De externe harde schijf Chroma
23 juni 2008
Packard Bell brengt met het opslagmedium Chroma kleur in huis. De nieuwe externe harde schijf van Packard Bell bestaat uit eenzilveren glanzend omhulsel afgewerkt met een gekleurde lijn die wisselt naargelang het gekozen thema. Omdat de markt van externe harde schijven de laatste jaren een stijging kende van maar liefst 120% (en deze trend zich dit jaar ook verder zet met 80%) weet Packard Bell met zijn Chroma als geen ander in te spelen op de markt.
Opslagmedia zijn onmisbaar voor elke PC- gebruiker. Vooral notebookgebruikers die regelmatig hun opslagcapaciteit willen verhogen en steeds hun gegevens bij de hand willen, hebben met de Chroma het juiste instrument in huis. Zoals met alle draagbare toestellen speelt het design een grote rol in de aankoop van een externe harde schijf. De Chroma beantwoordt zeer zeker aan dit criterium dankzij z’n stijlvolle design een stralende gekleurde “touch”.
De Chroma is compact en stijlvol, 12mm dun en weegt minder dan 210 gram.
Het luxueuze omhulsel is bovendien omringd met een kleurenlijn bestaande uit 16 verschillende schakeringen: van kleuren zoals ‘zonsopgangsgeel’,'groovy pink’ en ‘iceberg’. De kleur verandert automatisch naargelang het gekozen thema.
Om de Chroma te beschermen en overal mee te nemen, voorziet Packard Bell ook een extra hoesje en een poetsdoekje. De 2.5′”-driver kan tot 320 GB aan informatie opslaan, wat neer komt op 230.000 foto’s, 68.000 songs of 400 video’s. Bovendien heeft de Chroma een USB-aansluiting, waardoor de consument niet langer een voedingskabel hoeft mee te zeulen. Handig dus ook voor ultramobiele gebruikers.
Verder is de Chroma mileuvriendelijk en energiebesparend. Packard Bell rustte zijn opslagmedium uit met PowerSave Technology, waarmee de gebruiker tot 70% kan besparen op zijn elektriciteitsverbruik. Dankzij die technologie zal de harddisk zichzelf automatisch uitschakelen wanneer hij niet gebruikt wordt of wanneer de pc uitgezet wordt. Er is dus ook geen aan/uit- knop. Met de PowerSave Technology zal het opslagmedium dus ook dubbel zo lang meegaan.
Een snelle datadoorvoer is mogelijk dankzij de SATA-technologie en USB 2.0
High-speed interface. Een automatisch back-upsysteem, datasynchronisatiesoftware, en een archiverings- en encryptiesysteem dat geüpgradet kan worden via het internet zit bij de Chroma inbegrepen dankzij
de Packard Bell Backup Software Suite.
De externe harde schrijf Chroma van Packard Bell is beschibaar vanaf juni voor de adviesprijzen van 99 € (160 GB); 109 € (250 GB) en 129 € (320 GB).
Popularity: 39% [?]
HTC Touch Cruise
9 juni 2008
Een smartphone met GPS allures: een handige combinatie? De HTC Touch Cruise is onze redactie binnen gewaaid en we hebben hem uitgebreid getest met als gevolg dat we moeite hebben weer afscheid van hem te nemen. Bij deze dan ook onze oproep aan het persbureau achter HTC: kunnen jullie niet gewoon vergeten dat jullie hem hier achtergelaten hebben?
Twee dingen zijn niet ideaal aan deze HTC Touch Cruise: er zit geen afzonderlijk toetsenbord bij, waardoor surfen meer iets weg heeft van een SMS-bericht typen en de TomTom Navigator 6 software die het toestel in een GPS kan veranderen, zit er niet standaard bij. Dat laatste is waarschijnlijk vooral van financiële aard, omdat je immers voor die software extra moet betalen. Gelukkig is er toch ook een iets goedkoper alternatief…
GPS
Eerst de GPS: wie over Navigator 6 beschikt, kan van zijn smartphone een GPS toestel maken. Erg handig voor onderweg, zeker wanneer je even die beroemde weg kwijt bent. Alleen, de software wordt er niet standaard bij geleverd. Nu is dat natuurlijk spijtig, tot we Google Earth gingen gebruiken. Het voordeel is dat deze routeplanner jou niets kost, want je kan ‘m raadplegen via internet. Het nadeel is dat je over een internetverbinding moet beschikken (tenzij je alles op voorhand download en lokaal opslaat) en dat je hoe dan ook te maken hebt met een forse datalimiet. Als onze providers nu eens eindelijk met die datalimiet komaf maken, dan hoef je geen TomTom Navigatorsoftware meer aan te schaffen.
Pakketje
Het pakketje is volledig: naast de smartphone heb je ook de oortjes, een houdertje waarin je de smartphone kan bewaren, een USB-kabel voor de pc connectie en natuurlijk een lader. In ons geval konden we die lader enkel op het Engelse stroomnet aansluiten, wat hem hier in Vlaanderen natuurlijk weinig bruikbaar maakte. Maar geen nood: we sloten de smartphone aan op onze computer en probeerden het toestelletje zo aan de praat te krijgen.
Toegegeven, deze werkwijze werkt niet altijd, maar in dit geval werkte het wél: onze smartphone HTC Cruise werd wel degelijk opgeladen. We konden er dus mee aan de slag!
En getest hebben we hem. We surften, maakten foto’s, gebruikten de ingebouwde webcam en overliepen de software die op het systeem geïnstalleerd staat. Het standaard ingestelde belsignaal vonden we wat zwak – maar we konden het vervangen door een ander meegeleverd geluidje dat heel wat meer in zijn mars had. Als bijkomende truc lieten we hem eerst trillen voor de telefoon echter overging; zo konden we hem echt niet meer missen.
Fototoestel/Webcam
Wie de HTC cruise goed bekijkt, ziet dat er achteraan een 3 megapixel camera zit, met ook vooraan een kleine lens. Achteraan zit het fototoestel dat degelijke foto’s van een goede kwaliteit kan maken, zeker als we de foto’s bekijken die anderen er al op gezet hebben. Zo zie je nog eens waar collega’s mee bezig zijn. ;?) Wie wil overschakelen naar de webcam, kan dat door de fototoestelfunctie te activeren en daar te wisselen tussen de webcam of het fototoestel.
Surfen was minder vlot, zeker nu we niet over een afzonderlijk toetsenbord beschikten. Toch viel zelfs dat nog goed mee: je beschikt namelijk over een digitaal toetsenbord waarbij de letters toegankelijk zijn zoals je die zou gebruiken bij een sms: je moet soms twee keer snel achter elkaar op dezelfde toets tikken om de tweede letter te activeren. Dit ging echter verbazingwekkend vlot, ook voor mensen die helemaal geen sms-ervaring hebben. We vermoeden zelfs dat die mensen er minder problemen mee zullen hebben dan doorwinterde sms’ers omdat de knoppen hier net in een iets andere volgorde staan dan dat ze normaal op een toetsenbord van een mobieltje zullen staan.
