Belgische eID kaart onder Linux
19 juli 2008
[Wim Coulier - Coulier.org]
Inleiding
Op dit ogenblik is reeds een heel groot deel van de Belgische bevolking in bezit van zijn eID kaart. Bovendien komen er ook meer en meer toepassingen beschikbaar die toelaten om ervan gebruik te maken. Laat ons eerst eens een klein overzicht geven van wat die eID kaart eigenlijk is en wat ermee kan worden gedaan.
De Belgische eID kaart is een zogenaamde smartcard met een PKI chip. Dat vraagt wat meer uitleg. Een smartcard is een plastiek kaart met een chip erop (zoals we die allemaal kennen onder de vorm van onze bankkaarten). PKI is de afkorting van Public Key Infrastructure. Dit is een systeem waarbij aan gebruikers een set van sleutels wordt uitgereikt (publieke en private) die mathematisch aan elkaar gelinkt zijn zodat het gebruik ervan met de ene kan worden bewezen met de andere. Door het bezit van die sleutels te “certifiëren” wordt duidelijk gemaakt wie de eigenaar is van het sleutelpaar door de publieke sleutel op te nemen in een publiekelijk gekend certificaat dat de identiteit van de eigenaar beschrijft. Op die manier kan een actie met de private sleutel eenduidig en onbetwistbaar worden toegewezen aan de eigenaar ervan, door dit na te gaan met de publieke sleutel van zijn certificaat. De belgische identiteitskaart bevat dus een chip die dit soort operaties kan uitvoeren (in tegenstelling to geheugenchips die enkel gegevens kunnen opslaan).
Wat zit er nu in die chip? Er staat heel wat informatie in, waarvan een deel door de burgers kan worden gebruikt en een deel enkel dient om de veiligheid van het systeem te waarborgen. We zullen ons in dit artikel beperken tot het deel dat voor de meeste gebruikers van belang is:
1. De kaart bevat twee PKI certificaten op naam van de houder: eentje om elektronische handtekeningen mee te plaatsen en eentje om jezelf te authenticeren (je kenbaar maken en je identiteit bewijzen ten opzichte van bvb. een website die je bezoekt). Ter herinnering, deze certificaten bewijzen enkel de identiteit van een persoon wanneer deze een actie heeft ondernomen met de private sleutel die ermee gelinkt is.
2. De kaart bevat dus ook twee private sleutels (die overeenkomen met de respectievelijke publieke sleutels die zijn opgenomen in de certificaten). Deze zijn niet publiek, integendeel, zij mogen net enkel gebruikt kunnen worden door de houder van de eID kaart. Daarom zijn er dan ook een aantal veiligheidmaatregelen genomen om ze te beveiligen. Zo is het bijvoorbeeld onmogelijk om deze private sleutels uit de chip van de kaart te lezen of te copiëren. Alle acties die met de private sleutels worden ondernomen moeten dus binnen in de chip op de kaart worden uitgevoerd. Bovendien kunnen zulke acties pas worden uitgevoerd nadat de private sleutel werd vrijgemaakt met een PIN code. Dus zelfs indien de kaart in verkeerde handen valt, kan de private sleutel enkel met de PIN code worden gebruikt. Zoals bij bankkaarten, wordt de PIN code geblokkeerd na drie verkeerde pogingen. Men moet dus goed de unblocking code (PUK code) bewaren voor wanneer dit zich zou voordoen.
Om een elektronische handtekening te plaatsen of je te authenticeren met de eID kaart, heb je dus de PIN code nodig.
3. Naast de certificaten en sleutels, bevat de kaart ook gegevens die zo kunnen worden uitgelezen uit de kaart zonder dat een PIN code is vereist. Dat is onder andere de naam van de houder, zijn geboortedatum en zijn adres. Het lezen van deze gegevens in niet beveiligd. Iedere toepassing op een computer waar de kaart in zit, kan in principe deze gegevens lezen, zonder dat je PIN code wordt gevraagd. Maar natuurlijk is het niet zomaar mogelijk deze gegevens te wijzigen. Daartegen zijn beschermingsmaatregelen genomen, zodat dit enkel bij je gemeente kan gebeuren.
