Neem voor je vakantie een Backup – of bestel alvast een doos KLEENEX

6 juni 2010

Ah zo u gaat binnenkort op vakantie en zet uw pc ook enkele weken op een NIET gebruik regime. U zult de eerste niet zijn die merkt dat de schijf in je pc plotseling niet meer zo beweeglijk is en een raar tikkend geluid maakt.

Of u neemt uw laptop mee vergezeld van al uw belangrijke bestanden en wordt in een ver land bezocht door iemand die zich geen laptop kan veroorloven behalve diegene die u op een onbewaakt moment ergens laat staan. Vermits ik nog niet gehoord hebben van dieven die een USB stick met belangrijke bestanden terugbezorgen maakt u misschien VANDAAG een kopie van al uw belangrijke digitale herinneringen.

Een mooie oplijsting door enkele backup Experts vonden we op: http://www.schoonepc.nl/nieuwsbrief/automatisch_een_backup_maken.html

Windows XP:

  • Mijn Documenten (XP: C:\Documents and Settings\inlognaam\Mijn Documenten, Vista: C:\Gebruikers\inlognaam\Documenten, 7: C:\Gebruikers\inlognaam\Mijn documenten)
    Oftewel de map met de persoonlijke bestanden. In Windows XP is deze map standaard voorzien van de submappen Mijn Afbeeldingen, Mijn Muziek en Mijn Video’s. Onder Windows Vista/7 staan op dezelfde locatie mappen voor onder andere muziek, afbeeldingen, video’s, contactpersonen en opgeslagen spellen).
  • Gedeelde Documenten (XP: C:\Documents and Settings\All Users\Gedeelde Documenten, Vista/7: C:\Gebruikers\Openbaar\Openbare documenten).
    Deze map wordt gebruikt om meerdere gebruikers met dezelfde bestanden te laten werken. Onder Vista/7 staan op dezelfde locatie mappen voor onder andere afbeeldingen, muziek, video’s, e.d.
  • Favorieten van Internet Explorer (XP: C:\Documents and Settings\inlognaam\Favorieten, Vista/7: C:\Gebruikers\inlognaam\Favorieten)
    Hier staan de locaties van favoriete webpagina’s die bewaard zijn in Internet Explorer.
  • E-mailarchief Outlook Express (XP: C:\Documents and Settings\inlognaam\Local Settings\Application Data\Identities\{…}\Microsoft\Outlook Express\)
    Het gaat om de gehele inhoud van deze map met DBX-bestanden.
  • Windows Adresboek (XP: C:\Documents and Settings\inlognaam\Application Data\Microsoft\Address Book\)
    Het betreft een bestand met de extensie .WAB waarin de contactpersonen van Outlook Express worden opgeslagen.
  • E-mailarchief Windows Mail (Vista: C:\Gebruikers\inlognaam\AppData\Local\Microsoft\Windows Mail)
    Het gaat om de gehele inhoud van de map.
  • Windows Contactpersonen (Vista/7: C:\Gebruikers\inlognaam\Contactpersonen)
    De contactpersonen zijn elk in een apart bestand opgeslagen.
  • Windows Agenda (Vista: C:\Gebruikers\inlognaam\AppData\Local\Microsoft\Windows Calendar\Calendars\Agenda van inlognaam.ics)
    De agenda is opgeslagen in het bestand met de naam Agenda van inlognaam.ics.
  • Archief Outlook (XP: C:\Documents and Settings\inlognaam\Local Settings\Application Data\Microsoft\Outlook\, Vista/7: C:\Gebruikers \inlognaam\AppData\Local\Microsoft\Outlook\))
    Het gaat hier om de bestanden OUTLOOK.PST en (indien aanwezig) ARCHIVE.PST.
  • RSS-feeds (XP: C:\Documents and Settings\inlognaam\ Local Settings\Application Data\Microsoft\Feeds, Vista/7: C:\Gebruikers\inlognaam\ AppData\ Local\Microsoft\Feeds)
    Het gaat hier om de door Internet Explorer opgeslagen RSS-feeds. Wordt een alternatieve RSS-lezer gebruikt, dan moet er op een andere opslaglocatie worden gezocht.
  • Gedownloade software
    Gedownloade software waar misschien zelfs ook nog voor betaald is… Meestal kan deze software nog wel opnieuw worden verkregen, maar een veiligheidskopie is nooit weg.
  • Overige gegevens
    Denk bijvoorbeeld aan opgeslagen databases buiten de map met persoonlijke documenten.

