is dan ook een beetje seksistisch om er alleen maar een meisje in te stoppen. Ik wil ook wel eens een jongen kiezen zodat ik papa kan zijn.
Ik eindig graag met een positieve noot: Babysitter is schitterend, al was het alleen al maar vanwege de uit-knop. Wanneer je kindertjes te etterig worden, kan je ze altijd laten voor wat ze zijn en op je computer iets anders gaan doen. In het echte leven is zoiets niet echt aan te raden…
Popularity: 45% [?]
Peking Express (game)
23 april 2008
Dat van populaire films games gemaakt worden, zijn we ondertussen al lang gewoon. Dat nu ook reality-tv dienst doet als game, is nieuw. Transposia heeft met Peking Express dan ook een uniek spel op de markt gebracht dat heel dicht bij het origineel ligt.
ZO snel mogelijk reizen met maar één euro per dag: dat is zowat de opdracht die de spelers in deze reality-reeks voorgeschoteld krijgen. In Peking Express the Game ga je ook de wereld ontdekken. Alleen kan je hier de hele wereld ontdekken, met meer dan 800 bezienswaardigheden; van Zuid-Amerika tot Australië. Ondertussen krijg je vragen voorgeschoteld en kan je geld verdienen door jobs te doen, zodat je verder kan reizen. Alleen moet je wel over de nodige kennis beschikken om een job te kunnen uitvoeren. Je moet immers eerst een sollicitatiegesprek doen en dat leek niet altijd even evident te zijn, zo mochten we zelf vaststellen.
100 bestemmingen
Er zijn 100 bestemmingen en 800 bezienswaardighgeden. Verder kan je alle steden die op tv aangedaan zijn, ook in het spel bezoeken. Tussen de steden reizen, kost geld en dat moet je dus verdienen met ongeveer 180 verschillende jobs. Het spel wordt gepresenteerd door Roos van Acker en heeft als extra dat je met 2 tot 8 spelers via het netwerk kan spelen. Dat kan dus zowel via het LAN netwerk als via Internet. Enige voorwaarde is wel dat Peking Express natuurlijk op iedere computer afzonderlijk staat.
Naast de netwerkoptie, beschik je ook over een single player of multiplayer optie. In het eerste geval speel je alleen, in het tweede ben je met twee tot vier spelers die vanaf dezelfde computer meespelen.
Spelmodi
Je beschikt bij het opstarten over twee spelmodi. De Wereld Rond laat je toe uit een lijst van beschikbare bestemmingen te kiezen. Je bekijkt de bezienswaardigheden, beantwoord er dan een vraag over en je kan verschillende jobs uitoefenen om geld te verdienen, zodat je verder kan reizen. De tweede modus is die van de Reisavonturen. Hier moet je een missie uitvoeren en al naargelang de keuzes die je maakt, wordt de bestemming gekozen.
Eens je de keuze gemaakt hebt, begint het spel. Zo zagen we bijvoorbeeld het stadsplan van Rome waarop mooi aangegeven staat waar welke foto’s gemaakt werden. We bezochten het Forum Romanum en het Colosseum en ontdekten dat het gebouwd werd in 72 na Christus door Keizer Vespasianus.
Bij iedere foto hoort ook een vraag. Die zit verborgen achter het vraagteken die bij de uitleg zit. Soms zijn die vragen gemakkelijk, soms ook moet je verdomd goed nadenken.
Je kan er ook naar de vlieghaven gaan en een nieuwe bestemming kiezen, zoals Lissabon, Riga of Washington DC. Omdat geen enkele reis natuurlijk gratis is, krijg je meteen ook de prijs die je ervoor moet betalen wanneer je met het vliegtuig vertrekt. Maar ook met de trein, bus of boot kan je reizen maken. In dat geval zijn de eindbestemmingen natuurlijk anders en liggen de prijzen ook lager (of hoger). Zo konden we met de boot naar Dubrovnik voor 42 euro. Een echt koopje!