Wat jij kan doen is dus het volgende:
Op sommige websites kan je je leeftijd of adres ermee bewijzen (kan bvb. gebruikt worden om een contract mee op te stellen, of om te bewijzen dat je in de juiste leeftijdscategorie valt). Dit kan ook gebeuren in een fysieke omgeving (aan de ingang van een gebouw bvb.). Hiervoor heb je dus geen PIN code nodig.
Je kan er documenten elektronisch mee tekenen (zodat je die niet meer moet afprinten enkel en alleen voor die handtekening, maar de elektronisch getekende documenten elektronisch kunt doorsturen). Gebruik je eID kaart niet licht om een elektronische handtekening te plaatsen. Zo’n handtekening kan legaal gezien dezelfde waarde hebben als een handgeschreven handtekening. Daarvoor moeten een aantal voorwaarden voldaan zijn. Een dienst zoals Certipost e-Signing zorgt voor jou dat aan die voorwaarden voldaan is.
Je kan ermee toegang verkrijgen tot bepaalde diensten (zoals bvb. MyCertipost). Je kan je niet alleen registreren op basis van de informatie die de site kan uitlezen uit de kaart, je kan je ook authenticeren met de eID kaart. Dit is veel veiliger dan via gebruikersnaam paswoord combinatie. Die laatste kan veel makkelijker door een cracker worden verkregen, terwijl hij bij eID zou moeten beschikken over zowel je eID kaart als je PIN code. Als je de keuze hebt gebruik je dus beter je eID kaart voor authenticatie. Dat verhoogt je veiligheid op het Internet in grote mate.
Installatie
Er is echter één groot nadeel aan de eID kaart: er moet een fysisch contact zijn tussen de computer die de kaart gebruikt en de kaart zelf. Daarom moet de computer zijn uitgerust van een interne of externe kaartlezer, een driver voor die kaartlezer en software die kan communiceren met de eID kaart zelf (de zogenaamde eID middleware).
Een kaartlezer kan je tegenwoordig in de meeste computerwinkels reeds aanschaffen, en zelfs in een aantal grootwarenhuizen. Meestal gaat het dan over een USB kaartlezer van het type ACR 38U, welke ook reeds door de overheid bij verschillende gelegenheden werd verspreid. De driver hiervoor wordt ook meegeleverd met de eID middleware. Voor andere lezers kan het nodig zijn een driver van de fabrikant te installeren. Gelukkig is hier ondertussen een standaard voor, en als je lezer voldoest aan die CCID standaard, is een algemene CCID driver voldoende.
Voor Windows en Mac kan je de drivers en eID middleware downloaden van de website van de overheid. Voor Linux is het haast nog eenvoudiger, maar niet via de website van de overheid. Daar staat een te compileren script, met dependencies die ik nooit opgelost kreeg. Gelukkig is de middleware Open Source software en hebben dus alle grote distributies paketten voorzien die je eenvoudig via de pakketmanager van je distributie kan installeren. Die zal dan ook voor jou zorgen dat de dependencies automatisch mee worden geïnstalleerd. Om het je makkelijker te maken de juiste pakketten terug te vinden heb ik hieronder een lijstje met de namen (zonder versie) van de pakketten voor de eID middleware, ACR 38U driver en de CCID driver opgesomd voor de belangrijkse distributies.