Om snel en eenvoudig op regelmatige basis een backup te maken adviseren we als gerenomeerde Murphy pesters SynckBack

Dit programma dat u ook in een freeware versie of een volledig werkende 30 dagen trial versie kunt downloaden vindt u hier

Nadat u van het programma de setup uitvoert als administrator stelt u een profiel in:

synckbackup

 

 

 

 

U ziet dat er moeglijkheid bestaat een volledige backup te plannen of bij te werken en zelfs de mogelijkheid op regelmatige tijdstippen je mappen met afbeeldingen en andere belangrijke folders te synchroniseren met een externe harde schijf. Zo verliest u géén mooie herinneringen.

De werking van het prograam is eenvoudig maar zeer efficient. U kiest de Bronmap die u wenst te kopieren aan de hand van het mooie lijstje van Schoonepc.nl dat we hierboven plaatsten en kiest vervolgens een doelbestand dat u best op een externe schijf of NAS laat gaan.

Vervolgens kiest het type backup dat u wenst te maken en zal SyncBackup u eerst een simulatie doen, zodat u niet per ongeluk iets wist of verplaatst.

syncback3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De eerste keer zal uw backup enige tijd in beslag nemen. Doch vanaf nu heeft u al MINDER kans bij een schijfcrash al uw mooie herinneringen te verliezen.

Nieuw ontdekte kwetsbaarheid heeft betrekking op alle recente Java versies in Windows

12 april 2010

 Twee researchers hebben informatie over een kwetsbaarheid in Sun’s Java Runtime Environment openbaar gemaakt. Deze zwakke plek zou cybercriminelen een nieuwe invalshoek kunnen verschaffen voor het uitvoeren van drive-by-downloads en het overnemen van aangevallen computers. De zwakke plek bevindt zich in alle recente versies van Windows besturingssysteem en op nagenoeg alle populaire browsers. Deze kwetsbaarheid wordt door de experts van security software producent G Data geclassificeerd als ‘uitermate kritiek’. De onderneming verwacht een golf aan aanvallen, gericht tegen computers met een Windows besturingssysteem.

 Omdat Java op veel computers is geïnstalleerd, zal de interesse van de cybercriminelen voor dit lek snel opgewekt zijn. Omdat deze zwakke plek in de meeste populaire browsers kan worden uitgebuit en niet door de beveiligingsmaatregelen van Windows Vista en Windows 7 wordt tegengehouden, kan dit geval schade aan zeer veel computers aanrichten.

 Bescherm uw computer hiertegen

Het uitschakelen van Java-script is niet voldoende om u tegen deze kwetsbaarheid te beschermen. Omdat het nog onduidelijk is wanneer dit lek zal worden gepatched door Sun, dienen gebruikers zelf hun instellingen te wijzigen. Voor de twee populairste browsers van het moment gaat dit op de volgende wijze:

 -     Voor Microsoft Internet Explorer, is het noodzakelijk om een killbit

voor de ActiveX class ID CAFEEFAC-DEC7-0000-0000-ABCDEFFEDCBA in te stellen.

Een beschrijving van hoe u dit doet, vindt u   hier:

http://support.microsoft.com/kb/240797.  

-     Voor Mozilla Firefox, kunt u via het ‘Extra’ menu klikken op

‘Add-Ons’. Onder het kopje ‘Plugins’, vindt u de Java Deployment Toolkit.

Deze kunt u deactiveren door op ‘Uitschakelen’ te klikken.

 Achtergrond

Security researcher Tavis Ormandy heeft informatie over deze kwetsbaarheid gepubliceerd op seclist.org. De kwetsbaarheid bevindt zich in de browser plug-in Java Deployment Toolkit, die automatisch wordt geïnstalleerd met Java Runtime Environments sinds versie 6 update 10 in browsers als Microsoft Internet Explorer, Mozilla Firefox en Google Chrome. De methode launch in de toolkit maakt het aanvallers mogelijk om Java’s Web Start Launcher uit te voeren met willekeurige parameters. Ormandy maakte een proof-of-concept website, die automatisch de calculator in Windows-producten opstart.

