SOS Floppy onleesbaar, bestanden verwijderd of beschadigd
17 februari 2010
Als gedoodverfd specialist trek ik de gekste IT fenomenen aan. Nu ja een rijke ervaring
En mijn beste vriend Google zorgen voor 99% van de oplossingen.
De andere 1% klasseer ik onder de zogeheten IT xfiles.
Deze week moest ik bij een zakelijke klant gegevens gaan ophalen voor een migratie van een boekhouding.
Het toestel een afgeleefde pentium III is in stervensbegeleiding vandaar de noodkreet.
Mijn usb stick werd gek genoeg niet herkend door Windows XP. Geen internet voorhanden probleem dus. In het toestel geen cd schrijver….
Gelukkig was het boekhoudpakket ontworpen met kennis van zaken en besloeg de volledige back-up
In een zip bestandje slecht 600KB
Ik dacht dus naar de auto daar een floppy 1.44 halen en op het werk op een oud toestel de handel naar het netwerk overbrengen.
Bij het openen van verkenner kwam er na te klikken op de A drive een venster doodleuk vragen:
De diskette is niet geformatteerd, moet ik ze formatteren?
De reden hiervoor heb ik ooit dagen liggen zoeken en was de volgende. Jaren geleden werden floppies voorgeformateerd in FAT12 formaat.
Windows 95 en anderen konden om met dit formaat maar XP en konsoorten met de nieuwste updates niet meer blijkbaar.
Gezien ik mijn werk niet wou verliezen en er geen dagen in wou steken en oude machine terug tot leven te wekken ging ik op zoek naar een tool.
Ik vond deze geheten Handy recovery 4.0
Op http://www.handyrecovery.com/ vindt u deze onmisbare tool voor uw IT gereedschapskist.
Het is een tool en bedrijf dat mijn oude IT hart echt blij maakt.
Ten eerste haalde het de bestanden van mijn floppy en kon deze op een vista machine gewoon terughalen. Er was een beperking. Ik had vier bestanden op de diskette en mocht zogezegd slechts één bestand per dag terughalen. Ik heb toen gewoon voor ieder bestand mijn Windows klok/tijd een dag later gezet en het trial programma zo iedere keer herstart en om de tuin geleid…
Mea Culpa Nood breekt Wet maar ik maak het goed door de volledige versie na mijn test tot algemene tevredenheid in de hoogste graad. Een directe download vindt u hier
Wat kan deze tool nog meer?
Handy Recovery™ is gebruiksvriendelijke maar niettemin krachtige data recovery software die niet alleen u kunt helpen bij het floppy probleem maar ook bij geheugenkaarten e.d. waarop u per ongeluk bestanden zogezegd definitief gewist hebt.
Het programma kan zelfs gegevens terughalen uit bestanden die beschadigd zijn door virussen of die als de bestanden verwijderd zijn door programma’s die vergeten gebruik te maken van Windows prullenbak.
Onze krachtpatser halt zelfs bestanden terug die verwijderd zijn uit de Windows prullenbak. Een harde format is het enige dat deze tool weerhoudt uw werk terug te halen. Sterk niet waar?
De tool heeft geen moeite met FAT of NTFS formaten;
Handy Recovery werkt zonder problemen op Microsoft Windows® 9x/Me/NT/2000/XP/2003/Vista. Het programma ondersteunt alle Windows bestandsindelingen inclusief FAT12/16/32/64(ExFAT), NTFS/NTFS 5 en het terughalen van afbeeldingen op CompactFlash, SmartMedia, MultiMedia and Secure Digital cards. De tool haalt ook data terug van compressed en geencrypteerde bestanden op NTFS drives.
Handy Recovery kost $49 voor een enkelvoudige licentie. De Trial die u kunt downloaden werkt 30 dagen met als enige limiet dat u slechts één bestand per dag kunt terughalen.
