Microsoft is zoals Bayern Munchen…
23 februari 2010
Van Bayern Munchen, de meest succesvolle voetbalclub uit Duitsland, word gezegd dat het de Duitse voetbalfans – en bij uitbreiding voetbalfans over de hele wereld – in twee kampen verdeelt, die recht tegenover elkaar staan. Ofwel supporter je voor de “Recordmeister”, ofwel heb je een grondige hekel aan de club.
Ook Microsoft lijkt supporters in twee kampen te verdelen. Dan hebben we het uiteraard niet over voetbalsupporters, maar “IT-supporters” of liefhebbers. Een grote groep mensen hangt Microsoft aan, wetende dat niet elk jaar een titel gewonnen kan worden – zoals toen Microsoft Windows Vista als diepe spits uitspeelde.
Degenen die niet “voor” Microsoft zijn; zijn vaak –zoals het spreekwoord zegt – radicaal tegen Microsoft. De software-gigant kan niets goed doen in hun ogen; en fouten worden opgeblazen tot ongeziene proporties. De tegenstanders kan je grofweg opdelen in de supporters van Linux en Open Source in het algemeen (de club van het volk) en het Apple-kamp (de club voor de rijken). Zelfs veel mensen die in het Microsoft-stadion zitten, zagen en klagen voortdurend over alles wat Microsoft (verkeerd) doet.
Iedereen is uiteraard vrij om voor zijn “club” te supporteren, en dit is geen Pro Microsoft betoog. Ik bezie mezelf namelijk als een neutrale supporter. Als neutrale supporter geniet ik van wat alle drie de clubs op het veld tonen; zonder blind te zijn voor de fouten.
Ik heb thuis een iPod en een iMac die me heel wat plezier hebben bezorgd – maar ik erger me dood aan het elitisme van de “harde kern”. Evengoed gebruik ik Open Source producten zoals Firefox, Thunderbird en Scribd; en werk ik geregeld met tools als Wordpress en Joomla; die op het werk draaien op onze Ubuntu Linux server. Maar voor de rest gebruiken we op het werk gewoon Windows 2008, Windows Vista of Windows 7, en dat vind ik prima. Ook staat er thuis een Xbox 360 – de tweede al, nadat de vorige de geest gaf.
Zelf probeer ik overal het beste uit te pikken; en misschien word die “neutraliteit” me niet in dank afgenomen door de harde kern van de verschillende kampen. Maar dat zal mij, als neutrale supporter, worst wezen!
Hoe zit het met jullie? Tot welk kamp rekenen jullie jezelf, of zien jullie jezelf als een neutrale supporter? Laat van je horen!
Off-line shoppen zuigt, online shoppen heerst.
23 januari 2010
Van gamers word vaak wel eens gezegd dat ze asociale wezens zijn die het liefst van alles de deur niet uitkomen. Ik ga niet discussiëren over de onzin van zo’n veralgemening. Maar ik wil vandaag wel even het volgende kwijt: de winkels maken het steeds meer verleidelijk om niet buiten te komen.
Vandaag had ik de moed bijeengeraapt om de boze wereld in te trekken, op zoek naar een game. Dark Void kwam immers eergisteren uit; en omdat Dark Void gemaakt is door de developers achter Crimson Skies – de game waarbij ik uren en uren online heb gespeeld – wou ik die game graag in huis halen. Eerst was ik van plan de game online te kopen, maar ik werd omgepraat. “We gaan samen de stad in,” zei mijn broer. “Ik moet ook wat dingen hebben uit de stad.” Mij argument dat hij Xbox Live punten (die gebruik je om via je Xbox games en dergelijke te kopen) ook online kon kopen, werd van tafel geveegd. Ik moest maar niet zo asociaal zijn.
Wel, we zijn ondertussen terug van ons bezoek aan de stad. En ik heb de game inderdaad gekocht; maar niet in de stad. In geen van de drie winkels die we bezochten in wereldstad Hasselt, was er een spoor te vinden van de game. Zelfs niet bij gigant Mediamarkt. De game-afdeling van die winkel begint me sowieso meer en meer te irriteren, maar goed.
De enige oplossing was te doen wat ik origineel van plan was. Ik ben thuisgekomen, heb me achter mijn PC gezet en ben via de snelweg van het internet naar de dichtstbijzijnde webshop geraasd. In dit geval, consoleshop.be. Het eerst wat ik op de webshop zie is Dark Void, onder de games die pas zijn binnengekomen. En ja hoor, ze hebben de game nog op voorraad. Voor maar €50. Ik heb de game meteen in mijn winkelmandje geduwd, mijn gegevens ingegeven en afgerekend. Verzendkosten hoef ik niet te betalen; en ik mag de game op dinsdag thuis verwachten.
