Boomerang voor Gmail
26 augustus 2010
Je krijgt e-mail die je eigenlijk pas over enkele uren of zelfs dagen nodig hebt. Wat doe je dan? Als je veel mails krijgt, is de kans reëel dat je die gewoon uit het oog verliest. Dankzij Boomerang hoeft dat nu niet meer.
Boomerang is een extensie die je in Chrome of in Firefox kan gebruiken en je toelaat om aan te geven wanneer je een bepaalde mail weer wil zien opduiken. Anders gezegd: Boomerang doet wat de naam zegt: op het ogenblik dat jij een bepaalde mail nodig hebt, zal die weer naar voor geschoven worden alsof je hem net ontvangen hebt.
Daarnaast kan je met Boomerang ook bepalen wanneer je mails verstuurd. Je kan ze dus groeperen en allemaal samen versturen op een ogenblik dat jij het nodig vindt dat die verzonden worden. Hieronder vind je een demo die je toont hoe het werkt.
Sculptris: 3D modellen met freeware
10 juni 2010
Maak zelf 3D modellen aan dankzij het gratis Sculptris. Het is blijkbaar erg eenvoudig en laat je toe om in ongeveer een uurtje tijd toch al heel wat te ontwikkelen. Tomas Pettersson maakte deze versie in ongeveer 6 maanden tijd, waarschijnlijk omdat hij, net zoals zovele andere studenten, erg weinig om handen had.
Je kan de toepassing vooral gebruiken om modellen te maken en te schilderen – want daar is Sculptris voor ontwikkeld.
Hieronder kan je een filmpje bekijken dat je precies uitlegt hoe het werkt en je bij die eerste stappen verder helpt. Je zal snel ontdekken dat het echt wel heel wat mogelijkheden heeft, ook al is het in verhouding helemaal niet zo groot.
Decaf
10 april 2010
Hackers hebben een toepassing ontwikkeld die het politiediensten heel wat moeilijker moet maken om informatie van een pc te halen. Microsoft heeft namelijk een aantal toepassingen die politiediensten kunnen gebruiken, bij elkaar gebracht in één toepassing die onder meer nagaat wat je gedownload hebt en naar welke sites je bent gaan kijken. Decaf zorgt ervoor dat dit niet kan. De ontwikkelaars vinden namelijk dat mensen recht hebben op hun privacy en dat politiediensten niet alleen op toepassingen van Microsoft moeten leunen. Zodra een USB-stick met de betrokken toepassing (cafee) aan een door Decaf beschermde pc wordt gehangen, zal Decaf een aantal zaken uitvoeren die ervoor zorgen dat de sporen niet meer terug te vinden zijn. Hier kan je meer achtergrond terugvinden over Decaf.
License Crawler
20 februari 2010
Moet je jouw computer herinstalleren en ben je bang dat je alle serienummers niet meer meteen bij de hand hebt? In dat geval is License Crawler een handige toepassing. Eerst en vooral is het Portable Software (zie artikel over Portable Software en Portable Software deel 2). Dat betekent dat je het zowat overal kan gebruiken zonder het zelfs te moeten installeren. Gewoon opstarten vanaf een USB-stick is voldoende om het programma de meeste licensienummers te laten weergeven zodat je die kan opslaan.
License Crawler vindt niet alle licenties die op je computer staan, maar wel diegene die bewaard worden in het Register van je computer – wat toch de belangrijkste softwaretitels omvat.
Verwijderde bestanden terughalen
31 januari 2010
Vervelend gevoel, je hebt per ongeluk de foto’s van de laatste zomervakantie of van de eerste verjaardag van je zoontje verwijderd.
Tot overmaat van ramp dacht je eerder deze week nog “Back-ups? Ons kan niets overkomen…”
Natuurlijk kan jou niets overkomen, want in de meeste gevallen kan je verwijderde bestanden en foto’s terughalen.
We hebben 2 dingen nodig: het opslagmedium waar de bestanden of foto’s opstonden en een probeerversie van Directory Snoop.
De installatie set-up van Directory Snoop spreekt voor zich.
Let wel op: op een gegeven moment vraagt men of je alle modules, de NTFS-modules of de FAT-module wil installeren. Kies ervoor om alle modules te installeren.
Bestandssysteem achterhalen
Een bestandssysteem is de indeling van een opslagmedium als een harde schijf, SD-card of USB-stick, dat maakt dat het besturingssysteem met het opslagmedium kan communiceren.
Vandaag kennen we vooral NTFS en FAT32.
De meeste harde schijven zijn NTFS ingedeeld en de meetste USB sticks als FAT, maar het loont toch de moeite om even te checken.
Je hoeft enkel “Deze computer” te openen (Winkey + E), een enkele keer te klikken op het opslagmedium waarvan je de verwijderde bestanden wil terughalen en dan onderin het bestandssysteem af te lezen:
Directory Snoop is ondertussen geïnstalleerd en heeft, zoals gevraagd, twee modules geïnstalleerd:
- FAT Module
- NTFS Module
We zien nu op de afbeelding dat onze USB-stick een FAT32 indeling heeft. Logischerwijs gaan we dus nu de FAT Module opstarten.
Als het opslagmedium een NTFS indeling heeft, openen we uiteraard de NTFS Module.
Werken met Directory Snoop
We hebben de module gestart die aansluit bij het bestandssysteem van ons opslagmedium:
Bovenin zien we “Select drive:”. We kiezen dus het opslagmedium waarvan we bestanden willen terughalen, in dit geval I:/
Vervolgens laadt het programma alle mogelijke gegevens van het opslagmedium, waarvan ook alle recent ‘verwijderde’ bestanden, degene die in het rood weergegeven worden.
Je selecteert het bestand dat je terug wil halen, rechtermuisknop klikken, en tenslotte Undelete…
Vervolgens krijg je een “User tip”, even “Ok” klikken.
Tenslotte wordt er gevraagd waar je het bestand wil opslaan.
Voilà, bij deze heb je je dierbare foto’s, filmpjes of documenten terug…
Hoe kan dat nu?
Voor de meerwaardezoeker in computerland mag een “hoe kan dat nu” natuurlijk niet ontbreken.
Voor we kunnen werken met een opslagmedium moet dit altijd geformatteerd worden. Soms is dit door de fabrikant gedaan, maar soms moet je dit zelf doen (bijvoorbeeld voor een CD of DVD).
Naar goede gewoonte gaan we simpelweg het woord “formatteren” logisch bespreken.
Dit woord is ingeburgerd onder het fenomeen: “de harde schijf helemaal legen om vanaf scratch te beginnen”.
Klopt, maar formatteren draait om meer. Formatteren (horen we daar “formaat” in?) is een opslagmedium dus een bepaald formaat of indeling meegeven: bijvoorbeeld FAT32 of NTFS.
Een bestandssysteem deelt een schijf in, in zogenaamde clusters.
Een cluster is dan weer het kleinst mogelijke stukje waarin een bestandssysteem informatie kan schrijven.
Bij FAT 32 is heel toevallig 32Kb…
Over de bestandssystemen kunnen we nog een heel boek schrijven, dus we laten het hierbij en bespreken we dit later nog eens uitgebreid.
Als we een bestand verwijderen, dan worden de clusters waarin de data hebben opgeslagen eigenlijk losgemaakt van alles bestaand op de computer, maar worden de gegevens (1-0′etjes) niet echt ‘weggeveegd’.
Met andere woorden, als we een bestand verwijderen, dan is dit voorwaardelijke nieuwe schijfruimte want de oude dat staat er in principe nog.
Lees ook hoe Peter zijn verwijderde bestanden terughaalde in 2006.