Mandriva Linux
Paketten bestaan vanaf Mandriva 2008.0:
* eID middleware: beid
* ACR 38U driver: acr38u
* CCID driver: ccid
Fedora & Red Hat
Paketten bestaan vanaf RedHat EL 4:
* eID middleware: eid-belgium
* ACR 38U driver: pcsc-lite-acr38u
* CCID driver: ccid
OpenSUSE & SUSE
Paketten bestaan vanaf versie 10.2:
* eID middleware: eID-belgium and eIDconfig-belgium
* ACR 38U driver: pcsc-acr38
* CCID driver: ?? (kon ik niet meteen vinden, indien iemand de naam ervan kent, gelieve me te informeren)
Ubuntu
Paketten bestaan vanaf de Gutsy Gibbon versie:
* eID middleware: beidgui
* ACR 38U driver: libacr38u
* CCID driver: ccid
Debian
Paketten bestaan vanaf de Etch versie:
* eID middleware: beidgui
* ACR 38U driver: libacr38u
* CCID driver: ccid
Configuratie
Beid GUI
Na installatie van de kaartlezer driver en de middleware zou je in staat moeten zijn via de Beid GUI je eID kaart uit te lezen (als je je eID kaart in de aangesloten kaartlezer hebt zitten natuurlijk). Hiertoe moeten wel eerst de pcsc daemon opgestart zijn (dit is software die instaat de PC toelaat smartcards aan te spreken zoals de eID kaart en door de eID middleware wordt gebruikt). Die pcsc daemon wordt normaal meegeïnstalleerd als je de eID pakketten van je distro installeerd, maar daarom nog niet opgestart. Je kan dit manueel doen, of als je niet weet hoe, kan je ook eenvoudigweg je PC herstarten (niet echt de linux manier, maar het werkt relatief snel). Vanaf nu zal dit ook automatisch gebeuren bij het opstarten van de PC en hoef je je daar niets meer van aan te trekken.
Kijk in je menu voor een entry voor de Beid GUI (kan nogal verstopt staan, bij Mandriva 2008.0 is dat bijvoorbeeld onder Tools/More/Belgian eID card viewer). Als je die opstart krijg je zo’n scherm te zien:
Beid GUI blanco
Door op de afbeelding van de chip te klikken zal je kaart worden uitgelezen. Dit gaat niet heel snel, dus het kan zijn dat je even geduld moet hebben. Als je persoonlijke gegevens van de kaart worden gelezen (zoals in de afbeelding hieronder), ben je nu zeker dat je PC nu dus je eID kaart kan gebruiken.
Beid GUI Tux
Voor meer informatie over de configuratie kan je de gids raadplegen op de website van de overheid die je vindt via http://eid.belgium.be/nl/Hoe_installeer_je_de_eID_/Linux/
Toepassingen
Maar het is nog niet omdat je PC je kaart kan gebruiken, dat de toepassingen dat ook kunnen. De toepassingen zelf moeten nog worden geconfigureerd zodat zij van het bestaan van de eID kaart afweten. Dat is goed uitgelegd in enkele gidsen die je hier terugvindt: http://eid.belgium.be/nl/Achtergrondinfo/Handleidingen_voor_softwareupdates/
Deze gidsen stellen je in staat om:
* Firefox zo te configureren zodat je je ermee kan authentificeren aan een website (je identiteit bewijzen, zodat ze met zekerheid weten wie je bent), wat veel veiliger is dan met een gebruikersnaam / wachtwoord.
* Thunderbird zodanig in te stellen dat je je mails elektronisch kan ondertekenen met je eID kaart en dat Thunderbird met eID ondertekende e-mails correct kan valideren. LET OP: Een handtekening geplaatst met je eID kaart is een sterke verbintenis. Ook op een e-mail. Je raakt daar niet of moeilijk onder uit. Let dus wel op wat je tekent.
Een kleine kanttekening: Bij Mandriva 2008.0 bleken een aantal bestanden op een andere plaats dan die die werd vermeld in de gidsen. Zo vind je de registratiefile voor de PKCS#11 module voor Firefox niet in /usr/local/share/beid/beid-pkcs11-register.html zoals in de gids vermeld maar in /usr/share/beid/beid-pkcs11-register.html Ook voor Thunderbird vind je de PKCS#11 module niet in /usr/local/lib/libbeidpkcs11.so, maar in /usr/lib/libbeidpkcs11.so of /usr/lib64/libbeidpkcs11.so als je de 64bit versie gebruikt.
De gids voor OpenOffice werkt echter enkel voor Windows. Hoewel mijn versie van OpenOffice wel mijn eID handtekening certificaat kan lezen, kan ik er geen documenten mee tekenen (OpenOffice crashed). Als iemand anders meer succes heeft, gelieve me te informeren.