MP3
We waren erg te spreken over de ergonomie van het toestel. Ook de batterij ging aanmerkelijk lang mee, zelfs wanneer we heel intensief spelletjes aan het spelen waren. De HTC Cruise scoorde op de meeste vlakken net hetzelfde als onze vorig HTC mobieltje en toen we eindelijk klaar waren met testen, hadden we zoiets van: heel volledig. Maar ik mis nog een MP3-speler. We wilden immers wat kritiek kunnen geven.
Tot we de handleiding erop na lazen. Als je jouw duim snel van onderaan het scherm naar boven verplaatst, zal je merken dat er een nieuw venster zichtbaar wordt. Beweeg nu je duim snel van rechts naar links en voila: je kan niet enkel MP3-bestandjes afspelen, je kan er zelfs filmpjes en foto’s op kwijt. Meteen is ook duidelijk waarom het meegeleverde oortje twee oortjes bevat en niet één, zoals klassiek het geval is. Onze MP3 speler was gevonden; weg was onze opmerking.
Besturing
De besturing van de Smartphone is behoorlijk handig en gebeurt via een wieltje waarmee je doorheen alle onderdelen kan navigeren. We hebben het geprobeerd: door het wieltje te verdraaien konden we bijna net zo gemakkelijk als via het touch screen onze verschillende opdrachten kiezen. Zo konden we dus vlot en gemakkelijk tussen de verschillende opties heen gaan zonder onze pen te moeten gebruiken.
Conclusie
De HTC Touch Cruise is zonder meer een handige smartphone. Ook de GPS functie van de Cruise was handig en konden we dankzij de tip van een collega zelfs testen met Google Earth. Als de providers nu zo vriendelijk zouden willen zijn om eindelijk eens hun datalimieten af te schaffen, dan kunnen wij in ieder geval al een heel pak goedkoper én handiger werken. Voor ons kreeg de HTC, net zoals de vorige keer, erg goede punten. Als we dan toch één negatief puntje moeten aanhalen, is het vooral het tasje waarin de Touch opgeborgen kan worden. Het is zo onhandig en oogt zo goedkoop dat we er zelfs niet eens mee over straat durfden te komen. Voor je ‘m eruit gewrikt hebt, is de persoon die je opbelde waarschijnlijk al lang overleden. Dus misschien enkel toepassen op mensen die je liever kwijt bent? ;?)
Filmpjes op Youtube:
http://www.youtube.com/watch?v=lKnEumre068
http://www.youtube.com/watch?v=ySI5CTk36jk&feature=related
Popularity: 30% [?]
HTC TyTN II
4 juni 2008
Een bom van een mobieltje
Aan de specificaties zal het zeker niet liggen: deze draagbare telefoon is uitgerust met een PDA en kan zelfs verbonden worden aan een GPS systeem. Je telefoon verliezen krijgt dankzij dit toestel plots een heel andere dimensie…
Ik moet eerlijk zijn: mijn persoonlijke mobiele telefoon komt nog uit het Stenen Tijdperk. Het is één van de eerste toestellen die over een I-mode optie beschikte – een dienst waarvan ik overigens nooit gebruik gemaakt heb. Het is zelfs zo erg dat toen ik ‘m wilde inruilen voor een ander toestel omdat ik zo wat extra korting zou kunnen genieten, de verkoopster me prompt zei dat ze dergelijk toestel niet terugnamen; want te oud. Ik kom dan ook nooit verder dan een 70 euro belkrediet per jaar, wat betekent dat ik met prépaid kaarten bel. Erg indrukwekkend mag je mijn belpatroon dan ook niet noemen.
Vandaar dat mijn collega’s hier bij Computertaal me wel eens smalend de Dinosaurus noemen; liefst wel achter mijn rug om, natuurlijk. Ze hebben het dan wel op het vlak van mobiele telefonie; op heel wat andere vlakken loop ik namelijk ver op hen vooruit. Toen ze de HTC TyTN II zagen, besloten ze prompt dat ik die zou moeten testen in de hoop dat dit toestel me eindelijk kan bekeren. Zou het? We trekken op onderzoek uit.
Windows Mobile
Met de HTC TyTN II zou je haast geloven dat de bijgeleverde draagbare telefoon eerder het extraatje is dan de hoofdreden waarom je dit toestel zou aanschaffen; zo uitgebreid zijn de mogelijkheden. Naast de telefoon beschik je namelijk ook over een PDA met internetmogelijkheden en een ingebouwde camera van 3 megapixels. Wanneer ik het toestel in handen krijg, voel ik me wat onwennig. Aarzelend druk ik op de Aan knop en wacht geduldig af…
Het duurt even om het toestel op te starten, tot ik besef dat ik met Windows Mobile aan de slag ga. HTC heeft er wel wat aan gesleuteld om een gemakkelijk en overzichtelijke startpagina aan te maken van waaruit je meteen toegang hebt tot de belangrijkste diensten van je draagbaar mobieltje.
Met een Windowsomgeving kan ik werken – ook al is het een besturingssysteem dat ik nog nooit eerder van dichtbij bekeken heb. Ik vind dan ook bijzonder snel de Internet Explorer op de PDA en even later geef ik mijn eerste webpagina in: Computertaal, natuurlijk.
Meteen krijg ik de vraag of ik wil verbinden met een draadloos netwerk. Ik krijg meteen ook een aantal draadloze netwerken voorgeschoteld en stel vast dat ik eerst mijn draadloze netwerkverbinding zal moeten configureren. Op zich is dat erg eenvoudig geregeld, maar al snel blijkt zelfs dat niet nodig te zijn; blijkbaar was er een onbewaakt netwerk. Dat weet ik al langer; mijn computer zeurt er vaak ook over, maar contact heb ik nog nooit kunnen leggen wegens te ver weg. Tot nu. Waar mijn computer faalt, heeft de HTC wel succes. Ik kan surfen!
Meteen wordt duidelijk waarom internet niet echt samengaat met deze toestellen. Technisch gezien is er niet het minste probleem: alles ziet eruit zoals ik het gewoon ben… Alleen is het scherm net iets te klein om mijn hele pagina te tonen. Ik zie een klein hoekje en wat knoppen, maar voor de rest moet ik wel scrollen vanwege het kleine scherm. Lezen wordt op die wijze natuurlijk wel erg arbeidsintensief… Maar laten we eerlijk zijn: niet enkel de HTC heeft er last van; alle smartphones zijn in hetzelfde bedje ziek. Wie echter de moeite doet sites te bezoeken die wél geoptimaliseerd zijn voor een mobiel toestel, zal het verschil duidelijk merken. Doet me er trouwens aan denken dat ik Computertaal ook mobiel beschikbaar moet laten maken…
Nu we toch on line zijn, probeer ik meteen DMC 7 te downloaden . Je weet wel: ons vorige nummer van het digitale blad. Tot mijn verrassing gaat dat erg vlot. De downloadsnelheid is bijzonder aangenaam en wanner we het gezipte bestand binnen gehaald hebben, kunnen we het probleemloos uitpakken. Het uitgepakte PDF-bestand lezen we met Adobe Reader LE 2.