Opstarten van de computer
18 januari 2010
Alle nieuwe snufjes op de markt maken ons hoofd gek als wat, ook al hebben ze elk wel hun toegevoegde waarde. Maar toch: tijd om eens terug te keren naar de basis van de informatica? Het opstarten van de computer.
Enkele jaren terug liepen we met een bakje diskettes in onze zak om onze pc te ‘booten’ en vandaag drukken we enkel op ‘diene knop’.
Leuk te weten wat er tussen de druk op ‘diene knop’ en het aanmeldvenster van ons besturingssysteem gebeurt, toch?
Bij de standaard computer zoals die van jou en mij met een Windows Vista of Seven delen we het opstarten op in vier fasen.
Systeemstart
Zoals gezegd gaat het opstarten van de computer over vier fasen. Drie fasen hebben uitsluitend betrekking op de gebruikte hardware, de laatste fase draait om het besturingssysteem.
Met andere woorden, de eerste drie zullen in grote lijnen hetzelfde verlopen of je nu met Vista, Seven, Linux of OS X werkt.
1. Eigenlijke systeemstart
Allereerst gaat de voeding de interne componenten (harde schijven, DVD drives,…) van stroom gaat voorzien. Als dat geen staaltje menselijke logica is?
Nu gaat de chipset een Reset signaal genereren totdat de voeding het Power Good signaal geeft.
Het ‘probleem’ zit hem erin dat niet elk intern component op dezelfde spanning werkt. Het duurt dan ook eventjes voor de voeding de spanning heeft omgezet voor elk component.
De chipset zegt met het Reset signaal: “Hey, alle spanningen staan nog niet op punt: durf niet in werking te treden want dan kunnen er vreemde dingen gebeuren!”
Eens de spanningen wél op punt staan, zegt de voeding met het Power Good signaal: “Ok chipset, alle spanningen zijn goed, werken jij!”
Alle componenten hebben nu dus genoeg stroom om aan de slag te gaan en dus kunnen we aan de eigenlijke start beginnen.
De processor is voorgeprogrammeerd om automatisch het BIOS startprogramma te gaan ophalen. Dit gaat eigenlijk via een omweggetje. In het BIOS-ROM staat, onder de geheugenplaats FFFF0h, een spronginstructie naar het eigenlijke startprogramma.
In de praktijk dus: aanvraag processor › BIOS-ROM › spronginstructie in FFFF0h › startprogramma ophalen › inladen in de processor.
Nu is zijn de componenten dus voorzien van stroom en is het BIOS ingeladen. Nu is het aan het BIOS om zijn absolute basistaak uit te voeren: POST of de Power On Self Test.
Tijdens de Power On Self Test gaat het BIOS startprogramma na of alle nodige basiscomponenten aanwezig zijn: werkgeheugen, grafische kaart, …
Als er tijdens de POST iets fout gaat, wordt dit gemeldt door de, door leek en pro, alom gekende BEEP-codes. Als alles ok is, horen we meestal simpelweg een korte BEEP.
Tot zover hadden we het over de taken van het systeemBIOS. Het is zo dat er nog enkele onafhankelijke BIOS systemen zijn. Zo kan de grafische kaart bijvoorbeeld een ingebouwd videoBIOS hebben.
Het systeemBIOS gaat dus op zoek of er nog onafhankelijke andere BIOS systemen zijn en als dit zo is, voert hij ze uit.
Als alles goed gaat krijg je soortgelijk scherm te zien, afhankelijk van de versie van je BIOS:
Can you just imagine? De tijd die we nemen dit te schrijven en te lezen ; en de tijd dat het duurt tussen het drukken op de knop en het zien van dit venster? Kan je je voorstellen wat er allemaal gebeurt in die case? Als dit de ware schoonheid van computerbasics niet schetst?
We zijn nog maar twee seconden ver in het opstartproces, nog een 20-tal te gaan…
2. Systeemstart onder BIOS
Het BIOS heeft zijn eerste grote stap in de vorige fase al gezet. Tijd voor de tweede?