Tips voor veilig eID gebruik
De eID kaart kan een krachtige tool zijn en kan daardoor heel wat mogelijk maken wat tot hiertoe niet mogelijk was. Maar dat houdt ook risico’s in. Met de eID kaart kan je bvb. een elektronische handtekening plaatsen die evenwaardig is aan een handgeschreven handtekening op papier. Indien iemand je eID kaart zou kunnen misbruiken, zou die dus in jouw plaats een handtekening kunnen plaatsen en het zou niet zo eenvoudig zijn te bewijzen dat jij niet die handtekening hebt geplaatst! In de papieren wereld is dat risico natuurlijk nog veel groter (daar moeten ze jouw pen niet stelen om je handtekening na te kunnen maken, ze kunnen dat met om het even welke pen). Maar dat is geen reden om niet voorzichtig te zijn met je eID kaart. Hier zijn een aantal tips die je helpen veilig met eID om te gaan:
* Let op dat je het juiste certificaat voor de juiste toepassing gebruikt. Je hebt twee certificaten, één om je aan te melden aan websites of andere toepassingen en één om elektronische handtekeningen te plaatsen (een zogenaamd gekwalificeerd certificaat). Met dat laatste kan je een legale verbintenis aangaan en dat mag je dus niet gebruiken voor andere toepassingen dan elektronische handtekeningen. Spijtig genoeg zijn er sommige websites (zelfs overheidswebsites), die het handtekeningcertifcaat (met na je naam het woord Signature in de naam van het certificaat) vragen te gebruiken in plaats van het authentificatiecerticaat (met na je naam het woord Authentication in de naam van het certificaat). Dit is ten stelligste af te raden. Indien de beheerder van die website van slechte wil is, kan hij je documenten laten ondertekenen zonder dat je het weet waarin je een legale verbintenis aangaat. En het zal zeer moeilijk zijn te bewijzen dat dit buiten je wil om gebeurde. Doe dit dus bij voorkeur niet, zeker niet bij websites die je niet 100% vertrouwd.
* Gebruik je eID kaart enkel op een veilige PC. Een PC die is geïnfecteerd met spyware of virussen kan software bevatten die op afstand door een aanvaller kan worden gecontroleerd en waarmee de aanvaller elke toestaanslag op je toestenbord kan volgen. Op die manier kan zo’n aanvaller dan je PIN code aflezen (tenzij je gebruikt maakt van een kaartlezer met een eigen toetsenbordje), en die zelf gebruiken om een document met je eID kaart te tekenen de volgende keer dat je die erin steekt. Het komt er dus op aan een veilige PC te gebruiken. Als je Linux gebruikt en enkel de software gebruikt die door je distributie werd geleverd (eventueel vanuit de repositories) dan ben je al goed bezig. Maar vergeet niet om ook te zorgen dat je alle software continu up-to-date houdt. Dit kan bij de meeste distributies makkelijk met een daarvoor voorziene tool. Bij Mandriva Linux kan je dat automatisch laten doen via de Mandriva Online Applet.
* Laat je kaart nooit onbewaakt achter. Vanwege het vorige punt is het al best je eID kaart enkel in de kaartlezer te laten wanneer je hem ook echt gebruikt en er niet in te laten zitten. Dat beperkt het risico dat een aanvaller hem misbruikt zonder dat je het beseft. Daarnaast is het natuurlijk ook best je kaart niet onbewaakt te laten slingeren waar andere mensen die kunnen vinden, net zoals je best je bankkaart niet laat slingeren.
* Let op dat wanneer je je PIN code van je eID kaart ingeeft niemand kan meekijken en zo je PIN code te weten komen (shouldersurfing). Als je dan nog je kaart onbewaakt achter zou laten, is het voor die persoon natuurlijk wel erg simpel je kaart te misbruiken.
* En tot slot, net zoals bij een bankkaart, van zodra je niet meer zeker bent dat je kaart nog veilig is (je bent ze kwijt, ze zat in een gestolen portefeuille, …) dan moet je ze zo snel mogelijk laten blokkeren. Dat kan je doen bij de bevolkingsdienst van je eigen gemeente, bij om het even welk politiebureau of 24u/24u bij de eID helpdesk op het nummer 02/5182117.