De beeldkwaliteit is erg goed – ook wanneer we de pagina klein genoeg maken om deze volledig op het scherm zichtbaar te krijgen. Wie wil lezen kan het scherm best uitschuiven en licht naar boven klappen; op die wijze krijg je toch iets meer tekst te zien. Maar vlot gaat het nog altijd niet.
Chatten
We willen nu eens iets doen dat ons toelaat plezier te maken zonder te moeten scrollen. Daarom starten we MSN Messenger op die meegeleverd wordt.
Via het uitklapbare QWERTY toetsenbord (beschikbaar zodra je het scherm opzij schuift) kan je probleemloos teksten intypen. Meer nog: de toetsen zijn breed genoeg zodat je niet hopeloos in de war raakt of toevallig op de verkeerde knop drukt. Door het toetsenbord toegankelijk te maken, draait tegelijkertijd het beeld op het scherm waardoor je natuurlijk een breder veld tot je beschikking krijgt.
Volledig pakket
En dat brengt ons naar de verschillende toepassingen die meegeleverd worden. Er zijn twee manieren om op je HTC TyTN II te werken. Eerst en vooral is er het QWERTY toetsenbord dat beschikbaar is zodra je het scherm opzij schuift. Daarnaast is er echter ook een stylus meegeleverd waarmee je vlot een digitaal toetsenbord kan aantikken.
De stylus ligt bijzonder goed in de hand, wat maakt dat je die soms gemakkelijker zal gebruiken dan het toetsenbord – bijvoorbeeld om nummers te vormen wanneer je wil bellen. Tot onze verrassing vonden we in het pakket zelfs nog een tweede stylus meegeleverd; een erg handige oplossing voor de iets minder zorgvuldigen onder ons.
Deze volledigheid kenmerkt zich verder in alles wat meegeleverd wordt. De HTC TyTNII krijgt meteen een riemcase, oortjes, de nodige software en een USB sync kabel mee waarmee je de HTC met je computer kan verbinden en zo bijvoorbeeld data kan uitwisselen. Verder heb je natuurlijk een fototoestel – 3 megapixels, om juist te zijn – en de mogelijkheid om het toestel als dicteersysteem te gebruiken. Nog niet uitgebreid genoeg? Dan beschik je ook nog over blue-tooth en de mogelijkheid om via een draadloos netwerk verbinding te leggen met andere systemen.
Door al die extra’s zou je haast vergeten dat je er eveneens mee kan bellen. Zoals te verwachten viel, levert de HTC hier schitterend werk. De geluidskwaliteit is meer dan voldoende en het toestel ligt gemakkelijk in de hand, ook wanneer je langere telefoontjes moet plegen. Wanneer we de oortjes gebruiken, merken we trouwens weinig tot geen kwaliteitsverschil op; op deze wijze heb je je handen vrij en kan je gemakkelijk verder werken.
Conclusie
Toen ik na twee weken de HTC TyTNII weer terug moest sturen, heb ik er nog een ogenblik over gedacht om te melden dat hij gestolen was. Ik had kennis gemaakt met de agenda, ik had zelfs de spelletjes gespeeld en prachtige foto’s gemaakt tijdens een etentje. Dit toestel kon gewoon niet meer terug. Mijn collega’s hebben me uiteindelijk beloofd dat zij voor mij een ander toestelletje zouden aanschaffen. Een goedkoper, weliswaar, maar eentje waar ook een organizer in zit. Ik heb nu een nieuw toestel, maar ik mis mijn HTC TyTNII nog altijd. Dus mocht iemand er eentje te veel hebben… Voor Computertaal is hij in ieder geval keuze van de redactie.
Popularity: 29% [?]
Sony Walkman MP3
26 mei 2008
De eerste Sony walkman is alweer enkele decennia oud. Hij bracht ook een hele ommezwaai in de wijze waarop we met muziek konden omgaan. Plots was het mogelijk om onze favoriete muziek mee op pad te nemen. Alleen hebben de casettes plaats gemaakt voor MP3’tjes en kunnen we er ook videobeelden mee bekijken. Handig? Computertaal buigt zich over het toestel met 16 Gb.
Foto’s, videobeelden of MP3’tjes: je kan ze allemaal bekijken met deze moderne Walkman, type NWZ-A820. Het gebruik ervan is handig; zeker de oortjes spraken ons wel aan. Je kon ze perfect in je oorschelpen plaatsen zonder dat je bang moet zijn dat ze er altijd uitschuiven. Ook de geluidskwaliteit is helder en kraakvrij.
Horen
Nu we het toch over de oortjes hebben: deze walkman beschikt over de mogelijkheid om het volume te begrenzen; handig voor wie later ook nog andere geluiden wil horen. Verder is de besturing van het systeem behoorlijk eenvoudig. Hoewel het geen iPod besturing is (daar rust een patent op en moeten andere bedrijven dus voor betalen), moet het zeker niet onderdoen voor die van de iPod. Het principe is dezelfde: in- en uitschakelen gebeurt met dezelfde knop en verder kan je nog de power uitschakelen en wat opties raadplegen. Hoewel die laatste twee door dezelfde knop gebeuren, hebben we daar nooit enigerlei probleem mee ondervonden.
Zien
Naast MP3’s kunnen we ook films bekijken. We probeerden het met een DivX formaat, maar dat bleek niet te werken. We raden je dan ook aan vooral gebruik te maken van de standaard Windows Media bestanden; die worden wel vlotjes ondersteund. Dat de beeldkwaliteit meer dan voldoende is, mag eigenlijk niet verbazen. Het scherm is immers niet zo erg groot (al zie je alles wel duidelijk), wat maakt dat een film die goed is op een monitor, alleen maar haarscherp op dit scherm kan overkomen.
En voelen
Het toestel oogt vlot en is ook vlot bestuurbaar, zoals we al aangaven. De mogelijkheden zijn uitgebreid; van MP3’s over afspeellijsten tot foto’s en bewegend beeldmateriaal. Doordat het zo smal is, past het ook gemakkelijk in een binnenzak, wat de discretie enkel ten goede komt. Het toestel was een duidelijk plezier om mee te werken. Ook de autonomie vallen behoorlijk goed mee: tien uur video of 35 uur muziek (wel zonder Bluetooth) behoren tot de mogelijkheden. Wie Bluetooth wil inschakelen, moet er rekening mee houden dat je ongeveer één derde minder zal presteren.
Conclusie
Het toestel oogt niet alleen mooi, het is ook erg licht en gemakkelijk te hanteren. De vele opties zijn nooit overweldigend en verdwalen in de mogelijkheden doe je al evenmin. De handleiding is handig – en soms wel nodig, maar verder kunnen we alleen maar positieve dingen zeggen over dit toestelletje.