Enkele uren daarna publiceerde researcher Rubén Santamarta informatie over hoe een willekeurige remote DLL kan worden geladen. Volgens Santamarta was hij in staat om de beveiligingsmaatregelen DER en ASLR te omzeilen, aangezien de DLL rechtstreeks in het procesgeheugen van Web Start Launcher werd geladen.

 Lees meer over dit onderwerp op de G Data SecurityBlog.

  25 Jaar G Data

G Data Software AG is een security-specialist van Duitse origine. G Data ontwikkelde haar eerste antivirus-programma al in 1987 en was daarmee een pionier in Europa. Kwaliteit is een prioriteit voor de onderneming. Als resultaat hiervan heeft G Data in de afgelopen vijf jaar meer testoverwinningen in Europa behaald dan welke andere aanbieder ook. Tot de overwinningen behoort de titel ‘Beste Pakket’, die zowel de Nederlandse Consumentenbond als het Belgische Test Aankoop al drie jaar op rij aan G Data InternetSecurity hebben toegekend.

 G Data is opgericht in 1985 en viert in 2010 dan ook haar 25-jarig bestaan.

De onderneming biedt oplossingen voor consumenten en voor kleine, middelgrote en grote ondernemingen, die wereldwijd in meer dan 60 landen beschikbaar zijn. Het hoofdkantoor is gevestigd in Bochum (Duitsland). Meer informatie is te vinden op www.gdata.nl.

SOS Floppy onleesbaar, bestanden verwijderd of beschadigd

17 februari 2010

Als gedoodverfd specialist trek ik de gekste IT fenomenen aan. Nu ja een rijke ervaring
En mijn beste vriend Google zorgen voor 99% van de oplossingen.
De andere 1% klasseer ik onder de zogeheten IT xfiles.

handyrecovery4Deze week moest ik bij een zakelijke klant gegevens gaan ophalen voor een migratie van een boekhouding.
Het toestel een afgeleefde pentium III is in stervensbegeleiding vandaar de noodkreet.
Mijn usb stick werd gek genoeg niet herkend door Windows XP. Geen internet voorhanden probleem dus. In het toestel geen cd schrijver….

Gelukkig was het boekhoudpakket ontworpen met kennis van zaken en besloeg de volledige back-up
In een zip bestandje slecht 600KB
Ik dacht dus naar de auto daar een floppy 1.44 halen en op het werk op een oud toestel de handel naar het netwerk overbrengen.

Bij het openen van verkenner kwam er na te klikken op de A drive een venster doodleuk vragen:
De diskette is niet geformatteerd, moet ik ze formatteren?
De reden hiervoor heb ik ooit dagen liggen zoeken en was de volgende. Jaren geleden werden floppies voorgeformateerd in FAT12 formaat.
Windows 95 en anderen konden om met dit formaat maar XP en konsoorten met de nieuwste updates niet meer blijkbaar.

Gezien ik mijn werk niet wou verliezen en er geen dagen in wou steken en oude machine terug tot leven te wekken ging ik op zoek naar een tool.
Ik vond deze geheten Handy recovery 4.0
Op http://www.handyrecovery.com/ vindt u deze onmisbare tool voor uw IT gereedschapskist.
Het is een tool en bedrijf dat mijn oude IT hart echt blij maakt.
Ten eerste haalde het de bestanden van mijn floppy en kon deze op een vista machine gewoon terughalen. Er was een beperking. Ik had vier bestanden op de diskette en mocht zogezegd slechts één bestand per dag terughalen. Ik heb toen gewoon voor ieder bestand mijn Windows klok/tijd een dag later gezet en het trial programma zo iedere keer herstart en om de tuin geleid…
Mea Culpa Nood breekt Wet maar ik maak het goed door de volledige versie na mijn test tot algemene  tevredenheid in de hoogste graad. Een directe download vindt u hier
Wat kan deze tool nog meer?

