Idapt multilader
25 mei 2008
Een lader waar je drie toestellent egelijkertijd mee kan opladen, ongeacht wat ze zijn? Een batterij van een camera, een MP3-speler, een iPod, een mobieltje of waarom ook geen smartphone en een Nintendo DS? Het kan allemaal en het ziet er erg mooi uit!
Het idee is even eenvoudig als inventief: je beschikt over een aantal doosjes waarop een aansluiting zit voor een bepaald type toestel. Zo krijg je bij de Idapt, geleverd door Copaco, een aansluiting voor de Sony Ericsson 2, de iPod, de Sumsung 2, de Nintendo DS –L, een mini USB en de Nokia 1 en 2. Waar de cijfers voor staan, is niet helemaal duidelijk; waarschijnlijk betekent het dat er meerdere soorten aansluiting bestaan van dat merk.
Aansluitingen
De verschillende aansluitingen zijn eenvoudig te wisselen in een multilader, waarmee je tegelijkertijd drie toestellen kan opladen. Een opmerking die we kregen toen we iemand deze multilader lieten zien, was dat het toch een zinloze investering is, aangezien je de laders bij het toestel krijgt. Zoveel is natuurlijk waar, alleen kan je nu drie toestellen tegelijkertijd opladen met maar één snoer en hoef je dus ook niet de extra snoeren altijd en overal mee heen te sleuren. Je hebt voldoende aan de Idapt.
Uitgebreider
De set bestaat dus uit 7 verschillende adapters. In de meegeleverde handleiding stond echter niets over wat we konden verstaan onder Nokia 1 of 2, bijvoorbeeld. Gelukkig stond dat overzicht wél op de zijkant van de doos, zodat we precies konden nagaan welke aansluitingen we waarvoor kunnen gebruiken. Echt geen overbodige luxe!
Het enige ‘gebrek’ was de beperktheid van het aantal adapters dat we meteen bij onze Idapt kregen. Hoewel een redelijk arsenaal aan toestellen konden aansluiten, slaagden we er nog niet in onze Olympus µ750 of ons eenvoudig mobieltje van Samsung (kan enkel bellen en sms’en) rechtstreeks aan te sluiten. Dat betekent dat je nog extra aansluitingen moet aanschaffen (wat overigens mogelijk is).
Conclusie
Idapt is een handig toestel maar wordt in eerste instantie toch met een relatief beperkt aantal aansluitingen meegeleverd. Niet dat de mogelijkheden van deze aansluitingen niet groot genoeg zijn, maar zo vonden we bijvoorbeeld geen aansluiting voor onze digitale camera. Het wisselen van de verschillende blokjes verloopt echter probleemloos. Hoewel we het toestel niet op duurzaamheid konden testen, lijkt het ons toch stevig genoeg gebouwd om vooral ook op reis mee te kunnen nemen.
Popularity: 39% [?]
DataTraveler HyperX USB-stick (4GB)
26 april 2008
Volgens het persbericht dat we kregen, is deze USB stick een heel stuk sneller dan een klassieke USB stick. Zoiets beweren is reden genoeg voor onze redactie om een testexemplaar aan te vragen. We vroegen en kregen er eentje van 4Gb. En sneller is hij alleszins.
Het design is weinig opvallend, en zo hebben we het graag. Blitse modelletjes zijn leuk, maar trekken vaak ook het verkeerde soort mensen aan. Deze USB stick ziet er niet echt anders uit dan alle anderen en zo hebben we het graag. Het verschil komt namelijk pas aan bod wanneer je ermee werkt.
Wij konden een 4 Gb versie uittesten. Het eerste wat opviel als we het apparaatje aan onze Windows Vista notebook koppelde, was dat er ook een bestandje op de stick stond waarmee we gratis een tijdlang de World of Warcraft konden uitproberen.
Test
We hebben drie USB sticks naast elkaar gelegd: een naamloze van 500 Mb, een Seagate van 5 Gb die we al eerder bespraken en deze DataTraveler HyperX. Op alle drie zouden we dezelfde bestanden kopiëren: de twee eerste afleveringen van een oude serie die eind jaren zeventig en begin jaren tachtig op televisie uitgezonden werd: Blake’s 7.
De eerste taak was deze twee afleveringen van de vaste schijf van een Windows Vista laptop (met Turion64×2 AMD processor) naar de USB stick te kopiëren. Telkens zou er niets anders gedaan worden op die computer en telkens gebeurde dat met dezelfde processen actief: een firewall, anti-virus en nodige andere bescherming.
We begonnen met de naamloze usb-stick. Daarna volgde de Seagate en uiteindelijk namen we de DataTraveler onder handen. Terwijl het verschil tussen de naamloze en de Seagate verwaarloosbaar was (Seagate is een of twee seconden sneller), was het verschil met de DataTraveler wel groter. Terwijl het naamloze model er meer dan 20 seconden voor nodig had, klokte de HyperX af op net iets minder dan vijftien seconden.