Popularity: 29% [?]
Idapt multilader
25 mei 2008
Een lader waar je drie toestellent egelijkertijd mee kan opladen, ongeacht wat ze zijn? Een batterij van een camera, een MP3-speler, een iPod, een mobieltje of waarom ook geen smartphone en een Nintendo DS? Het kan allemaal en het ziet er erg mooi uit!
Het idee is even eenvoudig als inventief: je beschikt over een aantal doosjes waarop een aansluiting zit voor een bepaald type toestel. Zo krijg je bij de Idapt, geleverd door Copaco, een aansluiting voor de Sony Ericsson 2, de iPod, de Sumsung 2, de Nintendo DS –L, een mini USB en de Nokia 1 en 2. Waar de cijfers voor staan, is niet helemaal duidelijk; waarschijnlijk betekent het dat er meerdere soorten aansluiting bestaan van dat merk.
Aansluitingen
De verschillende aansluitingen zijn eenvoudig te wisselen in een multilader, waarmee je tegelijkertijd drie toestellen kan opladen. Een opmerking die we kregen toen we iemand deze multilader lieten zien, was dat het toch een zinloze investering is, aangezien je de laders bij het toestel krijgt. Zoveel is natuurlijk waar, alleen kan je nu drie toestellen tegelijkertijd opladen met maar één snoer en hoef je dus ook niet de extra snoeren altijd en overal mee heen te sleuren. Je hebt voldoende aan de Idapt.
Uitgebreider
De set bestaat dus uit 7 verschillende adapters. In de meegeleverde handleiding stond echter niets over wat we konden verstaan onder Nokia 1 of 2, bijvoorbeeld. Gelukkig stond dat overzicht wél op de zijkant van de doos, zodat we precies konden nagaan welke aansluitingen we waarvoor kunnen gebruiken. Echt geen overbodige luxe!
Het enige ‘gebrek’ was de beperktheid van het aantal adapters dat we meteen bij onze Idapt kregen. Hoewel een redelijk arsenaal aan toestellen konden aansluiten, slaagden we er nog niet in onze Olympus µ750 of ons eenvoudig mobieltje van Samsung (kan enkel bellen en sms’en) rechtstreeks aan te sluiten. Dat betekent dat je nog extra aansluitingen moet aanschaffen (wat overigens mogelijk is).
Conclusie
Idapt is een handig toestel maar wordt in eerste instantie toch met een relatief beperkt aantal aansluitingen meegeleverd. Niet dat de mogelijkheden van deze aansluitingen niet groot genoeg zijn, maar zo vonden we bijvoorbeeld geen aansluiting voor onze digitale camera. Het wisselen van de verschillende blokjes verloopt echter probleemloos. Hoewel we het toestel niet op duurzaamheid konden testen, lijkt het ons toch stevig genoeg gebouwd om vooral ook op reis mee te kunnen nemen.
Popularity: 45% [?]
DataTraveler HyperX USB-stick (4GB)
26 april 2008
Volgens het persbericht dat we kregen, is deze USB stick een heel stuk sneller dan een klassieke USB stick. Zoiets beweren is reden genoeg voor onze redactie om een testexemplaar aan te vragen. We vroegen en kregen er eentje van 4Gb. En sneller is hij alleszins.
Het design is weinig opvallend, en zo hebben we het graag. Blitse modelletjes zijn leuk, maar trekken vaak ook het verkeerde soort mensen aan. Deze USB stick ziet er niet echt anders uit dan alle anderen en zo hebben we het graag. Het verschil komt namelijk pas aan bod wanneer je ermee werkt.
Wij konden een 4 Gb versie uittesten. Het eerste wat opviel als we het apparaatje aan onze Windows Vista notebook koppelde, was dat er ook een bestandje op de stick stond waarmee we gratis een tijdlang de World of Warcraft konden uitproberen.
Test
We hebben drie USB sticks naast elkaar gelegd: een naamloze van 500 Mb, een Seagate van 5 Gb die we al eerder bespraken en deze DataTraveler HyperX. Op alle drie zouden we dezelfde bestanden kopiëren: de twee eerste afleveringen van een oude serie die eind jaren zeventig en begin jaren tachtig op televisie uitgezonden werd: Blake’s 7.
De eerste taak was deze twee afleveringen van de vaste schijf van een Windows Vista laptop (met Turion64×2 AMD processor) naar de USB stick te kopiëren. Telkens zou er niets anders gedaan worden op die computer en telkens gebeurde dat met dezelfde processen actief: een firewall, anti-virus en nodige andere bescherming.
We begonnen met de naamloze usb-stick. Daarna volgde de Seagate en uiteindelijk namen we de DataTraveler onder handen. Terwijl het verschil tussen de naamloze en de Seagate verwaarloosbaar was (Seagate is een of twee seconden sneller), was het verschil met de DataTraveler wel groter. Terwijl het naamloze model er meer dan 20 seconden voor nodig had, klokte de HyperX af op net iets minder dan vijftien seconden.
In de tweede test deden we het omgedraaid. We kopiëerden van de USB-stick naar een Windows XP machine, ditmaal. Er werd namelijk ook beloofd dat de USB-stick gebruik zou maken van de Windows Ready Boost. Ook dat bleek te kloppen en opnieuw kwam onze DataTraveler er als snelste uit.
Behuizing
De behuizing is eenvoudig en functioneel gehouden. Je hebt één lichtje dat eventuele acties op de USB-stick aangeeft en je kan de USB-aansluiting in- of uitschuiven, wat een betere bescherming garandeert. Hij bestaat in drie uitvoeringen: 2GB HyperX USB-flashdrive @32 euro, 4GB HyperX USB-flashdrive @ 58,50 euro (het model dat wij getest hebben) en 8GB HyperX USB-flashdrive @ 116 euro. Voor ons krijgt deze USB-stick in ieder geval een ruime voldoende.
Popularity: 29% [?]
surfen op de golven van de buren…
12 januari 2008
Had u gehoopt om hier een sappig artikel te vinden over hoe u gratis kunt meesurfen op de golven die gefinancieerd worden
door uw buren? Dan bent u hier aan het verkeerde adres. Dit artikel is meer bedoeld voor alle mensen die hun buren onbedoeld
gratis laten profiteren van de door hun duurbetaalde lijn.
Steeds meer mensen willen tegenwoordig "draadloos" internet in huis hebben omdat dat wel zo gemakkelijk is. Steeds meer mensen
hebben bijvoorbeeld een laptop in huis, en ze zouden het wel leuk vinden om van om het even waar te kunnen surfen. Aangezien de laptops van tegenwoordig standaard uitgerust zijn met een draadloze netwerkkaart grijpen dan ook meer en meer mensen naar een draadloze router of access point. Zo moeilijk is het immers niet. Ze horen van iemand dat je gewoon een toestel moet kopen en dat met een kabeltje verbind met je huidige router - "dat is dat toestel waar je vaste PC aan gekoppeld is". En ja hoor, het is perfect mogelijk om zo’n toestel gewoon uit de doos te halen, aan de elektriciteit te hangen, hem met een netwerkkabel aan de juiste poort te hangen en dan te zien hoe hij zijn werk doet. Je test het even later meteen uit en bent blij als een kind met je draadloos internet.