BIOS gaat nu alle hardware in eerste instantie gaan configureren. Deze configuratie bestaat er voornamelijk uit een inventarisatie te maken van de aanwezige apparatuur en deze een systeembron toe te wijzen.
(1) Eerst worden er systeembronnen toegewezen en meegedeeld aan de Plug & Play apparaten (voornamelijk USB apparaten en apparatuur aangesloten op PCI slots).
Volledigheidshalve: systeembronnen zijn dus de schakels tussen de apparatuur en de processor. Voor het werkgeheugen is dit bijvoorbeeld het DMA en voor de PCI sloten bijvoorbeeld de I/O.
(2) Dan gaat het BIOS een systeeminventarisatie maken. Kortweg gaat hij alle seriële en parallelle poorten afspeuren naar apparatuur en indexeert ook andere niet Plug & Play apparatuur.
Voorbeelden hiervan: harde schijven, DVD-drives, …
(3) In stap 1 hebben we alle Plug & Play apparaten bij elkaar geraapt. Nu gaan we, of beter: BIOS, deze identificeren en configureren (dit maakt dat je bijvoorbeeld je toetsenbord met USB aansluiting kan gebruiken nog voor je besturingssysteem is ingeladen).
Praktisch gezien gebeurt het identificeren van Plug and Play apparaten met een zogenaamd PnP-hardwareID:
- Uniek ID voor de fabrikant van het product
- Dynamisch toegewezen ID voor het apparaat in deze computer
Het BIOS heeft op dit moment dus een hele hoop informatie bij elkaar geraapt. Nu gaan we deze structureren.
- Lijst maken met systeembronnen (IRQ’s, DMA-kanalen, I/O bussen)
- Lijst maken met alle PnP- en legacy apparaten die gevonden werden op de PCI (en eventueel ISA slotten als we terugkeren in de tijd).
- Laatst bekende configuratie / lijsten laden uit het ESCD en deze vergelijken met de net verzamelde informatie (*)
What the hell is ESCD? Zoals altijd beginnen we even met het verklaren van de afkorting: Extended System Configuration Data. Het is dus een stukje extra (extended…) geheugen (data…), in het BIOS-CMOS geheugen, dat de laatste configuraties (system configuration…) bijhoudt.
In de laatste stap (*) gaan we dus de laatst bekende configuratie toetsen aan de net verzamelde informatie. Indien nodig gaan we de configuratie dus ook bijwerken in het ESCD.
3. Schijfeenheid inladen
We hebben nu al het systeem opgestart. Vervolgens hebben we gecheckt of alle apparatuur aanwezig is. Dan hebben we een overzicht gemaakt met welke apparatuur er aanwezig is om tenslotte de configuratie van deze apparatuur te controleren (en eventueel bij te werken).
In het werkelijke opstartproces zitten we nu al een seconde of 10-12 ver?
Nu we weten dat alles in principe zou moeten werken, gaan we dus écht ‘opstarten’. Kort gezegd betekent dit een opstartbaar apparaat (bootable device) vinden (1) – zoals een harde schijf, cd-rom, diskette – en van daaruit verder opstarten (2).
We nemen het vergrootglas erbij en we gaan na hoe het vinden van een opstartbare schijf in zijn werk gaat (1).
In het CMOS zit onze boot sequence opgeslagen: de volgorde waarop hij welke device moet booten.
Bijvoorbeeld: CD-ROM – Floppy – HDD: Is er een CD-ROM? Ja: Kunnen we deze booten? Nee: Is er een Floppy? Ja: Kunnen we deze booten? Nee: Is er een harde schijf? Ja: Kunnen we deze booten? Nee: dan heb je een probleempje…
De vraag is nu: hoe weet het BIOS welke device we kunnen booten? Het zoekt simpelweg naar een MBR op de bootsector van de schijf.
Heerlijk: afkortingen. MBR staat voor Master Boot Record. Het BIOS gaat in de bootsector dus op zoek naar een gegeven (record…) dat aantoont of deze schijf – al dan niet – als basisinstantie (master…) opstartbaar (bootable…) is.