Sollicitatie
Om werk te vinden, moet je natuurlijk wel solliciteren. Dat betekent meteen ook vragen beantwoorden. Zo wilden we hoofdkelner worden en kregen we de vraag voorgeschoteld of een hardgekookt ei sneller rond draaide dan een rauw. Je krijgt 5 vragen waarbij je soms bijvoorbeeld maar twee juist moet hebben om de job te krijgen. Al naargelang de functie, moet je meer vragen juist beantwoord hebben. Hoe meer juiste vragen geëist worden, hoe meer geld je natuurlijk kan verdienen. Eens je de job hebt, krijg je het geld zo op je rekening gestort, soms zelfs inclusief een bonus.
Conclusie
Peking Express is een doordacht game dat leuk om te spelen is. Enig nadeel is dat het Quizgedeelte primeert. En hoewel dit bijzonder goed in elkaar zit, moet je er toch voor zijn. De vragen die bij een foto zitten, hebben echter niet meteen iets met die foto te maken, wat het beantwoorden ervan soms wel wat moeilijker maakt. Vooral leuk is dan ook de mogelijkheid om met meerdere spelers te spelen, zowel via internet of het netwerk als via eenzelfde computer.
Product: Peking Express
Producent: Trnasposia
Prijs: 14,95
Systeemvereisten: Windows, Pentium III, 400 MHz, 128 Mb RAM
Popularity: 31% [?]
GT5 Prologue (PS/3)
10 april 2008
Van de race sims is Gran Turismo 5 één van de meest verwachtte games op dit ogenblik. Onlangs verscheen GT5 Prologue, wat ons al een voorsmaakje moet geven. Om kort te zijn: het smaakt naar meer!
Om te starten beschik je over een beperkt fonds waarmee je een auto moet kopen. Met die auto kan je vervolgens aan wedstrijden meedoen in een poging prijzen te winnen en dus geld bijeen te rapen. Omdat alle begin moeilijk is, krijgt zelfs de verliezer nog 500 kredieten. Maar als je weet dat de goedkoopste wagen rond de 15000 kredieten zit, heb je al begrepen dat je het daarmee niet zal maken.
Het komt er dus op neer auto’s te kopen. Daarmee kan je aan prijzen meedoen. Niet aan alle prijzen: sommige auto’s heb je nodig om aan een bepaalde race mee te kunnen doen en zo extra geld te verdienen.
Naarmate je meer wedstrijden wint, kan je meer geld verdienen en dus grotere auto’s aankopen. Oude voertuigen kan je dan weer verkopen via de garage, maar tenzij je met het betrokken voertuig helemaal niet wil racen, raden we jullie dat af. Wat je ervoor krijgt is gewoonlijk maar een fractie van wat je ervoor hebt betaald. Verliezen doe je dus toch.
Kwaliteit
Racen is meer dan alleen maar dat gaspedaal induwen en aan het stuur draaien. En dat geldt zeker voor GT5. De grafische kwaliteit van de verschillende auto’s is gewoon verbluffend. Soms betrapte ik me er zelfs op dat ik eerst alle auto’s langs liet komen om ernaar te kunnen kijken voor ik zelf de baan op scheurde.
Grafisch zit het dan ook schitterend in elkaar, zoals je onder meer op Youtube kan zien. Ook de auto’s reageren bijzonder soepel. Zo soepel, zelfs, dat we een enkele keer gewoon de controle over het stuur verloren. We genoten ook van de racen door de bergen omdat je echt de indruk had door diezelfde bergen te vliegen. Zelfs de mensen die langs de baan stonden, leken echt. Zo echt dat toen we de controle over onze auto verloren, we haast in onze broek deden voor de toeschouwers. Alleen, en dat viel dan tegen, bereikten we ze niet eens. De rand van de weg is ook daadwerkelijk de rand van de weg. Er is geen doorkomen aan.