Weet je wie nog zo blij is als een kind met jou draadloze netwerk? Mensen die net dat tikkeltje meer van computers merken, en jou standaard installatie ook op het scherm zien verschijnen. Er hangt namelijk een groot nadeel vast aan de "snelle" installatie van het toestel. Het werkt perfect, maar je bent wat vergeten. Je toestel is namelijk niet beveiligd, en aangezien je draadloze installatie zijn signaal tot een behoorlijk signaal ver stuurt, kunnen de mensen in je omgeving mee surfen op de door jou betaalde golven, zonder daar een cent voor af te dokken. Dat ze je op het einde van de maand komen vertellen dat ze "Zo veel gesurfd hebben" en vragen hoeveel ze daar voor moeten, zit er niet bepaald dik in.
Misschien helpen enkele voorbeelden…
Het eerste: Ik zat thuis, en ontdekte tot mijn groot genoegen plots een draadloos netwerk in de buurt langs waar ik toegang had tot het wereld wijde web - dat ging tot voor kort alleen via de vaste computer. Ik ging meteen aan mijn vader vragen waar dat draadloos netwerk vandaan kwam; wanneer hij het toestel geplaatst had. mijn vader, die tot vlak daarvoor nog in gesprek was met de buurman die erbij stond, zei dat hij niet wist waar ik het over had, want hij had helemaal geen draadloze router geplaats.
Waarop de buurman een beetje bleek werd, want HIJ had wel pas een draadloze router geplaats. Zat ik me dus vrolijk te maken over het draadloos netwerk van de buren! Niet onterecht overigens, want de goede man zei er meteen bij dat hij het niet zo erg vond als ik zijn draadloos netwerk gebruikte als ik niet excessief zou downloaden. Wat ik natuurlijk meteen beloofde om niet te doen, en daar heb ik me ook aan gehouden, want ik ben niet zo’n downloader en ik heb zoiets als ‘een geweten’. Ik schaam me er echter niet voor om eventjes zijn netwerk te lenen als er probleempjes zijn met onze router en ik wil graag het internet op.
Dat doe ik overigens al zo’n drie jaar, want bij de buren hebben ze het toestel nog altijd niet beveiligd. En dat terwijl er bij ons thuis twee specialisten wonen die hen wel graag een handje zouden helpen met het beveiligen van het netwerk. Nu ben ik wel een vrij betrouwbaar persoon, al zeg ik het zelf, maar sommige mensen hier in de buurt zie ik goed in staat om het netwerk van onze buren te lenen om vieze filmpjes op te snorren. Gelukkig absorberen de muren al redelijk wat van het signaal - al tel ik tegenwoordig wel liefst 5 netwerken terwijl ik er zeker van ben dat ik voor 3 van die netwerken minstens enkele tientallen meters de straat af moet.
Het tweede voorbeeldje is nog veel recenter, van gisteren namelijk. Je moet weten dat ik als netwerkbeheerder werk - dat heb ik al eens ergens op deze site laten vallen geloof ik. Bij m’n standaard uitrusting hoort mijn laptop zodat ik niet iemand achter zijn pc’tje uit moet jagen die net druk aan het werken is. We gingen een firewall installeren, en na het opstarten van de computer merkte ik tot mijn verbazing dat ik al meteen een internet verbinding had. Ik ging ervan uit dat mijn laptop razendsnel de juiste instellingen had gekregen van de server, maar toen ik aan mijn werk wou beginnen merkte ik dat dat onmogelijk het geval kon zijn. Ik geraakte maar niet op dat kreng van een netwerk terwijl ik toch duidelijk op het internet kon, iets wat niet verenigbaar was.
Tot ik eens dubbelklikte op het netwerk icoontje. Ik zag al snel dat mijn "gewone" netwerkkaart niet eens werkte. Ik was draadloos verbonden met een toestel in de buurt, zonder daar zelf maar om te vragen. Hoe kwam dat? Wel, het toestel had dezelfde naam als ons toestel thuis, en geen van de toestellen was beveiligd - al hebben
wij wel een goed excuus want het onze is aan vervanging toe en is niet meer af te stellen - en dus nam mijn computer aan dat het mijn thuisnetwerk was. Ik kon dus vrolijk surfen via de lijn van iemand die waarschijnlijk aan de andere kant van de straat woonde, en die nooit vermoedde dat iemand op een dag ongewild op zijn open netwerk zou belanden.
Begrijp je waar ik naartoe wil? een onbeveiligd draadloos netwerk kan een uitnodiging zijn voor mensen die om welke reden dan ook een ander zijn draadloos netwerk aantrekkelijk vinden. Ik kan me wel enkele ideetjes voor de geest halen. Iemand die geen internet heeft en van plan was het te halen totdat hij zag dat hij het ook gratis kon krijgen, voor een uitstekende prijs - kwaliteitsverhouding: niets betalen voor een redelijke snelheid. Of iemand die zijn download limiet overschreden heeft (ik heb gehoord dat ze daar in Nederland niet bekend mee zijn en dat is des te beter) en toch lekker wil blijven downloaden. of iemand die zin heeft om je netwerk te kraken en allemaal ongein uit te halen.
De enige beveiliging is door je toestel te laten beveiligen. Meestal komt het gewoon neer op het instellen van een paswoord dat jij kent, maar dat voor anderen moeilijk te raden is. Het is op zich niet zo moeilijk om te doen; al hangt het hoe en waar meestal af van welk toestel je in huis plaatst.
Je kan het eventueel zelf proberen te doen en wel zo:
- zoek om te beginnen voor de zekerheid even de handleiding van je toestel, desnoods op het internet.
- surf naar de router. Als je niets hebt ingesteld zit het er dik in dat je dat doet door naar het adres te surfen
dat in de handleidign staat. Meestal is dit 192.168.1.254. Levert je handleiding niks op dan kan je altijd het volgende proberen:
- maak met je laptop of ander toestel waarmee je draadloos surft verbinding met het draadloos netwerk
- Windows XP gebruikers: klik op start > uitvoeren (of "run" bij een engelse versie")
- in het vakje wat verschijnt geef je "cmd" in, en je drukt op enter
- er verschijnt een zwart scherm. Hier geef je het volgende in: ipconfig /all
- er verschijnt nu een hoop gegevens. Zoek totdat je ergens "draadloze adapter" vind of iets dergelijks, gevolgd door een hoop gegevens
- Tussen die gegevens staat "gateway". Noteer het adres dat hier achter staat, 4 cijfers gescheiden door een punt
- Als je "gateway" niet ziet staan, noteer dan je "ip-adres". dit zijn weer 4 cijfers gescheiden door een .