Handy Recovery™ is gebruiksvriendelijke maar niettemin krachtige data recovery software die niet alleen u kunt helpen bij het floppy probleem maar ook bij geheugenkaarten e.d. waarop u per ongeluk bestanden zogezegd definitief gewist hebt.
Het programma kan zelfs gegevens terughalen uit bestanden die beschadigd zijn door virussen of die als de bestanden verwijderd zijn door programma’s die vergeten gebruik te maken van Windows prullenbak.
Onze krachtpatser halt zelfs bestanden terug die verwijderd zijn uit de Windows prullenbak. Een harde format is het enige dat deze tool weerhoudt uw werk terug te halen. Sterk niet waar?

De tool heeft geen moeite met FAT of NTFS formaten;

Handy Recovery werkt zonder problemen op Microsoft Windows® 9x/Me/NT/2000/XP/2003/Vista. Het programma ondersteunt alle Windows bestandsindelingen inclusief FAT12/16/32/64(ExFAT), NTFS/NTFS 5 en het terughalen van afbeeldingen op CompactFlash, SmartMedia, MultiMedia and Secure Digital cards. De tool haalt ook data terug van compressed en  geencrypteerde bestanden op NTFS drives.

Handy Recovery kost  $49 voor een enkelvoudige licentie. De Trial die u kunt downloaden werkt 30 dagen met als enige limiet dat u slechts één bestand per dag kunt terughalen.

Opstarten van de computer

18 januari 2010

Alle nieuwe snufjes op de markt maken ons hoofd gek als wat, ook al hebben ze elk wel hun toegevoegde waarde. Maar toch: tijd om eens terug te keren naar de basis van de informatica? Het opstarten van de computer.

Enkele jaren terug liepen we met een bakje diskettes in onze zak om onze pc te ‘booten’ en vandaag drukken we enkel op ‘diene knop’.
Leuk te weten wat er tussen de druk op ‘diene knop’ en het aanmeldvenster van ons besturingssysteem gebeurt, toch?

Bij de standaard computer zoals die van jou en mij met een Windows Vista of Seven delen we het opstarten op in vier fasen.

Systeemstart

Zoals gezegd gaat het opstarten van de computer over vier fasen. Drie fasen hebben uitsluitend betrekking op de gebruikte hardware, de laatste fase draait om het besturingssysteem.
Met andere woorden, de eerste drie zullen in grote lijnen hetzelfde verlopen of je nu met Vista, Seven, Linux of OS X werkt.

1. Eigenlijke systeemstart

Allereerst gaat de voeding de interne componenten (harde schijven, DVD drives,…) van stroom gaat voorzien. Als dat geen staaltje menselijke logica is?

Nu gaat de chipset een Reset signaal genereren totdat de voeding het Power Good signaal geeft.
Het ‘probleem’ zit hem erin dat niet elk intern component op dezelfde spanning werkt. Het duurt dan ook eventjes voor de voeding de spanning heeft omgezet voor elk component.
De chipset zegt met het Reset signaal: “Hey, alle spanningen staan nog niet op punt: durf niet in werking te treden want dan kunnen er vreemde dingen gebeuren!”
Eens de spanningen wél op punt staan, zegt de voeding met het Power Good signaal: “Ok chipset, alle spanningen zijn goed, werken jij!”

Alle componenten hebben nu dus genoeg stroom om aan de slag te gaan en dus kunnen we aan de eigenlijke start beginnen.

De processor is voorgeprogrammeerd om automatisch het BIOS startprogramma te gaan ophalen. Dit gaat eigenlijk via een omweggetje. In het BIOS-ROM staat, onder de geheugenplaats FFFF0h, een spronginstructie naar het eigenlijke startprogramma.
In de praktijk dus: aanvraag processor › BIOS-ROM › spronginstructie in FFFF0h › startprogramma ophalen › inladen in de processor.

Nu is zijn de componenten dus voorzien van stroom en is het BIOS ingeladen. Nu is het aan het BIOS om zijn absolute basistaak uit te voeren: POST of de Power On Self Test.
Tijdens de Power On Self Test gaat het BIOS startprogramma na of alle nodige basiscomponenten aanwezig zijn: werkgeheugen, grafische kaart, …

Als er tijdens de POST iets fout gaat, wordt dit gemeldt door de, door leek en pro, alom gekende BEEP-codes. Als alles ok is, horen we meestal simpelweg een korte BEEP.