In de tweede test deden we het omgedraaid. We kopiëerden van de USB-stick naar een Windows XP machine, ditmaal. Er werd namelijk ook beloofd dat de USB-stick gebruik zou maken van de Windows Ready Boost. Ook dat bleek te kloppen en opnieuw kwam onze DataTraveler er als snelste uit.
Behuizing
De behuizing is eenvoudig en functioneel gehouden. Je hebt één lichtje dat eventuele acties op de USB-stick aangeeft en je kan de USB-aansluiting in- of uitschuiven, wat een betere bescherming garandeert. Hij bestaat in drie uitvoeringen: 2GB HyperX USB-flashdrive @32 euro, 4GB HyperX USB-flashdrive @ 58,50 euro (het model dat wij getest hebben) en 8GB HyperX USB-flashdrive @ 116 euro. Voor ons krijgt deze USB-stick in ieder geval een ruime voldoende.
Popularity: 23% [?]
surfen op de golven van de buren…
12 januari 2008
Had u gehoopt om hier een sappig artikel te vinden over hoe u gratis kunt meesurfen op de golven die gefinancieerd worden
door uw buren? Dan bent u hier aan het verkeerde adres. Dit artikel is meer bedoeld voor alle mensen die hun buren onbedoeld
gratis laten profiteren van de door hun duurbetaalde lijn.
Steeds meer mensen willen tegenwoordig "draadloos" internet in huis hebben omdat dat wel zo gemakkelijk is. Steeds meer mensen
hebben bijvoorbeeld een laptop in huis, en ze zouden het wel leuk vinden om van om het even waar te kunnen surfen. Aangezien de laptops van tegenwoordig standaard uitgerust zijn met een draadloze netwerkkaart grijpen dan ook meer en meer mensen naar een draadloze router of access point. Zo moeilijk is het immers niet. Ze horen van iemand dat je gewoon een toestel moet kopen en dat met een kabeltje verbind met je huidige router - "dat is dat toestel waar je vaste PC aan gekoppeld is". En ja hoor, het is perfect mogelijk om zo’n toestel gewoon uit de doos te halen, aan de elektriciteit te hangen, hem met een netwerkkabel aan de juiste poort te hangen en dan te zien hoe hij zijn werk doet. Je test het even later meteen uit en bent blij als een kind met je draadloos internet.
Weet je wie nog zo blij is als een kind met jou draadloze netwerk? Mensen die net dat tikkeltje meer van computers merken, en jou standaard installatie ook op het scherm zien verschijnen. Er hangt namelijk een groot nadeel vast aan de "snelle" installatie van het toestel. Het werkt perfect, maar je bent wat vergeten. Je toestel is namelijk niet beveiligd, en aangezien je draadloze installatie zijn signaal tot een behoorlijk signaal ver stuurt, kunnen de mensen in je omgeving mee surfen op de door jou betaalde golven, zonder daar een cent voor af te dokken. Dat ze je op het einde van de maand komen vertellen dat ze "Zo veel gesurfd hebben" en vragen hoeveel ze daar voor moeten, zit er niet bepaald dik in.
Misschien helpen enkele voorbeelden…
Het eerste: Ik zat thuis, en ontdekte tot mijn groot genoegen plots een draadloos netwerk in de buurt langs waar ik toegang had tot het wereld wijde web - dat ging tot voor kort alleen via de vaste computer. Ik ging meteen aan mijn vader vragen waar dat draadloos netwerk vandaan kwam; wanneer hij het toestel geplaatst had. mijn vader, die tot vlak daarvoor nog in gesprek was met de buurman die erbij stond, zei dat hij niet wist waar ik het over had, want hij had helemaal geen draadloze router geplaats.
Waarop de buurman een beetje bleek werd, want HIJ had wel pas een draadloze router geplaats. Zat ik me dus vrolijk te maken over het draadloos netwerk van de buren! Niet onterecht overigens, want de goede man zei er meteen bij dat hij het niet zo erg vond als ik zijn draadloos netwerk gebruikte als ik niet excessief zou downloaden. Wat ik natuurlijk meteen beloofde om niet te doen, en daar heb ik me ook aan gehouden, want ik ben niet zo’n downloader en ik heb zoiets als ‘een geweten’. Ik schaam me er echter niet voor om eventjes zijn netwerk te lenen als er probleempjes zijn met onze router en ik wil graag het internet op.
Dat doe ik overigens al zo’n drie jaar, want bij de buren hebben ze het toestel nog altijd niet beveiligd. En dat terwijl er bij ons thuis twee specialisten wonen die hen wel graag een handje zouden helpen met het beveiligen van het netwerk. Nu ben ik wel een vrij betrouwbaar persoon, al zeg ik het zelf, maar sommige mensen hier in de buurt zie ik goed in staat om het netwerk van onze buren te lenen om vieze filmpjes op te snorren. Gelukkig absorberen de muren al redelijk wat van het signaal - al tel ik tegenwoordig wel liefst 5 netwerken terwijl ik er zeker van ben dat ik voor 3 van die netwerken minstens enkele tientallen meters de straat af moet.