Een bootsector is dan vanzelfsprekend een sector of geheugenplaatsje op de schijf die dit gegeven bijhoudt.
Als er signaal gegeven wordt dat deze device opstartbaar is, dan gaan we de rest van de gegevens (enkele gegevens/parameters die de eigenschappen van deze schijf naar voren brengen) uit de bootsector halen.
(2) Een van die gegevens / parameters is de master bootcode of de Initial Program Loader. Deze gaat even loeren in de partitietabel of de op te starten partitie wel primair is (logische partities kunnen niet opstarten…)
Als er geen primaire (opstartbare) partitie gevonden werd, dan komt er vanzelfsprekend een nette boodschap op het scherm die je kort meedeelt dat er:
- Geen primaire partitie is
- Wel een primaire partitie zou kunnen zijn, maar deze niet geactiveerd is
Inladen besturingssysteem
Vanaf dit moment gaan we het besturingssysteem gaan inladen en zal er dus een ‘vertakking’ komen in het opstartproces gezien de rest van het opstartproces verschilt per operating system.
Omdat er vanaf dit punt nog eens eens zoveel te zeggen valt pér besturingssysteem (Windows, OS X, Linux, …) is het best deze uiteen te zetten in een volgend artikel, om verwarring te voorkomen.
Met andere woorden: to be continued!
Active sync verdwenen op Windows Vista
13 januari 2010
Ik kreeg van een vriend een oude ipaq keurig voorzien van alle toebehoren. Gezien ik wel
gecharmeerd ben door dit ondertussen stuk antiek wilde ik hem verbinden met mijn Vista laptop.
De laptop zag wel dat er IETS verbonden werd doch geen mogelijkheid tot samenwerking.
U zult me wel vergeven dat ik op dit moment een kabouter Wesley gevoel kreeg. Waarom was de
oude getrouwe Active sync [die by the way niet meer installeert op een Vista PC] vervangen
door Windows Mobile apparaat centrum en synchronisatiecentrum?
Na even googelen werd op een forum de oplossing aangereikt namelijk Microsoft Windows Mobile Device Center 6.1 for Windows Vista (32-bit)
Dez nog in beta zijn toepassing stelde me na eenvoudige installatie onmiddellijk in staat een partnership met de PDA aan te gaan zoals dat vanouds ging
met active sync.
Onmiddellijk kon ik de synchronisatie instellen tussen de PDA en mijn outlook en worden video, muziek, fotos en bestanden terug naar
mijn wensen uitgewisseld.
Voor iedereen die met de handen in het haar zit en misschien ook het kabouter Wesley gevoel downloaden die handel.
Windows Mobile Device Center 6.1 is compatibel met Windows Mobile 2003 en hoger.
Klik hier om deze tool te downloaden.
of google Microsoft Windows Mobile Device Center 6 for Windows Vista (32-bit)
Voor een 64 bit computer googlet u uiteraard de 64 bit versie.
LET GOED op naar goede gewoonte kijkt Microsoft of uw versie LEGAAL is een gepiratteerd Windows besturingssysteem zal
ertoe leiden dat uw toestel na de online check niet meer werkt.
Slow PC Fighter – Geen woorden maar daden…
30 december 2009
Een lieftallige dame uit Nederland herinnerde me eraan dat ik nog een review diende te doen voor de jaarwisseling.
Het gaat over SlowPcFighter, een toepassing om je trage Windows PC te Redbullen volgens de PR mensen.
Normaal gezien ben ik niet zo happig op van die huis tuin en keukenmiddelen maar ja onbekend blijft onbemind nietwaar.
Ik besluit de test te doen op mijn Werk Laptop. Omdat hierop al dag en jaar Norton Utilities geinstalleerd staat
zwier ik deze er toch maar even af. Immer Norton heeft het niet zo op vreemde programmas die vanalles met de systeeminstellingen
wil doen.