- neem het "adres" en vervang het laatste cijfer door 1 / 254. Schrijf beide mogelijkheden ergens op
- ga naar je internet browser en geef in de adresbalk het adres in dat je juist hebt ingegeven.
- als alles goed gaat zal er een scherm verschijnen waar gevraagd word naar een naam en paswoord. aangezien we ervan uitgaan dat
je dit nooit veranderd hebt kan je de naam en het paswoord gebruiken dat in je handleiding staat
- in het scherm zal je een hoop links te zien krijgen. Omdat het van toestel van toestel afhangt wat waar staat, is het moeilijk
om je te zeggen waar je precies moet zoeken. Zoek in ieder geval naar een link die "security" heet of iets gelijkaardig
- als je een scherm ziet waar je beveiligingstypes kan kiezen zit je goed. Kies één van de types - WPA is het meest betrouwbaar
en wordt door de meeste moderne toestellen ondersteund - en geeft het paswoord in. Kies iets dat je gemakkelijk zelf kan onthouden
maar maak het niet te simpel. Een veilig paswoord is er een van:
- minstens 7 tekens
- bevat minstens 1 hoofdletter
- bevat minstens 2 cijfers
Is je paswoord ingesteld, dan kan je eventueel nog de naam van je toestel aanpassen onder "configuratie". Weg met die standaard naam, en vervang het door iets waardoor je weet dat het om jou netwerk gaat. "familie x", "draadloos x", "Ajax heerst", "Privaat eigendom - rot op"… het kan allemaal. Nodig is het niet, maar als je toch bezig bent…
Als je configuratie geslaagd is zal je dat merken, als je jou verbinding verbreekt en daarna terug verbinding maakt. Er zal gevraagd worden om een paswoord - het paswoord dat je juist hebt ingegeven en hopelijk ergens genoteerd hebt zodat je het niet vergeten bent. Je hebt nu een beveiligd netwerk!
Kan je er ondanks deze korte omschrijving niet aan uit, en maakt de handleiding je helemaal dol? vraag dan om hulp aan de computerguru in je vriendenkring, die zal je graag verder helpen, als hij een beetje begaan is met jou en je draadloos internet.
Met vriendelijke groeten,
Toretto
- Netwerkbeheerder bij it2change
Popularity: 29% [?]
Siemens AV 200 Homeplug
4 november 2007
Lange tijd waren er twee manieren om je data over je netwerj te verhuizen; via kabels of draadloos. Waar de ene oplossing altijd wel enig schuif- en boorwerk met zich meebracht; moet de andere inleveren op het gebied van veiligheid en snelheid. Sinds kort is er een alternatief met de homeplug, een kastje dat je toelaat om data over het lichtnet te verzenden. Van Siemens mochten we de AV 200 Homeplug testen.
Uit de doos
We onderworpen de apparaatjes aan de volgende test: in een huis waar op de benedenverdieping de Telenet-router stond, plaatsten we een xbox 360 op de bovenverdieping. Het draadloos signaal is in die kamer van matige kwaliteit en er kan geen sprake van zijn dat er netwerkkabels naar de kamer getrokken worden. Een ander interessant gegeven is dat Siemen’s doos vermeld dat hun homeplug’s volledig plug and play zijn. De xbox 360 is dan een ideaal testtoestel aangezien er daar geen drivers op geinstalleerd kunnen worden of afgehaald via het internet.
In de doos zitten twee kastjes met meegeleverde kabels, De installatie was kinderlijk eenvoudig: we sloten de kastjes aan op een stopcontact in de buurt van de Telenet-rouiter én van de xbox 360; sloten ze met de kabel aan op de respectievelijke toestellen en lieten ze met een druk op de knop elkaar opzoeken. Alles verliep zoals het hoorde. Eens alles aangesloten was het tijd voor de grote test. Omdat ik al minder goede ervaring heb opgedaan met gelijkaardige producten van een ander merk, hoopte ik dat de "plug and play" nu niet op een fiasco zou uitlopen. Plug and pray noemen we dat! De kastjes deden perfect hun werk en dus konden we aan de slag.
Omdat veiligheid geen issue is met de homeplugs - iemand moet al daadwerkelijk in uw thuisnetwerk zitten voordat hij misbruik kan maken van de kastjes (waarbij hij dan sowieso al controle had over het ganse netwerk) letten we op twee punten, namelijk de snelheid en de stabiliteit. Bij download testen haalden we schitterende snelheden; stukken sneller dan wat een draadloze connectie of de ethernet kabels kunnen voorleggen. de maxmum snelheid van de homeplug spreekt voor zich: 200 mbps; of zowat het dubbele van de ‘gewone’ netwerkkabel en een veelvoud van wat een router haalt. Een demo van 600 megabyte haalden we af in iets minder dan 10 minuten; snelheden die u met draadloos internet nooit zal halen. Omgerekend is dat 1 mb per seconde!
De lijn was ook erg stabiel. De verbinding viel nooit weg, wat natuurlijk van levensbelang is als je online wil gamen. Tests met een laptop leverden gelijkaardige resultaten op.
Conclusie:
Er is maar één conclusie mogelijk, en dat is dat de Homeplug van Siemens meesterlijk geslaagd is voor de test. De voordelen van draadloos, met de snelheid van een bekabeld netwerk; en dat alles na een installatie van geen 2 minuten… wat wil je nog meer, behalve een paar euro korting?
+ plug and play zoals het hoort, en in recordtijd
+ snelheid vergelijkbaar met / sneller dan ethernet
+ stabiel
+ veilig
- de kastjes vallen misschien wat groot uit
- het prijskaartje van 180 € is nog wat aan de hoge kant.
Popularity: 29% [?]
Keuze vd Redactie: Kodak Z712
9 oktober 2007
Keuze van de redactie: Kodak Z712
Weinig merken hebben een merknaam die zo sterk is als die van Kodak. De merknaam sloop jaren terug al het Vlaamse dialect binnen en zo komt het dat men het vaak over een “kodak” heeft als men het over een fototoestel van om het even welk merk heeft. Tot zover de les over het Vlaams dialect. De reden waarom ik aan dit feitje moest denken was de Kodak Z712 die hier aankwam om door ons op de testbank gelegd te worden.
What’s in a name?
De Z712 is een toestel uit de Easyshare reeks, die buiten een reeks digitale fototoestellen ook een reeks compatibele printers omvat – hier zullen we het later nog even over hebben. We gingen meteen aan de slag met het toestel; en zagen meteen dat het erg goed was…
De Z712 heeft heel wat in zijn mars, en de naam zelf staat op enkele van die belangrijke kenmerken. Tenminste, die conclusie trokken we na het bestuderen van enkele toestellen uit de reeks.
De Z en de 12 komen beide op hetzelfde neer. De Z-reeks is de “zoom” reeks, wat vertaald word door toestellen die een zeer krachtige zoom aan boord hebben. Voor de Z712 is dat een optische zoom van 12x. Misschien kunt u zich daar weinig bij voorstellen? Wel, we slaagden erin om van op een afstand van 150 meter een foto te maken van een brievenbus; op de foto leek het uiteindelijk alsof we op slechts een paar meter van de brievenbus stonden. Van inzoomen gesproken!