Het tweede voorbeeldje is nog veel recenter, van gisteren namelijk. Je moet weten dat ik als netwerkbeheerder werk - dat heb ik al eens ergens op deze site laten vallen geloof ik. Bij m’n standaard uitrusting hoort mijn laptop zodat ik niet iemand achter zijn pc’tje uit moet jagen die net druk aan het werken is. We gingen een firewall installeren, en na het opstarten van de computer merkte ik tot mijn verbazing dat ik al meteen een internet verbinding had. Ik ging ervan uit dat mijn laptop razendsnel de juiste instellingen had gekregen van de server, maar toen ik aan mijn werk wou beginnen merkte ik dat dat onmogelijk het geval kon zijn. Ik geraakte maar niet op dat kreng van een netwerk terwijl ik toch duidelijk op het internet kon, iets wat niet verenigbaar was.
Tot ik eens dubbelklikte op het netwerk icoontje. Ik zag al snel dat mijn "gewone" netwerkkaart niet eens werkte. Ik was draadloos verbonden met een toestel in de buurt, zonder daar zelf maar om te vragen. Hoe kwam dat? Wel, het toestel had dezelfde naam als ons toestel thuis, en geen van de toestellen was beveiligd - al hebben
wij wel een goed excuus want het onze is aan vervanging toe en is niet meer af te stellen - en dus nam mijn computer aan dat het mijn thuisnetwerk was. Ik kon dus vrolijk surfen via de lijn van iemand die waarschijnlijk aan de andere kant van de straat woonde, en die nooit vermoedde dat iemand op een dag ongewild op zijn open netwerk zou belanden.
Begrijp je waar ik naartoe wil? een onbeveiligd draadloos netwerk kan een uitnodiging zijn voor mensen die om welke reden dan ook een ander zijn draadloos netwerk aantrekkelijk vinden. Ik kan me wel enkele ideetjes voor de geest halen. Iemand die geen internet heeft en van plan was het te halen totdat hij zag dat hij het ook gratis kon krijgen, voor een uitstekende prijs - kwaliteitsverhouding: niets betalen voor een redelijke snelheid. Of iemand die zijn download limiet overschreden heeft (ik heb gehoord dat ze daar in Nederland niet bekend mee zijn en dat is des te beter) en toch lekker wil blijven downloaden. of iemand die zin heeft om je netwerk te kraken en allemaal ongein uit te halen.
De enige beveiliging is door je toestel te laten beveiligen. Meestal komt het gewoon neer op het instellen van een paswoord dat jij kent, maar dat voor anderen moeilijk te raden is. Het is op zich niet zo moeilijk om te doen; al hangt het hoe en waar meestal af van welk toestel je in huis plaatst.
Je kan het eventueel zelf proberen te doen en wel zo:
- zoek om te beginnen voor de zekerheid even de handleiding van je toestel, desnoods op het internet.
- surf naar de router. Als je niets hebt ingesteld zit het er dik in dat je dat doet door naar het adres te surfen
dat in de handleidign staat. Meestal is dit 192.168.1.254. Levert je handleiding niks op dan kan je altijd het volgende proberen:
- maak met je laptop of ander toestel waarmee je draadloos surft verbinding met het draadloos netwerk
- Windows XP gebruikers: klik op start > uitvoeren (of "run" bij een engelse versie")
- in het vakje wat verschijnt geef je "cmd" in, en je drukt op enter
- er verschijnt een zwart scherm. Hier geef je het volgende in: ipconfig /all
- er verschijnt nu een hoop gegevens. Zoek totdat je ergens "draadloze adapter" vind of iets dergelijks, gevolgd door een hoop gegevens
- Tussen die gegevens staat "gateway". Noteer het adres dat hier achter staat, 4 cijfers gescheiden door een punt
- Als je "gateway" niet ziet staan, noteer dan je "ip-adres". dit zijn weer 4 cijfers gescheiden door een .
- neem het "adres" en vervang het laatste cijfer door 1 / 254. Schrijf beide mogelijkheden ergens op
- ga naar je internet browser en geef in de adresbalk het adres in dat je juist hebt ingegeven.
- als alles goed gaat zal er een scherm verschijnen waar gevraagd word naar een naam en paswoord. aangezien we ervan uitgaan dat
je dit nooit veranderd hebt kan je de naam en het paswoord gebruiken dat in je handleiding staat
- in het scherm zal je een hoop links te zien krijgen. Omdat het van toestel van toestel afhangt wat waar staat, is het moeilijk
om je te zeggen waar je precies moet zoeken. Zoek in ieder geval naar een link die "security" heet of iets gelijkaardig
- als je een scherm ziet waar je beveiligingstypes kan kiezen zit je goed. Kies één van de types - WPA is het meest betrouwbaar
en wordt door de meeste moderne toestellen ondersteund - en geeft het paswoord in. Kies iets dat je gemakkelijk zelf kan onthouden
maar maak het niet te simpel. Een veilig paswoord is er een van:
- minstens 7 tekens
- bevat minstens 1 hoofdletter
- bevat minstens 2 cijfers
Is je paswoord ingesteld, dan kan je eventueel nog de naam van je toestel aanpassen onder "configuratie". Weg met die standaard naam, en vervang het door iets waardoor je weet dat het om jou netwerk gaat. "familie x", "draadloos x", "Ajax heerst", "Privaat eigendom - rot op"… het kan allemaal. Nodig is het niet, maar als je toch bezig bent…
Als je configuratie geslaagd is zal je dat merken, als je jou verbinding verbreekt en daarna terug verbinding maakt. Er zal gevraagd worden om een paswoord - het paswoord dat je juist hebt ingegeven en hopelijk ergens genoteerd hebt zodat je het niet vergeten bent. Je hebt nu een beveiligd netwerk!