Op zo’n moment vraag ik me af waarom ik nog de stad intrek, op zoek naar games die ik niet vind. Of te dure Xbox live games / punten. Zowat alles wat ik nodig heb om mijn games-verslaving te voeden, vind ik online. Nu nog een Belgische webshop vinden met goede prijzen en verzendkosten voor films en series, en het plaatje is rond. Dan kom ik m’n deur niet uit voor hopeloze zoektochten naar over prijsde, spullen.
5 jaar geleden…
21 januari 2010
toen ik nog een jonge en onervaren “internet-journalist” was, werd ik door Danny gevraagd of ik geen zin had om mee te werken aan een nieuw project. Hij en Peter hadden bepaalde ideeën die niet ingevuld werden door de site waar ze destijds voor schreven, en wilden een nieuw project starten. Computertaal zou het heten.
Voor mij was het al lang gelijk. Voor mij was artikels schrijven over IT destijds iets wat ik deed in de marge. Het verhaal van Danny, dat “games uitgevers ons nu meer zouden zien staan”, daar geloofde ik he-le-maal niks van. Ik was er ook niet van overtuigd dat ik over iets anders zou kunnen schrijven, maar dat terzijde.
Om eerlijk te zijn, had ik 0,0 verwachtingen van Computertaal.
We staan nu vijf jaar verder, en Computertaal heeft in alle opzichten mijn verwachtingen overtroffen. Het bezoekersaantal swingt de pan uit – we verbazen ons er zelf over. We vliegen inderdaad niet meer onder de radar van games bedrijven. Dankzij enkele welwillende bedrijven, kan ik uitpakken met een grote games collectie waar menig gamer jaloers op zou zijn. Als ik er dan bij vertel dat ik de grote meerderheid niet betaald heb, geloven de meeste mensen me niet. Totdat ik laat zien dat er op de meeste games in koeien van letters “Not for Resale” opstaat.
Natuurlijk draait het niet allemaal om de games. We zijn allemaal meegegroeid met de website, en dat zal in de toekomst ook nog gebeuren. Volledig op de hoogte ben ik niet, maar ik ben op de hoogte van één groot project waarbij we dit jaar, tijdens het jubileumjaar, graag willen uitpakken. Ambitieus als altijd hebben we voortdurend plannen om het nog beter te doen.
Niet alleen voor onszelf, maar vooral ook voor u, de lezer. Laten we samen van 2010 een mooi Jubileumjaar maken!
De week volgens Harry Vanderzee – Mac is geen Makkie.
23 november 2009
Onder instigatie van opiniepeilingen en een boek dat deze week op mijn bureau belandde besloot ik deze week van mijn zuurverdiende spaargeld een PowerMAc G5 tweedehands aan te schaffen. Het was zowaar een koopje . Voor driehonderd euro een mooie blitse zilveren kast die POWER uitstraalde. Mijn vrouw was ook in euforie. Eindelijk krant lezen zonder storingen. Na op de knop geduwd te hebben bleek er al iets mis. Geen beginscherm enkel zwarte duisternis die ons aangaapte.
Dan Danny maar bellen. Vriend in nood die altijd klaar staat. Ook van zijn gezicht spraken niet veel boekdelen. Tot hij mijn mooie zilveren machine begon uit elkaar te halen. De mooie architectuur ten spijt was de harde schijf na veel zoeken de dader. Mijn vriend had er toevallig nog een op overschot en kwam glunderend deze installeren. Oef we raakten al verder een grijs scherm met een Mac logo. Toen ik dit ons wezenloos bleef aanstaren kropen we achter de zieltogende Windows PC en kwamen tot de vaststelling dat een toets indrukken bij t starten ons zou redden. En ja na deze voor ons nooit geziene procedure uit te voeren eindelijk een opsatrt van de nog aanwezige Mac OS X dvd die nog in t toestel stak.
Ik heb me suf gepiekerd hoe die zonder eject knop op de DVD lezer er ooit zou uitgekomen zijn maja een PC user begrijpt zo dingen blijkbaar niet – “Design voor alles” zo heet het. Twee biertjes verder had Danny uitgezocht hoe de schijf met de hulpprogramma’s op deze DVD moest voorbereid worden voor een maagdelijke OS X installatie. Nog een biertje verder waarbij ik me begon af te vragen of de PowerMac of Danny de installatie vertraagde begon de installatie. Een waar moment van overwinning een roes opleverend die ons vrouwen en Rock en Roll deed vergeten. Na de roes komt uiteraard de kater. Steek aub DVD 2 in de lezer.