Dat neemt niet weg dat het spel schitterend is. Voor iedere moeilijkheidsgraad is er wel iets, te beginnen bij Classe C. Wie voldoende geld heeft, kan hier al ware bollides aankopen, maar echt zinvol is het nog niet. Zo reden we met onze BMW Z4 iedereen van de baan en wonnen we wedstrijd na wedstrijd, maar konden we niet aan alle wedstrijden meedoen. Aan een aantal wedstrijden kan je namelijk alleen meedoen wanneer je over een bepaald type van auto beschikt. Welke auto dat is, kan je nagaan bij iedere race.
On line
Er zijn twee spelmodi beschikbaar: eentje waarbij alles mag (botsen, van de weg duwen, enz…) en eentje waar je voor dit alles strafpunten krijgt. Het brengt ons meteen ook bij het enige nadeel van dit spel, want wie agressief rijdt en anderen van de baan wil kegelen, zal daar zelf (nog) geen last van ondervinden. De schade aan de auto is met andere woorden niet zichtbaar. Hopelijk is dat anders in de volledige versie.
Nieuw is ook de mogelijkheid om je kunnen te testen tegen andere gamers, door on line te gaan. Het was best spannend om in onze auto door de bocht te scheuren en te weten dat de anderen van vlees en bloed waren. In het spel zelf was de voorspelbaarheid namelijk relatief groot. Dezelfde auto’s eindigden altijd eerst. Daar kon je slechts verandering in brengen door een ongeluk uit te lokken of door zelf een ander voertuig voorbij te racen.
Conclusie
GT5 Prologue belooft veel. GT5 zal ongetwijfeld een schitterend game zijn dat ons uren speelplezier bezorgd. Grafisch zit het heel goed in elkaar, zeker op een HD niveau. Aan deze Prologue zijn een aantal zaken die nog verbeterd kunnen worden, maar het gaat dan vooral om details. Nu is het enkel nog wachten op het Echte Game. Wij kijken er in ieder geval naar uit.
Popularity: 27% [?]
101 Gratis Games 2008
30 maart 2008
101 gratis games: het mag beginnen donderen, sneeuwen of bliksemen. Hoe slechter het weer, hoe liever wij het hebben met deze 101 gratis spelletjes. Het gaat om actie, avontuur, RPG, Arcade, puzzles, shooters, simulatie en strategie.
Go for it, ladies and gentlemen!
Popularity: 31% [?]
Uncharted: Drake’s Fortune [PS/3]
28 maart 2008
Avonturiers gezocht: goede bijverdienste beloofd. Vereisten: negen levens hebben, handig zijn en over goede ogen beschikken. Zo zou je in het kort Drake’s Fortune kunnen samenvatten. Het enige wat ze er niet bij vertellen is dat je de halve wereld moet bestrijden. En dat er doden vallen.
Uncharted: Drake’s Fortune begint aan boord van een schip. Je wordt aangevallen en moet je verdedigen tot je vriend in zijn watervliegtuig langs komt. Dezelfde vriend die even later bitter aan zijn einde komt.
De smaak van Uncharted is gezet: keiharde actie, afgewisseld met het zoeken naar de juiste doorgang. Het spel is niet altijd even gemakkelijk en is juist daarom zo uitdagend. Nathan Drake, een afstammeling van Sir Francis Drake, gaat op zoek naar de schatten van zijn voorvader. Daarbij struikelt hij over een journalist, die alles doet om een schitterende film te maken, en redt hij zichzelf uit de meest benarde situaties met Sully, die van het watervliegtuig. Die man is echter al wat aan de oude kant aan het worden; ik zou zeggen zowat mijn leeftijd, en draagt nog wat spoken mee uit zijn verleden. Alle drie zijn het karakters die er staan en die er ook blijven staan. Nathan door zijn koppigheid en zijn humor, Eleanor door haar gedrevenheid en Sully omdat hij alles wel weet te relativeren.