Kan je er ondanks deze korte omschrijving niet aan uit, en maakt de handleiding je helemaal dol? vraag dan om hulp aan de computerguru in je vriendenkring, die zal je graag verder helpen, als hij een beetje begaan is met jou en je draadloos internet.
Met vriendelijke groeten,
Toretto
- Netwerkbeheerder bij it2change
Popularity: 24% [?]
Siemens AV 200 Homeplug
4 november 2007
Lange tijd waren er twee manieren om je data over je netwerj te verhuizen; via kabels of draadloos. Waar de ene oplossing altijd wel enig schuif- en boorwerk met zich meebracht; moet de andere inleveren op het gebied van veiligheid en snelheid. Sinds kort is er een alternatief met de homeplug, een kastje dat je toelaat om data over het lichtnet te verzenden. Van Siemens mochten we de AV 200 Homeplug testen.
Uit de doos
We onderworpen de apparaatjes aan de volgende test: in een huis waar op de benedenverdieping de Telenet-router stond, plaatsten we een xbox 360 op de bovenverdieping. Het draadloos signaal is in die kamer van matige kwaliteit en er kan geen sprake van zijn dat er netwerkkabels naar de kamer getrokken worden. Een ander interessant gegeven is dat Siemen’s doos vermeld dat hun homeplug’s volledig plug and play zijn. De xbox 360 is dan een ideaal testtoestel aangezien er daar geen drivers op geinstalleerd kunnen worden of afgehaald via het internet.
In de doos zitten twee kastjes met meegeleverde kabels, De installatie was kinderlijk eenvoudig: we sloten de kastjes aan op een stopcontact in de buurt van de Telenet-rouiter én van de xbox 360; sloten ze met de kabel aan op de respectievelijke toestellen en lieten ze met een druk op de knop elkaar opzoeken. Alles verliep zoals het hoorde. Eens alles aangesloten was het tijd voor de grote test. Omdat ik al minder goede ervaring heb opgedaan met gelijkaardige producten van een ander merk, hoopte ik dat de "plug and play" nu niet op een fiasco zou uitlopen. Plug and pray noemen we dat! De kastjes deden perfect hun werk en dus konden we aan de slag.
Omdat veiligheid geen issue is met de homeplugs - iemand moet al daadwerkelijk in uw thuisnetwerk zitten voordat hij misbruik kan maken van de kastjes (waarbij hij dan sowieso al controle had over het ganse netwerk) letten we op twee punten, namelijk de snelheid en de stabiliteit. Bij download testen haalden we schitterende snelheden; stukken sneller dan wat een draadloze connectie of de ethernet kabels kunnen voorleggen. de maxmum snelheid van de homeplug spreekt voor zich: 200 mbps; of zowat het dubbele van de ‘gewone’ netwerkkabel en een veelvoud van wat een router haalt. Een demo van 600 megabyte haalden we af in iets minder dan 10 minuten; snelheden die u met draadloos internet nooit zal halen. Omgerekend is dat 1 mb per seconde!
De lijn was ook erg stabiel. De verbinding viel nooit weg, wat natuurlijk van levensbelang is als je online wil gamen. Tests met een laptop leverden gelijkaardige resultaten op.
Conclusie:
Er is maar één conclusie mogelijk, en dat is dat de Homeplug van Siemens meesterlijk geslaagd is voor de test. De voordelen van draadloos, met de snelheid van een bekabeld netwerk; en dat alles na een installatie van geen 2 minuten… wat wil je nog meer, behalve een paar euro korting?
+ plug and play zoals het hoort, en in recordtijd
+ snelheid vergelijkbaar met / sneller dan ethernet
+ stabiel
+ veilig
- de kastjes vallen misschien wat groot uit
- het prijskaartje van 180 € is nog wat aan de hoge kant.
Popularity: 12% [?]
Keuze vd Redactie: Kodak Z712
9 oktober 2007
Keuze van de redactie: Kodak Z712
Weinig merken hebben een merknaam die zo sterk is als die van Kodak. De merknaam sloop jaren terug al het Vlaamse dialect binnen en zo komt het dat men het vaak over een “kodak” heeft als men het over een fototoestel van om het even welk merk heeft. Tot zover de les over het Vlaams dialect. De reden waarom ik aan dit feitje moest denken was de Kodak Z712 die hier aankwam om door ons op de testbank gelegd te worden.