Tot zover hadden we het over de taken van het systeemBIOS. Het is zo dat er nog enkele onafhankelijke BIOS systemen zijn. Zo kan de grafische kaart bijvoorbeeld een ingebouwd videoBIOS hebben.

Het systeemBIOS gaat dus op zoek of er nog onafhankelijke andere BIOS systemen zijn en als dit zo is, voert hij ze uit.

Als alles goed gaat krijg je soortgelijk scherm te zien, afhankelijk van de versie van je BIOS:

BIOS start-up screen

Can you just imagine? De tijd die we nemen dit te schrijven en te lezen ; en de tijd dat het duurt tussen het drukken op de knop en het zien van dit venster? Kan je je voorstellen wat er allemaal gebeurt in die case? Als dit de ware schoonheid van computerbasics niet schetst?

We zijn nog maar twee seconden ver in het opstartproces, nog een 20-tal te gaan…

2. Systeemstart onder BIOS

Het BIOS heeft zijn eerste grote stap in de vorige fase al gezet. Tijd voor de tweede?

BIOS gaat nu alle hardware in eerste instantie gaan configureren. Deze configuratie bestaat er voornamelijk uit een inventarisatie te maken van de aanwezige apparatuur en deze een systeembron toe te wijzen.

(1) Eerst worden er systeembronnen toegewezen en meegedeeld aan de Plug & Play apparaten (voornamelijk USB apparaten en apparatuur aangesloten op PCI slots).
Volledigheidshalve: systeembronnen zijn dus de schakels tussen de apparatuur en de processor. Voor het werkgeheugen is dit bijvoorbeeld het DMA en voor de PCI sloten bijvoorbeeld de I/O.

(2) Dan gaat het BIOS een systeeminventarisatie maken. Kortweg gaat hij alle seriële en parallelle poorten afspeuren naar apparatuur en indexeert ook andere niet Plug & Play apparatuur.
Voorbeelden hiervan: harde schijven, DVD-drives, …

(3) In stap 1 hebben we alle Plug & Play apparaten bij elkaar geraapt. Nu gaan we, of beter: BIOS,  deze identificeren en  configureren (dit maakt dat je bijvoorbeeld je toetsenbord met USB aansluiting kan gebruiken nog voor je besturingssysteem is ingeladen).

Praktisch gezien gebeurt het identificeren van Plug and Play apparaten met een zogenaamd PnP-hardwareID:

  • Uniek ID voor de fabrikant van het product
  • Dynamisch toegewezen ID voor het apparaat in deze computer

Het BIOS heeft op dit moment dus een hele hoop informatie bij elkaar geraapt. Nu gaan we deze structureren.

  • Lijst maken met systeembronnen (IRQ’s, DMA-kanalen, I/O bussen)
  • Lijst maken met alle PnP- en legacy apparaten die gevonden werden op de PCI (en eventueel ISA slotten als we terugkeren in de tijd).
  • Laatst bekende configuratie / lijsten laden uit het ESCD en deze vergelijken met de net verzamelde informatie (*)

What the hell is ESCD? Zoals altijd beginnen we even met het verklaren van de afkorting: Extended System Configuration Data. Het is dus een stukje extra (extended…) geheugen (data…), in het BIOS-CMOS geheugen, dat de laatste configuraties (system configuration…) bijhoudt.
In de laatste stap (*) gaan we dus de laatst bekende configuratie toetsen aan de net verzamelde informatie. Indien nodig gaan we de configuratie dus ook bijwerken in het ESCD.

3. Schijfeenheid inladen

We hebben nu al het systeem opgestart. Vervolgens hebben we gecheckt of alle apparatuur aanwezig is. Dan hebben we een overzicht gemaakt met welke apparatuur er aanwezig is om tenslotte de configuratie van deze apparatuur te controleren (en eventueel bij te werken).
In het werkelijke opstartproces zitten we nu al een seconde of 10-12 ver?

Nu we weten dat alles in principe zou moeten werken, gaan we dus écht ‘opstarten’. Kort gezegd betekent dit een opstartbaar apparaat (bootable device) vinden (1) – zoals een harde schijf, cd-rom, diskette – en van daaruit verder opstarten (2).