Drake’s Fortune komt enkel uit op de PlayStation 3 en haalt dan ook alles uit die machine. Zowel grafisch (gewoon een levensechte omgeving) als het verhaal (je wordt er zo in meegezogen) zijn schitterend. Zo wordt Nathan ook echt nat wanneer hij het water in duikt en droogt zijn kleding niet gelijkmatig zodra hij in de zon loopt. Het zijn maar kleine details, maar ze maken meteen duidelijk hoe ernstig de makers met dit spel bezig geweest zijn.
Schieten
Alles zit erin: klauteren, springen, maar ook schieten en dingen opblazen. En zoeken, natuurlijk. Héél veel zoeken. Eén van de vele schitterende omgevingen die je in het spel bezoekt, is bijvoorbeeld de gestrande U-boot. Maar er is ook de tempel waar je houten staketsels moet afbranden om verder te kunnen, of die andere ruïne waar je enkel een poort kan openen door de juiste stenen op de juiste volgorde in te drukken.
Het is geen eenvoudig spel: soms zit je vast en zie je gewoon niet waar je moet zoeken. Andere keren loop je overal door of mag je de strijd aanbinden met tientallen tegenstanders die vaak over heel wat betere wapens beschikken dan jij. Blindelings richten en neerkogelen is er dus niet bij. Houd er wel rekening mee dat je eindeloze hoeveelheden tegenstanders moet neerleggen en dat je jezelf soms letterlijk een weg moet schieten doorheen de vijanden. Vergeet dan ook telkens niet hun munitie in beslag te nemen, want anders heb je al snel problemen.
Conclusie
Uncharted: Drake’s Fortune is een schitterend game. Je zou er haast een PlayStation 3 voor aankopen, als je er nog geen hebt. Zowel de karakters als de grafische kwaliteit als het plot staan erg sterk in hun schoenen. Dit is niet zo’n verhaaltje waar de ontwikkelaars snel, snel wat in elkaar gestoken hebben. Het is een film, met dat verschil dat je ‘m zelf speelt. En dat maakt van Uncharted: Drake’s Fortune een spel dat niet in je game bibliotheek mag ontbreken.
Popularity: 27% [?]
Lost Odyssey
24 maart 2008
Lost Oddysey
Het moet zwaar zijn om te weten dat je voor honderden jaren aan herinneringen hebt, en dat je je er maar bitter weinig van voor de geest kan halen. In deze onaangename situatie zit Kaim, een krijger die maar dan 1000 jaar oud is. Hij heeft veel tragische en blije momenten beleefd, waaraan de herinneringen langzaam terugkeren als hij in een continent ronddwaald dat door de magisch-industriële revolutie een enorme sprong voorwaarts maakte. In deze wereld gaat Kaim op pad om zijn herinneringen terug te halen, al zijn ze lang niet allemaal even aangenaam…
Mistwalker, de studio van Final Fantasy bedenken Hironobu Sakaguchi heeft met Lost Oddysey zijn tweede xbox 360 exclusive klaargestoomd. Nu waren we van de vorige game, Blue Dragon, niet meteen zo’n grote fans in tegenstelling tot menig ander journalist. De game was ons wat te "aziatisch" en te "kiddy". We besloten om Lost Oddysey echter een eerlijke kans te geven, en dat hebben we ons niet berouwd.
Bij Lost Oddysey word de ruggegraat gevormd door het sterke verhaal, dat je van bij het begin meesleept. Je krijgt zoals gezegd het verhaal te zien van Kaim, een getormenteerde held die het eeuwige leven heeft. Een vreemd voorval heeft hem echter van zijn geheugen beroofd, dat in de game echter langzaam aan terugkomt als hij over het continent zwerft waar conflicten her en der hem en zijn reisgenoten de nodige moeilijkheden bezorgen.