What’s in a name?
De Z712 is een toestel uit de Easyshare reeks, die buiten een reeks digitale fototoestellen ook een reeks compatibele printers omvat – hier zullen we het later nog even over hebben. We gingen meteen aan de slag met het toestel; en zagen meteen dat het erg goed was…
De Z712 heeft heel wat in zijn mars, en de naam zelf staat op enkele van die belangrijke kenmerken. Tenminste, die conclusie trokken we na het bestuderen van enkele toestellen uit de reeks.
De Z en de 12 komen beide op hetzelfde neer. De Z-reeks is de “zoom” reeks, wat vertaald word door toestellen die een zeer krachtige zoom aan boord hebben. Voor de Z712 is dat een optische zoom van 12x. Misschien kunt u zich daar weinig bij voorstellen? Wel, we slaagden erin om van op een afstand van 150 meter een foto te maken van een brievenbus; op de foto leek het uiteindelijk alsof we op slechts een paar meter van de brievenbus stonden. Van inzoomen gesproken!
Bovenop de optische zoom is er nog een digitale zoom van 4x, maar zoals bij elke digitale zoom gaat de kwaliteit, in tegenstelling tot bij de optische zoom achteruit bij het gebruik ervan. In de foto met de brievenbus hadden we tot op het maximum ingezoomd, met 4x digitale zoom. Het resultaat is echter nog altijd meer dan behoorlijk. Het toestel past automatisch de resolutie van de foto aan; voor de foto van de brievenbus werd die 1024 x 768 pixels.
De “7” slaat op de 7,1 megapixels die het toestel tevoorschijn tovert, wat zorgt voor zeer scherpe foto’s; tot maximum 3000 x 2000 pixels. De foto’s zijn van zeer hoge kwaliteit. zijn uitstekende lens van Schneider-Kreuznach met 12x optische zoom; die op zijn minst professioneel genoemd kan worden. Deze lens wordt door Kodak gekoppeld aan een beeldstabilisator die alleen op de Z(x)12 serie terug te vinden is. Dit snufje zorgt ervoor dat het beeld gestabiliseerd wordt bij het nemen van een foto. Dat is een enorme hulp als het te schieten beeld beweegt of als de hand van de fotograaf niet zo stabiel is. Resultaat: de kwaliteit van de foto’s gaat er aanzienlijk op vooruit. Bij het testen van een tweede apparaat kwamen we er wel achter dat de stabilisator standaard niet aan staat, maar met een bezoek aan het menu is dat eenvoudig te verhelpen.
Niet zo zeer noodzakelijk maar wel een groot pluspunt is het 2,5 inch LCD scherm waar duidelijk het te schieten beeld op te zien is; en waar de foto’s op bekeken kunnen worden. Om nog betere foto’s te schieten schakel je echter met een knop over naar de elektronische zoeker. Die neemt dan de functie van de LCD over en laat toe om nog veel preciezer foto’s te trekken; want een LCD scherm kan niet op tegen het gebruik van een echte zoeker. Overschakelen is simpel door een blik op de knop.
EasyShare, EasyToUse
Het sterkste punt van de Z712 vonden we echter het gebruiksgemak van het toestel. Het biedt een pak die onder slechts een handvol duidelijke knoppen verstopt zitten. Je moet geen genie zijn om uit te vissen waar de opties onder zitten; wij werkten met het toestel zonder de handleiding maar te bekijken.
Met de draaiknop op het toestel kan je zoals bij elk ander toestel snel tussen standen overschakelen, waar telkens vooraf geconfigureerde instellingen achter schuil gaan. Wat ons aangenaam verraste en voor bonuspunten op het rapport zorgde, was dat er bij het schakelen tussen de standen duidelijk op het scherm vermeld wordt waar de stand voor dient; zodat je al snel de juiste instellingen vindt. Naast de “automatische modus” waarbij het toestel zelf zijn instellingen aanpast aan de omstandigheden, zijn er drie “handmatige” standen waarvoor u de instellingen zelf kunt bepalen en opslaan; een stand voor bij aangepast licht, een stand om video op te nemen met geluid en een stand waar nog een twintigtal gedetailleerde standen achter verstopt zitten. Een greep uit dat aanbod: foto’s bij kaarslicht, foto’s in het donker; vergezichten, foto’s van bewegende beelden, foto’s van vuurwerk; foto’s van mensen binnenshuis, een “museum” stand waarbij geluid en flits uitgeschakeld worden… er zijn tal van mogelijkheden waar je snel kunt tussen overschakelen zonder dat je een foto-expert moet zijn.