Het gevoel van het moment was dat als je een kilometer van je wagen aan het wandelen bent en je bij de eerste dikke regendruppels eraan denkt dat je paraplu nog in de auto ligt. Met ingehouden vloek belde ik de tweedehandsverkoper van de PowerMac. De force liet me zwaar in de steek. Zijn vrouw had in een opruimwoede alles laten opeten door de container.
Ten einde raad op zoek naar de betere Mac Winkel in de buurt dan maar. Volgens Danny even de nieuwste OsX aanschaffen en klaar is kees. Een verkoper in een mooie Mac winkel zag uiteraard onmiddellijk dat er een olifant zijn porseleinwinkel binnen geslopen was. Die mensen ruiken dat je een PC gebruiker bent. Zijn minachting onderdrukkend verklaarde hij :”Het nieuwste besturingssysteem installeren ging niet zo heet het. Enkel de meegeleverde versie en achteraf updates. Sneeuwluipaard ging zowiezo niet omdat ik voorbijgestreefde Mac Technologie gekocht had. Wel kon er een OS op geplaatst worden als de Mac de winkel binnengebracht werd. Te betalen uiteraard.
Totaal gedesillusioneerd door het hele verhaal ben ik thuis met bevende stem mijn vrouw gaan uitleggen dat een Mac geen Makkie is.
Wordt ongetwijfeld vervolgd……
Dagje Antwerpen: Veel media en Forza Motorsport 3
28 oktober 2009
Vorige zaterdag werd ik meegenomen naar Antwerpen, voor een bezoek aan de Zoo – en achteraf de winkels. Over dat bezoek aan de Zoo kunnen we kort zijn: wat ooit vast een prachtige zoo is geweest, is anno 2009 helaas een zoo in verval waar de dieren gestresseerd voor zich uit kijken, hopend op beterschap. Nee, dan is de Zoo in Plankendael een stuk aangenamer om te bezoeken.
Maar genoeg over die Zoo. Naderhand doken we dus de stad in. U mag weten dat ik niet zo’n groot shopper ben, zoals de meerderheid van de mannen. Maar zet je me in een media-winkel a la Free Record Shop of Mediamarkt, dan ben ik altijd een tijdje zoet – en achteraf, een beetje armer. In Antwerpen hadden mijn broer (eveneens film-, games- en muziekfreak) dan ook de “shopervaring” van het jaar. Mocht u het niet weten: Op de Meir ligt er een Mediamarkt, een Saturn én een Fnac. Drie winkels met een enorm aanbod aan games, muziek, films en diets meer – met de Saturn als de absolute uitblinker. Tel daar nog de Bart Smit en de Free Record Shop bij, en we hebben hooguit 5 winkels bezocht op zo’n vier en half uur shoppen (Al zijn we ook bij de McDonalds binnengesprongen en moet je op de Meir een héél eind wandelen). Dan zijn we in het “verre Limburg” slechter bedeeld, met hooguit een Mediamarkt in Hasselt – een stad die ik als “shoppingstad” trouwens zwaar overroepen vind, die mening word me niet altijd in dank afgenomen door mijn provinciegenoten –
Wat me meteen opviel bij De Grote Drie, was dat Forza Motorsport 3 erg sterk gepromoot werd met demo-standen, games geplaatst op strategische locaties, trailers die afgespeeld werden, en borden buiten de winkel die je uitdaagden om de game te gaan spelen. Saturn deed er zelfs nog een schep bovenop: er fietste op de Meir zowaar iemand Saturn rond, met achter zich een kar / reclamepaneel waarop iedereen uitgedaagd werd om Forza Motorsport 3 te gaan testen in de Saturn. Forza Motorsport 3 was dus alomtegenwoordig in Antwerpen!
Forza Motorsport is dan ook niet zomaar een game, natuurlijk. Met FM3 en zijn voorgangers heeft Microsoft heel wat zieltjes gewonnen; meer nog dan met Project Gotham Racing. De concurrent van Gran Turismo pakt ook deze keer weer stevig uit, met wat – naar mijn mening, PS3 fanboys zullen het daar uiteraard niet mee eens zijn – de meest complete en beste race-game is van het moment.
Zelf zijn we al aan de slag gegaan met Forza Motorsport 3. Sinds een paar dagen ligt hij naast mijn Xbox en word hij geregeld aan de tand gevoeld. Dat ik zag dat het goed was, kan je binnenkort op deze website lezen zodra de review online staat.
Game ze,
Toretto.