Bovenop de optische zoom is er nog een digitale zoom van 4x, maar zoals bij elke digitale zoom gaat de kwaliteit, in tegenstelling tot bij de optische zoom achteruit bij het gebruik ervan. In de foto met de brievenbus hadden we tot op het maximum ingezoomd, met 4x digitale zoom. Het resultaat is echter nog altijd meer dan behoorlijk. Het toestel past automatisch de resolutie van de foto aan; voor de foto van de brievenbus werd die 1024 x 768 pixels.
De “7” slaat op de 7,1 megapixels die het toestel tevoorschijn tovert, wat zorgt voor zeer scherpe foto’s; tot maximum 3000 x 2000 pixels. De foto’s zijn van zeer hoge kwaliteit. zijn uitstekende lens van Schneider-Kreuznach met 12x optische zoom; die op zijn minst professioneel genoemd kan worden. Deze lens wordt door Kodak gekoppeld aan een beeldstabilisator die alleen op de Z(x)12 serie terug te vinden is. Dit snufje zorgt ervoor dat het beeld gestabiliseerd wordt bij het nemen van een foto. Dat is een enorme hulp als het te schieten beeld beweegt of als de hand van de fotograaf niet zo stabiel is. Resultaat: de kwaliteit van de foto’s gaat er aanzienlijk op vooruit. Bij het testen van een tweede apparaat kwamen we er wel achter dat de stabilisator standaard niet aan staat, maar met een bezoek aan het menu is dat eenvoudig te verhelpen.
Niet zo zeer noodzakelijk maar wel een groot pluspunt is het 2,5 inch LCD scherm waar duidelijk het te schieten beeld op te zien is; en waar de foto’s op bekeken kunnen worden. Om nog betere foto’s te schieten schakel je echter met een knop over naar de elektronische zoeker. Die neemt dan de functie van de LCD over en laat toe om nog veel preciezer foto’s te trekken; want een LCD scherm kan niet op tegen het gebruik van een echte zoeker. Overschakelen is simpel door een blik op de knop.
EasyShare, EasyToUse
Het sterkste punt van de Z712 vonden we echter het gebruiksgemak van het toestel. Het biedt een pak die onder slechts een handvol duidelijke knoppen verstopt zitten. Je moet geen genie zijn om uit te vissen waar de opties onder zitten; wij werkten met het toestel zonder de handleiding maar te bekijken.
Met de draaiknop op het toestel kan je zoals bij elk ander toestel snel tussen standen overschakelen, waar telkens vooraf geconfigureerde instellingen achter schuil gaan. Wat ons aangenaam verraste en voor bonuspunten op het rapport zorgde, was dat er bij het schakelen tussen de standen duidelijk op het scherm vermeld wordt waar de stand voor dient; zodat je al snel de juiste instellingen vindt. Naast de “automatische modus” waarbij het toestel zelf zijn instellingen aanpast aan de omstandigheden, zijn er drie “handmatige” standen waarvoor u de instellingen zelf kunt bepalen en opslaan; een stand voor bij aangepast licht, een stand om video op te nemen met geluid en een stand waar nog een twintigtal gedetailleerde standen achter verstopt zitten. Een greep uit dat aanbod: foto’s bij kaarslicht, foto’s in het donker; vergezichten, foto’s van bewegende beelden, foto’s van vuurwerk; foto’s van mensen binnenshuis, een “museum” stand waarbij geluid en flits uitgeschakeld worden… er zijn tal van mogelijkheden waar je snel kunt tussen overschakelen zonder dat je een foto-expert moet zijn.
De echte experts kunnen in het menu de instellingen naar believen wijzigen. Het menu is overzichtelijk en in meer dan 20 talen in te stellen, waaronder uiteraard het Nederlands. Je kunt onder andere het aantal pixels instellen – laat je het aantal pixels dalen dan krijg je meer foto’s op je apparaat -, de kleurenmodus – natuurlijke kleuren, rijke kleuren, weinig kleuren, zwart-wit of sepia – en tal van andere instellingen zoals het aan of uit zetten van de beeldstabilisator, de plaats waar de foto’s moeten worden opgeslagen, het formaat waarin dat moet gebeuren…
Als je op het einde van de dag je foto’s even wil bekijken kan dat door de druk op een review-knop. Je kunt tussen de verschillende foto’s bladeren, tussen thumbnails navigeren en je kan er voor kiezen om het toestel een presentatie te laten geven. Met de videokabel kan je het toestel aansluiten op je TV, zodat je indien je dat wenst de presentatie of de foto’s op je grote Tv-scherm kan bekijken. Ook de video’s die je kunt opnemen kan je op deze manier eenvoudig bekijken, mocht je dat willen. 
Vanuit de review-modus kan je ook meteen de foto’s bewerken. Foto’s kunnen bijgesneden worden en ze kunnen bijgewerkt worden – zo kunnen rode ogen bijvoorbeeld met een druk op de knop verwijderd worden. Er wordt dan een kopie van de foto gemaakt, en het origineel wordt behouden, mocht het uiteindelijke resultaat je niet bevallen…
Een cd’tje of toch maar afdrukken?
Uiteindelijk is het de bedoeling dat je foto’s ergens terecht komen. Wat je ook kiest, met de Kodak Z712 is het eenvoudig om het voor elkaar te krijgen. Kies je ervoor om de foto’s gewoon naar je PC over te hevelen dan kan dat prima. Al wat je moet doen is het toestel op een usb-poort aansluiten, en de rest gebeurd vanzelf. We sloten ons toestel aan op de laptop die Windows Vista Basic draaide, en de twee communiceerden meteen met elkaar. Vista installeerde meteen de drivers; we moesten niet eens op zoek naar een cd (wat een geluk overigens, want van een cd was er in het pak nergens een spoor). Daarna kregen we de vraag of we de foto’s wilden importeren; en konden we een “tag” toevoegen aan de foto’s waardoor ze in een map terecht kwamen samen met de video’s.
Wie echter liever foto’s wil afdrukken is daarvoor bij Kodak aan het juiste adres. Heb je zowel een Easyshare fototoestel als een Easyshare printer om foto’s af te drukken, dan hoef je alleen maar het toestel aan te sluiten op de printer; de gewenste foto’s te markeren met een druk op de rode “share” knop en de beide toestellen zorgen ervoor dat je zonder tussenkomst van een computer mooie, professionele foto’s uit de printer komen.
Toebehoren:
als u de Z712 koopt, zit daar standaard een oplaadbare ion-batterij bij, goed voor een fiks aantal uren werken met het toestel. De lader is gratis meegeleverd en zorgt ervoor dat de batterij binnen de drie uur terug is opgeladen.