De echte experts kunnen in het menu de instellingen naar believen wijzigen. Het menu is overzichtelijk en in meer dan 20 talen in te stellen, waaronder uiteraard het Nederlands. Je kunt onder andere het aantal pixels instellen – laat je het aantal pixels dalen dan krijg je meer foto’s op je apparaat -, de kleurenmodus – natuurlijke kleuren, rijke kleuren, weinig kleuren, zwart-wit of sepia – en tal van andere instellingen zoals het aan of uit zetten van de beeldstabilisator, de plaats waar de foto’s moeten worden opgeslagen, het formaat waarin dat moet gebeuren…
Als je op het einde van de dag je foto’s even wil bekijken kan dat door de druk op een review-knop. Je kunt tussen de verschillende foto’s bladeren, tussen thumbnails navigeren en je kan er voor kiezen om het toestel een presentatie te laten geven. Met de videokabel kan je het toestel aansluiten op je TV, zodat je indien je dat wenst de presentatie of de foto’s op je grote Tv-scherm kan bekijken. Ook de video’s die je kunt opnemen kan je op deze manier eenvoudig bekijken, mocht je dat willen.
Vanuit de review-modus kan je ook meteen de foto’s bewerken. Foto’s kunnen bijgesneden worden en ze kunnen bijgewerkt worden – zo kunnen rode ogen bijvoorbeeld met een druk op de knop verwijderd worden. Er wordt dan een kopie van de foto gemaakt, en het origineel wordt behouden, mocht het uiteindelijke resultaat je niet bevallen…
Een cd’tje of toch maar afdrukken?
Uiteindelijk is het de bedoeling dat je foto’s ergens terecht komen. Wat je ook kiest, met de Kodak Z712 is het eenvoudig om het voor elkaar te krijgen. Kies je ervoor om de foto’s gewoon naar je PC over te hevelen dan kan dat prima. Al wat je moet doen is het toestel op een usb-poort aansluiten, en de rest gebeurd vanzelf. We sloten ons toestel aan op de laptop die Windows Vista Basic draaide, en de twee communiceerden meteen met elkaar. Vista installeerde meteen de drivers; we moesten niet eens op zoek naar een cd (wat een geluk overigens, want van een cd was er in het pak nergens een spoor). Daarna kregen we de vraag of we de foto’s wilden importeren; en konden we een “tag” toevoegen aan de foto’s waardoor ze in een map terecht kwamen samen met de video’s.
Wie echter liever foto’s wil afdrukken is daarvoor bij Kodak aan het juiste adres. Heb je zowel een Easyshare fototoestel als een Easyshare printer om foto’s af te drukken, dan hoef je alleen maar het toestel aan te sluiten op de printer; de gewenste foto’s te markeren met een druk op de rode “share” knop en de beide toestellen zorgen ervoor dat je zonder tussenkomst van een computer mooie, professionele foto’s uit de printer komen.
Toebehoren:
als u de Z712 koopt, zit daar standaard een oplaadbare ion-batterij bij, goed voor een fiks aantal uren werken met het toestel. De lader is gratis meegeleverd en zorgt ervoor dat de batterij binnen de drie uur terug is opgeladen.
Bent u van plan het toestel intensief te gaan gebruiken, dan zal het 32mb interne geheugen waarschijnlijk al snel aan de lage kant zijn. Kodak biedt uiteraard SD-kaarten aan, maar voor een betere prijs/kwaliteitverhouding kunt u beter uw oog laten vallen op de kaartjes van Sandisk. We kochten voor 12 euro een SD-kaart van 1 Gb, goed voor 300 foto’s op de allerhoogste kwaliteit.
Conclusie:
Ik zal het maar meteen toegeven, ik was helemaal weg van dit toestel. Zo erg, dat ik meteen besloot om er eentje in huis te halen. Uiteindelijk heb ik de Z612 in huis gehaald, een goedkoper toestel dat echter weinig onder moet doen voor de Z612.
Voor ongeveer 290 euro haalt u met de Z712 een uitstekend toestel in huis dat niet te vergelijken valt met de andere toestellen in zijn categorie – vooral de zoomlens en het gebruiksgemak zijn ongeëvenaard. Dit toestel is dan ook terecht de keuze van de redactie.
Popularity: 10% [?]
Packard Bell: Funkey Town MP3 speler
24 september 2007
Funkey Town MP3 speler
Een MP3-speler in de vorm van een USB-stick: je vindt ze haast op iedere hoek van de straat. Wat maakt deze Funkytown MP3 speler van Packard Bell dan precies zo bijzonder?
De FunkyTown heeft zeker zijn naam niet gestolen: het is een mooi toestelletje in heldere kleuren die duidelijk opvalt en jongeren aanspreekt: zo kreeg onze tester al meteen bij het eerste buitengebruik de vraag van een wildvreemde tiener hoeveel hij voor dat ding betaald had. Toen bleek dat het om een testtoestel ging, wilde de knaap er welgeteld 5 euro voor neertellen.
hifi
De FunkyTown bestaat in twee versies: eentje met 1 Gb en eentje met 2 Gb opslagcapaciteit. Wij beschikten over deze laatste versie. Verder hadden we ook een radio tot onze beschikking waarbij de oortjes meteen ook als antenne dienst doen.