Een "nieuwigheid" die het verhaal extra in de verf zet zijn "dromen" die Kaim tijdens de reis beleeft. Tijdens de dromen herinnert hij zich terug zaken uit zijn lange leven. De dromen komen niet in filmpjes op het scherm, maar in de vorm van tekst die, gekoppeld aan de juiste muziek en geluiden, sfeervol tevoorschijn getoverd wordt. Veel mensen die ik gesproken heb zijn het met me eens dat dit verre van vervelend is. Het zijn immers stuk voor stuk aangrijpende verhalen die tonen dat Kaim al héél wat mee heeft moeten maken in zijn lange bestaan. De meeste dingen zijn niet zo’n aangename dromen maar meestal slaagt de held toch steeds om er het positieve in te zien, voor zover dat mogelijk is. Het verhaal wordt verder ondersteund door een heel arsenaal aan tussenfilmpjes die het verhaal aan je vertellen.
De meeste van deze filmpjes zijn behoorlijk lang maar ze zijn nooit boring omdat ze én er goed uitziek én een verhaal vertellen dat boeit tot aan het einde - al zie je sommige dingen al van mijlen ver afkomen. Via de tussenfilmpjes wordt het verhaal verteld dat Kaim en zijn kompanen beleven - of juist wat ze niet te zien krijgen.
Uiteraard is een game geen game als er niet gegamed kan worden (heb je ‘m?). Lost Oddysey is een turn-based RPG; dat wil zeggen dat je rondloopt totdat je vijanden tegen het lijf loopt waarna het knokken geblazen is. Deze ontmoetingen met de vijanden zijn random zodat je wel zal moeten vechten aangezien er geen manier is om de vijanden te ontlopen. Zoals dat bij een turn-based RPG hoort moet ieder personage dat mee knokt netjes zijn beurt afwachten voordat hij een aanval kan doen. Doet iemand een snelle aanval, dan zal hij die uiteraard eerst mogen doen. Hierdoor wordt het belangrijk om strategisch inzicht aan de dag te leggen. Ga je voor een spell waarvoor je twee beurten moet wachten, met het risico dat je tovenaar dan al uitgeteld is, of ga je voor de minder krachtige, maar snellere aanvallen?
Bij LO kunnen de andere typische RPG elementen natuurlijk niet ontbreken. Door vijanden te verslaan doen je personages ervaring op,
leren ze nieuwe technieken en verzamelen ze voorwerpen die hen sterken maken. Het feit dat je "ringen" kan smeden die je dan bepaalde bonussen geven is niet meer dan een gimmick; waar je in andere games de ringen opraapt verzamel je hier de grondstoffen waarmee je de ringen zelf eventjes maakt.
Lost Oddysey vind plaats in een wereld die graficsh behoorlijk goed in elkaar steekt. Vooral bij de filmpjes is het genieten van wat je voorgeschoteld krijgt, waar het in de game zelf een beetje magertjes is. Het ziet er allemaal wel leuk uit, maar echte top is het niet. De meeste personen die er rondhollen lijken wel "lege dozen" die er maar wat voor de gein rondwandelen - geen van hen heeft ook echt iets nuttigs te melden.
OVer de muziek kunnen we kort zijn: ze is ons niet speciaal opgevallen. Van "geluidseffecten" durven we niet spreken want de geluiden die je te horen krijgt zijn steeds hetzelfde. Wel zit er een massa gesproken tekst in het spel, waarbij de stem van Kaim - helaas - de minste is. Hij mag dan wel depri zijn, maar steeds op hetzelfde monotone toontje praten is ook nergens goed voor, toch?
|
Conclusie: - gameplay: goed. typische turn-based RPG die niet meteen voor vernieuwing zorgt. advies: een must buy voor iedereen die in een episc verhaal ondergedompeld wil worden! |
Popularity: 27% [?]
Prinses Lillifee (NDS)
19 maart 2008
Prinses Lillifee woont in een sprookjesachtig kasteel met een wonderschone tuin errond. Lillifee draagt er zorg voor de dieren en de planten en speelt ondertussen honderduit spelletjes. Een game voor de Nintendo DS voor meisjes vanaf 4 jaar en ouder.
Kinderen van vier kunnen nog niet lezen en daar heeft Transposia dan ook aan gedacht. Lezen is er dan ook niet bij, waar er uitleg gegeven moet worden, krijgt je kind die voorgeschoteld in het Nederlands.