Bent u van plan het toestel intensief te gaan gebruiken, dan zal het 32mb interne geheugen waarschijnlijk al snel aan de lage kant zijn. Kodak biedt uiteraard SD-kaarten aan, maar voor een betere prijs/kwaliteitverhouding kunt u beter uw oog laten vallen op de kaartjes van Sandisk. We kochten voor 12 euro een SD-kaart van 1 Gb, goed voor 300 foto’s op de allerhoogste kwaliteit.
Conclusie:
Ik zal het maar meteen toegeven, ik was helemaal weg van dit toestel. Zo erg, dat ik meteen besloot om er eentje in huis te halen. Uiteindelijk heb ik de Z612 in huis gehaald, een goedkoper toestel dat echter weinig onder moet doen voor de Z612.
Voor ongeveer 290 euro haalt u met de Z712 een uitstekend toestel in huis dat niet te vergelijken valt met de andere toestellen in zijn categorie – vooral de zoomlens en het gebruiksgemak zijn ongeëvenaard. Dit toestel is dan ook terecht de keuze van de redactie.
Popularity: 28% [?]
Packard Bell: Funkey Town MP3 speler
24 september 2007
Funkey Town MP3 speler
Een MP3-speler in de vorm van een USB-stick: je vindt ze haast op iedere hoek van de straat. Wat maakt deze Funkytown MP3 speler van Packard Bell dan precies zo bijzonder?
De FunkyTown heeft zeker zijn naam niet gestolen: het is een mooi toestelletje in heldere kleuren die duidelijk opvalt en jongeren aanspreekt: zo kreeg onze tester al meteen bij het eerste buitengebruik de vraag van een wildvreemde tiener hoeveel hij voor dat ding betaald had. Toen bleek dat het om een testtoestel ging, wilde de knaap er welgeteld 5 euro voor neertellen.
hifi
De FunkyTown bestaat in twee versies: eentje met 1 Gb en eentje met 2 Gb opslagcapaciteit. Wij beschikten over deze laatste versie. Verder hadden we ook een radio tot onze beschikking waarbij de oortjes meteen ook als antenne dienst doen.
Verder zit er in het pakket dat je krijgt ook nog een rubberen hoes die je eventueel aan je riem kan hangen of die je, met het bijbehorende touw, rond je hals kan doen. Het gevolg is dat je de MP3 speler heel gemakkelijk onder je trui of hemd kan verbergen.
De witte rubberen hoes zelf ziet er misschien niet uit, maar doet wel precies waar het voor gemaakt werd: je MP3 speler beschermen. Eventueel hadden ze ook hier wat vrolijke kleuren kunnen voorzien, maar aangezien deze bij de MP3-speler zelf zit, is dat een haast onbegonnen taak.
De MP3-speler sluit je heel gemakkelijk aan. Zoals zo vaak kan je de USB aansluiting naar buiten schuiven om deze vervolgens op een computer of een hifi-keten met USB-aansluiting aan te sluiten. Op dat ogenblik kan je niet enkel bestanden op de USB kopiëren, de batterij wordt tegelijkertijd opgeladen. Dit kan zelfs wanneer je de USB aansluit op een hifi keten.
Mogelijkheden
Dat brengt ons bij de mogelijkheden en de besturing van de MP3 speler. Naast de radio beschik je ook over de mogelijkheid om zelf geluidsbestanden op te nemen en af te spelen. De geluidskwaliteit is bijzonder goed, ook al zit de microfooningang verborgen onder de rubberen beschermhoes. Verder kan je natuurlijk ook altijd gewone bestanden bewaren op deze USB stick, wat van dit toestelletje een multi inzetbare MP3 speler maakt.
De besturing van de MP3 is intuïtief en duidelijk. Of je deze nu om de hals draagt of aan je gordel hebt hangen, maakt in wezen niet veel uit. In- en uitschakelen gebeurt via dezelfde toets en ook het wisselen tussen liedjes of radiostations (of opgenomen bestanden) gebeurt met dezelfde toets.
Het led is duidelijk. Wanneer je de MP3 aan de computer hebt hangen, ziet deze blauw. Hangt hij aan een hifi én speel je er MP3 bestanden mee af, dan wisselt hij tussen groen en blauw, waarbij hij je er steevast op wijst dat je de MP3-speler niet mag uittrekken.
Erg slim bekeken is het uitvallen van dit schermpje. Wanneer je hem niet gebruikt, schakelt het schermpje zichzelf uit en lijkt het ook alsof de MP3-speler af staat. Om je niet het gevoel te geven dat er iets verkeerd is, zie je echter regelmatig een patroon over het scherm flitsen, waardoor je weet dat hij nog niet helemaal uitschakeld is. Deze power safe functie maakt dat je toch gemakkelijk enkele uren kan genieten van je MP3 speler. Belangrijk om hem ook zinvol te maken wanneer je bijvoorbeeld op de trein zit of wat aan sport doet.
Geluidskwaliteit
De geluidskwaliteit is indrukwekkend, ook in de meegeleverde oortjes. Wie het geluid binnen aanvaardbare normen houdt, zal er zeker heel wat plezier aan beleven. Het enige kleine minpunt aan de oortjes was dat deze in het midden snel los leken te komen. De kwaliteit zelf leed hier niet onder, maar de draad kwam daardoor wel een klein beetje bloot te liggen. Mits de nodige zorgen hoeft dit echter niet op te spelen; persoonlijk hebben we er tijdens het testen in ieder geval geen problemen door ondervonden.
Conclusie
De Funkytown bestaat er in 2 versies: 1GB en 2 GB. Wie de MP3-speler zuiver en alleen als MP3-speler wil gebruiken, heeft met 1 Gb ongetwijfeld méér dan voldoende. Wie echter de Funkytown ook als dicteerapparaat wil gebruiken, doet er goed aan de 2Gb versie te kiezen, zodat je naast muziek ook nog voldoende ruimte tot je beschikking hebt om andere bestanden op te slaan. De MP3-speler is zonder enige twijfel zijn prijs meer dan waard: op de redactie van Computertaal hebben ze met deze MP3 speler in ieder geval enkele fans bij gewonnen.
Productinformatie Packard Bell Funkey Town
Prijs 1Gb: 59€
Prijs 2 Gb: 69€
Sterren: ****
In de doos: MP3-speler, halsketting, draagclip, rubberskin, oortjes.
Popularity: 29% [?]
Meest populaire artikels
- Geen nieuwsberichten dit weekend
- Deze boodschap vernietigt zich in vijf minuten: Privnotes
- Symantec waarschuwt voor stijging in spam en phishing tijdens Olympische Spelen
- Nieuwe versie Business Solutions ook beschikbaar in het Nederlands
- Finjan Says Major US Payment Card Case Confirms Its Earlier Reports on the Latest Cybercrime Organizational Structures and Modus Operandi
- Olympus Imaging and Panasonic announce new Micro Four Thirds System standard
- Gratis tv op je pc
- Dank u voor Adobe Acrobat 9
- Space Invaders : 30 jaar
- Jobzoekers willen eerst zien en dan geloven
Jouw mening
Loading ...