Verder zit er in het pakket dat je krijgt ook nog een rubberen hoes die je eventueel aan je riem kan hangen of die je, met het bijbehorende touw, rond je hals kan doen. Het gevolg is dat je de MP3 speler heel gemakkelijk onder je trui of hemd kan verbergen.
De witte rubberen hoes zelf ziet er misschien niet uit, maar doet wel precies waar het voor gemaakt werd: je MP3 speler beschermen. Eventueel hadden ze ook hier wat vrolijke kleuren kunnen voorzien, maar aangezien deze bij de MP3-speler zelf zit, is dat een haast onbegonnen taak.
De MP3-speler sluit je heel gemakkelijk aan. Zoals zo vaak kan je de USB aansluiting naar buiten schuiven om deze vervolgens op een computer of een hifi-keten met USB-aansluiting aan te sluiten. Op dat ogenblik kan je niet enkel bestanden op de USB kopiëren, de batterij wordt tegelijkertijd opgeladen. Dit kan zelfs wanneer je de USB aansluit op een hifi keten.
Mogelijkheden
Dat brengt ons bij de mogelijkheden en de besturing van de MP3 speler. Naast de radio beschik je ook over de mogelijkheid om zelf geluidsbestanden op te nemen en af te spelen. De geluidskwaliteit is bijzonder goed, ook al zit de microfooningang verborgen onder de rubberen beschermhoes. Verder kan je natuurlijk ook altijd gewone bestanden bewaren op deze USB stick, wat van dit toestelletje een multi inzetbare MP3 speler maakt.
De besturing van de MP3 is intuïtief en duidelijk. Of je deze nu om de hals draagt of aan je gordel hebt hangen, maakt in wezen niet veel uit. In- en uitschakelen gebeurt via dezelfde toets en ook het wisselen tussen liedjes of radiostations (of opgenomen bestanden) gebeurt met dezelfde toets.
Het led is duidelijk. Wanneer je de MP3 aan de computer hebt hangen, ziet deze blauw. Hangt hij aan een hifi én speel je er MP3 bestanden mee af, dan wisselt hij tussen groen en blauw, waarbij hij je er steevast op wijst dat je de MP3-speler niet mag uittrekken.
Erg slim bekeken is het uitvallen van dit schermpje. Wanneer je hem niet gebruikt, schakelt het schermpje zichzelf uit en lijkt het ook alsof de MP3-speler af staat. Om je niet het gevoel te geven dat er iets verkeerd is, zie je echter regelmatig een patroon over het scherm flitsen, waardoor je weet dat hij nog niet helemaal uitschakeld is. Deze power safe functie maakt dat je toch gemakkelijk enkele uren kan genieten van je MP3 speler. Belangrijk om hem ook zinvol te maken wanneer je bijvoorbeeld op de trein zit of wat aan sport doet.
Geluidskwaliteit
De geluidskwaliteit is indrukwekkend, ook in de meegeleverde oortjes. Wie het geluid binnen aanvaardbare normen houdt, zal er zeker heel wat plezier aan beleven. Het enige kleine minpunt aan de oortjes was dat deze in het midden snel los leken te komen. De kwaliteit zelf leed hier niet onder, maar de draad kwam daardoor wel een klein beetje bloot te liggen. Mits de nodige zorgen hoeft dit echter niet op te spelen; persoonlijk hebben we er tijdens het testen in ieder geval geen problemen door ondervonden.
Conclusie
De Funkytown bestaat er in 2 versies: 1GB en 2 GB. Wie de MP3-speler zuiver en alleen als MP3-speler wil gebruiken, heeft met 1 Gb ongetwijfeld méér dan voldoende. Wie echter de Funkytown ook als dicteerapparaat wil gebruiken, doet er goed aan de 2Gb versie te kiezen, zodat je naast muziek ook nog voldoende ruimte tot je beschikking hebt om andere bestanden op te slaan. De MP3-speler is zonder enige twijfel zijn prijs meer dan waard: op de redactie van Computertaal hebben ze met deze MP3 speler in ieder geval enkele fans bij gewonnen.
Productinformatie Packard Bell Funkey Town
Prijs 1Gb: 59€
Prijs 2 Gb: 69€
Sterren: ****
In de doos: MP3-speler, halsketting, draagclip, rubberskin, oortjes.
Popularity: 12% [?]
Axis 211W Netwerk camera
31 augustus 2007
Axis 211W Netwerk camera: de waakhond van de 21ste eeuw!
Netwerkcamera’s worden draadloos en een heel stuk goedkoper, waardoor niet alleen bedrijven er zinvol gebruik van kunnen maken, maar ook privépersonen dergelijke camera’s in kunnen schakelen voor hun beveiliging.
Vroeger waren netwerkcamera’s typisch iets voor werkomgevingen. Vooral serverrooms werden met dergelijke camera’s uitgerust om precies te kunnen volgen wat er allemaal gebeurde. Erg handig!