Prinses Lillifee bevat een aantal eenvoudige minigames die je kind kan spelen. Soms leer je Prinses Lillifee te dansen, andere keren ga je kleedjes uitkiezen of mag je kind een andere opdracht vervullen. Dit is dus een typisch spel voor de allerkleinste dametjes onder ons.
Wanneer je het spel opstart, krijg je twee mogelijkheden. Er is het koffertje, waarin je bijvoorbeeld alle foto’s bewaard die je doorheen het spel gemaakt hebt, en er is het avontuur waarmee je verschillende spelletjes kan spelen, zowel in de grote tuin (je moet scrollen om de hele tuin te kunnen zien) als in het kasteel.
Het leuke aan dit spel is dat je de foto’s die je maakt, kan delen met andere gebruikers van een Nintendo DS. Heb je dus een vriendinnetje dat jouw kunstwerkjes wil zien, dan kan je deze gewoon aan haar doorsturen, net zoals zij jou haar foto’s kan tonen.
Minigames
Alles bijeen heb je de beschikking over zeven spelletjes die allemaal via de stylus van de DS te spelen zijn. Voor twee games heb je zelfs de beschikking over de microfoon, waar je doorheen kan blazen, bij wijze van spreken.
Prinses Lillifee is vooral gericht op de allerkleinsten. Onze teststers waren alle twee negen en vonden het spel duidelijk de moeite waard, maar toch ligt de nadruk vooral op kinderen tussen 4 en 6 jaar oud, die hun eerste stappen op de Nintendo DS zetten en nog niet zo erg goed (of helemaal niet) kunnen lezen. Grotere kinderen zullen het spel sneller opzij leggen omdat er weinig variatie geleverd wordt in de vorm van bijvoorbeeld verschillende levels.
Conclusie
Het spel zit vlot in elkaar. Het sterkste punt van Prinses Lillifee is precies dat het kinderen van vier tot zes of zeven jaar oud perfect weet aan te spreken, al kunnen ook oudere kinderen er wel plezier aan beleven. Het voordeel is ook dat Prinses Lillifee vaak door de allerkleinsten al gekend is en dat het zoeken naar de spelletjes niet zo bijzonder moeilijk is. Je hoeft enkel op de fonkelende sterretjes te klikken om je spelletjes te starten.
Product: De Magische wereld van Prinses Lillifee
Verdeler: Transposia
Prijs: € 39,99
Popularity: 26% [?]
Passively Multiplayer Online Game
20 februari 2008
Deze PMOG is een schitterend spel. Je schrijft je in, wacht op een mailtje van de betrokken dienst en je kan gaan spelen. Niet zomaar spelen: je speelt door gewone, alledaagse sites te bezoeken. Daar zie je, door een add-on in Firefox te installeren, dingen die gewone surfers niet zien. De bedoeling is om punten bij te winnen, maar door slechte sites te bezoeken (sites waar andere spelers bommen hebben achtergelaten, bijvoorbeeld) kan je ook punten verliezen.
We hebben het van horen zeggen, want zelf hebben we het geluk nog niet gehad om te spelen. MAar het moet gradioos zijn!
Popularity: 21% [?]
Meest populaire artikels
- Geen nieuwsberichten dit weekend
- Deze boodschap vernietigt zich in vijf minuten: Privnotes
- Symantec waarschuwt voor stijging in spam en phishing tijdens Olympische Spelen
- Nieuwe versie Business Solutions ook beschikbaar in het Nederlands
- Finjan Says Major US Payment Card Case Confirms Its Earlier Reports on the Latest Cybercrime Organizational Structures and Modus Operandi
- Olympus Imaging and Panasonic announce new Micro Four Thirds System standard
- Gratis tv op je pc
- Dank u voor Adobe Acrobat 9
- Space Invaders : 30 jaar
- Jobzoekers willen eerst zien en dan geloven
Jouw mening
Loading ...