We nemen het vergrootglas erbij en we gaan na hoe het vinden van een opstartbare schijf in zijn werk gaat (1).

In het CMOS zit onze boot sequence opgeslagen: de volgorde waarop hij welke device moet booten.
Bijvoorbeeld: CD-ROM – Floppy – HDD: Is er een CD-ROM? Ja: Kunnen we deze booten? Nee: Is er een Floppy? Ja: Kunnen we deze booten? Nee: Is er een harde schijf? Ja: Kunnen we deze booten? Nee: dan heb je een probleempje…

De vraag is nu: hoe weet het BIOS welke device we kunnen booten? Het zoekt simpelweg naar een MBR op de bootsector van de schijf.
Heerlijk: afkortingen. MBR staat voor Master Boot Record. Het BIOS gaat in de bootsector dus op zoek naar een gegeven (record…) dat aantoont of deze schijf – al dan niet – als basisinstantie (master…) opstartbaar (bootable…) is.
Een bootsector is dan vanzelfsprekend een sector of geheugenplaatsje op de schijf die dit gegeven bijhoudt.

Als er signaal gegeven wordt dat deze device opstartbaar is, dan gaan we de rest van de gegevens (enkele gegevens/parameters die de eigenschappen van deze schijf naar voren brengen) uit de bootsector halen.

(2) Een van die gegevens / parameters is de master bootcode of de Initial Program Loader. Deze gaat even loeren in de partitietabel of de op te starten partitie wel primair is (logische partities kunnen niet opstarten…)

Als er geen primaire (opstartbare) partitie gevonden werd, dan komt er vanzelfsprekend een nette boodschap op het scherm die je kort meedeelt dat er:

  1. Geen primaire partitie is
  2. Wel een primaire partitie zou kunnen zijn, maar deze niet geactiveerd is

Inladen besturingssysteem

Vanaf dit moment gaan we het besturingssysteem gaan inladen en zal er dus een ‘vertakking’ komen in het opstartproces gezien de rest van het opstartproces verschilt per operating system.

Omdat er vanaf dit punt nog eens eens zoveel te zeggen valt pér besturingssysteem (Windows, OS X, Linux, …)  is het best deze uiteen te zetten in een volgend artikel, om verwarring te voorkomen.

Met andere woorden: to be continued!

Active sync verdwenen op Windows Vista

13 januari 2010

Ik kreeg van een vriend een oude ipaq keurig voorzien van alle toebehoren. Gezien ik wel
gecharmeerd ben door dit ondertussen stuk antiek wilde ik hem verbinden met mijn Vista laptop.
De laptop zag wel dat er IETS verbonden werd doch geen mogelijkheid tot samenwerking.

U zult me wel vergeven dat ik op dit moment een kabouter Wesley gevoel kreeg. Waarom was de
oude getrouwe Active sync [die by the way niet meer installeert op een Vista PC] vervangen
door Windows Mobile apparaat centrum en synchronisatiecentrum?

Ipaqsync1Na even googelen werd op een forum de oplossing aangereikt namelijk Microsoft Windows Mobile Device Center 6.1 for Windows Vista (32-bit)

Dez nog in beta zijn toepassing stelde me na eenvoudige installatie onmiddellijk in staat een partnership met de PDA aan te gaan zoals dat vanouds ging
met active sync.
Onmiddellijk kon ik de synchronisatie instellen tussen de PDA en mijn outlook en worden video, muziek, fotos en bestanden terug naar
mijn wensen uitgewisseld.

Voor iedereen die met de handen in het haar zit en misschien ook het kabouter Wesley gevoel downloaden die handel.
Windows Mobile Device Center 6.1 is compatibel met Windows Mobile 2003 en hoger.

Klik hier om deze tool te downloaden.

of google Microsoft Windows Mobile Device Center 6 for Windows Vista (32-bit)
Voor een 64 bit computer googlet u uiteraard de 64 bit versie.

LET GOED op naar goede gewoonte kijkt Microsoft of uw versie LEGAAL is een gepiratteerd Windows besturingssysteem zal
ertoe leiden dat uw toestel na de online check niet meer werkt.

Volgende pagina »