Maar zoals we zelf bij Computertaal hebben mogen ondervinden, zijn deze camera’s ook perfect inzetbaar bij thuisbewaking. We wilden namelijk vooral uittesten hoe de camera te gebruiken was wanneer we de beelden via internet bekeken. We zochten en vonden een vrijwilliger met reisplannen en installeerden de camera op een strategische plaats in zijn huis. Daarnaast voorzagen we een draagbare computer die met de netwerkcamera draadloos communiceerde terwijl de internetverbinding verzorgd werd door een ADSL provider.
Het grote voordeel van deze netwerkcamera was dat we over een twee-weg communicatie beschikten. We hoefden enkel de nodige audiokabels te verbinden met de computer om dit voor elkaar te krijgen.
Installatie
De meegeleverde software installeert moeiteloos. Verbinding krijgen met de camera verliep even moeilijk, maar eens we het juiste IP-adres hadden gevonden, bleek ook dat een fluitje van een cent te zijn. Meteen maakten we een mentale nota waarin we ons oplegden altijd eerst de handleiding te lezen voor we een stap verder gingen. Overigens slaagden we erin de camera zowel via de draadloze verbinding als via een netwerkverbinding te bereiken, wat maakt dat je toch redelijk wat kanten uit kan.
De testcamera was een binnenmodel, maar kan mits een eenvoudige behuizing ook erg gemakkelijk buiten opgehangen worden. Door de draadloze netwerkverbinding heb je daarenboven geen omkijken naar vervelende kabeltjes die je moet voorzien. Alleen is het in dergelijke gevallen rekening te houden met de obstakels die tussen je computer en je netwerkcamera kunnen staan. Wil je de optimale beeldkwaliteit, dan raden we je aan beide niet te ver van elkaar te plaatsen, tenzij je tussendoor routers of signaalboosters voorziet.
Bewaking
Niemand hoorde in de periode dat we de camera plaatsen in het huis aanwezig te zijn. De eigenaar was met zijn gezin op vakantie en we zouden dus ongeveer vijf dagen de tijd krijgen om een beetje met de camera te spelen. Uiteindelijk hoefden we zelfs niet eens zolang te wachten om het nut van een dergelijke camera te bewijzen. De ex van de eigenaar brak namelijk samen met haar familie in en haalde zowat alles wat los en vast zat naar buiten. De camera, die toch niet zo erg klein is, vreesden we zelfs op een bepaald ogenblik kwijt te raken. Op zich was dat geen probleem: de beelden werden op internet gestreamd en daar weer opgepikt door een tweede computer die van alles een kopie maakte. Beter bewijsmateriaal hadden we dus niet in handen kunnen hebben als ze toch de netwerkcamera of de draagbare computer meegenomen hadden, maar dat hebben ze niet gedaan. Beide toestellen stonden blijkbaar toch voldoende afgeschermd om niet meteen op te vallen.
De beeldkwaliteit was bijzonder. Zo waren we zelfs getuige hoe een poging ondernomen werd om via de banksoftware op de computer geld over te schrijven op de rekening van de ex. Gelukkig geraakten ze niet erg ver omdat de betrokken rekeningen ondertussen al allemaal opgedoekt waren, maar het zet je toch aan tot denken.
Conclusie
Tot voor kort begreep ik het nut van een netwerkcamera in een werkomgeving wel: zeker voor bedrijfsgevoelige apparatuur is het belangrijk dat deze bewaakt worden. De netwerkcamera die we konden testen, kan deze taak dan ook perfect uitvoeren. Meer nog, bij eventuele problemen kan de operator van de netwerkcamera als backup fungeren of ingrijpen door de twee-weg audio waardoor je niet enkel kan luisteren wat er gezegd wordt, maar ook zelf met de betrokkenen aan de andere kant kan communiceren.
Voor thuisbewaking vonden we het wat overtrokken, tot we zelf getuige werden van een vuile scheiding, waarbij overmatig geweld en zelfs inbraak de gewoonste zaken van de wereld bleken te zijn. Hoewel de camera een aardige cent kost, is het toch zinvol om na te denken over dergelijke systemen en begrijpen we nu ook beter dat ook privépersonen dergelijke toestellen aanwenden. Zonder de beelden zou het namelijk heel wat moeilijker geworden zijn om na de feiten in te grijpen. Houd er wel rekening mee dat je het best dergelijke camera in het huis gebruikt, omdat je zo enkele juridische angeltjes voor blijft.
De camera zelf deed het indrukwekkend goed. De beelden waren scherp, het geluid was duidelijk (ook aan de kant van de camera) en de besturing ging relatief eenvoudig. Zo vingen we duidelijk de gesprekken op tussen de verschillende familieleden zolang zij in beeld waren.
De veiligheidsinstellingen van de camera waren snel toegankelijk en je kon zonder veel problemen met één softwarepakket verschillende camera’s tegelijkertijd beheren. Het gebruikersgemak
Axis Productinformatie
Axis nieuwsbericht
Popularity: 7% [?]
Meest populaire artikels
Jouw mening
Loading ...