Veel PC’s zijn traag en hier zijn verschillende oorzaken voor. Wij zijn er zeker van dat ook u wel eens ongeduldig heeft zitten staren naar het scherm. Het is tijd om professionele hulp in te schakelen!
SLOW-PCfighter gebruikt blijkbaar de meest geavanceerde technologie om ervoor te zorgen dat uw PC in een handomdraai weer op volle snelheid werkt. De software is echt in staat om computerstoringen razendsnel te analyseren. Het programma registreert, zoekt en verwijdert alle ongebruikte data en onnodige intnerne verwijzingen in Windows op uw pc. Daarnaast optimaliseert SLOW-PCfighter het opstarten van Windows.
Wat me zeker kon bekoren was het feit dat SlowPcFighter eerst een backup nam van mijn misschien trager maar voor de rest goed werkend systeem. De Panda antivirus kwam bij het herstellen van de door SlowPcFighter onmiddellijk klagen dat er vanalles gebeurde. Deze heb ik dan voor alle zekerheid ook maar even uitgeschakeld.
Na het vinden van een 3000 fouten gaande van ontbrekende register verbindingen tot dubbele verwijzingen naar DLL’s e.a.
Via de menu opstart had ik ook even alle onnodige programmas die vinden dat ze bij het starten van Windows Vista gestart moeten worden
even eruit gezwierd met een opmerkelijke tijdswinst [Ja het zijn maar seconden maar dan nog] tot gevolg.
startte ik met een bang hart mijn Laptop terug op. Na ingave van het wachtwoord was hij zowaar na 30 seconden volledig paraat.
Echt een sterk kunstje, geloof me.
Hoewel ik een beetje sceptisch was moet ik toegeven dat SlowPCfighter een sterk product is.
Voor mij zeker geen overbodige luxe voor wie geregeld programma’s aan en afvoert op zijn computer.
Score:
Installatie 9/10
Moeilijkheidsgraad voor gewone gebruiker 9/10
Technisch 8/10
Belasting voor het besturingssysteem 8/10
Downloaden dan maar op:
http://www.spamfighter.com/slow-pcfighter/Lang_NL/Download_Download.asp
Getest op Windows Vista Business doch Full Windows 7 ready
SharePoint 2010 – Intranet dat werkt
18 november 2009
SharePoint ontwikkeling heeft voor programmeurs altijd een beetje in de grijze zone verbleven. De hulpmiddelen gaven soms op life omgevingen eigenaardige resultaten. Gezien de populariteit stijgt van SharePoint moesten ook deze hulpmiddelen meegroeien.
Een groep ontwikkelaars die geloven in SharePoint als bedrijfstoepassing hebben de hoofden bij elkaar gestoken.
Veel programmeurs gebruikten als programmeertechniek een combinatie van class libraries, manuele project folders met XML configuratie bestanden, en post-build output events om add-ons voor SharePoint te ontwikkelen.
Andere SharePoint programmeurs zweren bij STSDEV, een hulpprogramma uit de SharePoint community, of Visual Studio Extensies voor Windows SharePoint Services (VSeWSS) om te ontwikkelen voor het SharePoint platform.
Er waren met andere woorden meer wegen die naar SharePoint Rome leiden. Intussen ontwikkelen wereldwijd 600,000 programmeurs voor SharePoint en het aantal groeit nog zienderogen. Om hun noden op te vangen en te zorgen voor een uniforme ontwikkeling heeft Visual Studio 2010 alle nodige hulpmiddelen aan boord.
Op deze manier is SharePoint 2010 een grote stap voorwaarts voor de aanvaarding door grote en middelgrote bedrijven. Met een lage ontwikkelingskost kan SharePoint nu de draaispil van het bedrijf worden op gebied van samenwerking aan projecten en etaleren van Business intelligence oftewel opvolgbare bedrijfsresultaten.
Een voorbeeldje van de kracht van de combinatie Visual Studio 2010 en SharePoint 2010 vindt u hier.