Maar natuurlijk is het niet zo omdat er risico’s bestaan dat de eID kaart zelf geen goede tool zou zijn. Als je de tips hierboven in gedachten houdt kan je op het Internet veel veiliger aanloggen en documenten volledig elektronisch tekenen met een juridische waarde gelijk aan een papieren handtekening. Dat kan je heel wat tijd en papier besparen.
Popularity: 32% [?]
Hoe denkt een on line oplichter
17 april 2008
Wat is zo kostbaar dat je er niet voorzichtig genoeg mee kan zijn? Je persoonlijke data! Daarbij denken we niet alleen aan je naam of je adres, maar bijvoorbeeld ook aan vertrouwelijke informatie zoals je rekeningnummer of je kredietkaartgegevens. Toch is het soms voldoende om er naar te vragen om ze te krijgen. En probeer er dan maar eens voor te zorgen dat er niets verkeerd mee gebeurt!
Mensen oplichten is niet zo moeilijk; daar hoef je zelfs niet eens voor gestudeerd te hebben. In tegenstelling tot wat je misschien mag denken, zijn we daar dankzij internet nog gevoeliger aan geworden. Om een oplichter te snel af te zijn, moet je wel eerst weten hoe zo iemand denkt en hoe je heel gemakkelijk (en op enkele minuten tijd) toch heel wat informatie kan achterhalen. Wat je daarvoor nodig hebt? Een computer met internetverbinding, tijd, wat creativiteit en natuurlijk kennis van Social Engineering.
Social Engineering
Social Engineering is geen ingewikkelde studie aan één of andere universiteit. Het is eerder de kunst om informatie te achterhalen zonder dat dit bij je tegenstander meteen opvalt. Het komt erop neer dat je mensen leert kennen en hen zo stapje voor stapje meeneemt tot ze je die informatie geven die je eindelijk nodig hebt. Soms gaat dat snel, andere keren moet je daar veel meer tijd en energie in investeren.
Of je succes hebt, staat of valt met een plan. In dat plan bepaal je het doel dat je wil bereiken, hoe je denkt dat te bereiken en wat je daarvoor nodig hebt. Je maakt daarbij gebruik van de zwakheden van de ander door zijn of haar achtergrond uit te spitten voor je nog maar een eerste toenaderingspoging doet.
Heel ingewikkeld hoeft dat overigens niet te zijn. Zo bewees een onderzoek uitgevoerd in Engeland dat vrouwen nog gemakkelijker dan mannen hun inloggegevens en wachtwoord van hun pc op het werk aan een wildvreemde geven in ruil voor een stuk chocolade.
De techniek
Informatie opvragen over je slachtoffer (een persoon, bedrijf of iets anders) kan je al doen via internet. Wie echter grondig te werk wil gaan, moet ook in de echte wereld aan de slag. Dat kan bijvoorbeeld door heel minitueus door de wekelijkse afval te gaan. Vaak werpen mensen heel wat persoonlijke spullen weg (zoals bankuittreksels) die jou van pas kunnen komen.
Wanneer je die informatie niet meteen vindt, is dat ook geen drama. Misschien ontdek je andere sporen die net zo interessant kunnen zijn, zoals die lege blikjes speciaalbier of die doosjes chocolade, die tijdschriften of andere dingen die op een gewoonte kunnen wijzen. Deze kan je dan later als aanknopingspunt gebruiken om contact met de betrokkene te maken! Hoe meer informatie je vindt, hoe beter en hoe meer kans je hebt om te slagen.
Geheimen lospeuteren
Je moet eerst vertrouwen wekken. Naarmate de tijd vordert, kan je daarna persoonlijker worden en gevoeligere data opvragen. Heb je die tijd niet, dan moet je vooral luisteren naar wat de ander zegt. Vaak vertellen mensen zaken die je later kan gebruiken om extra informatie, die jij wel wil kennen, los te peuteren.
Gemeenschappelijke interesses
Mensen zullen gemakkelijker dingen vertellen tegen mensen met gelijkaardige interesses. Eens je de hobbies van mensen kent, kan je met hen daarover communiceren en zo vlot overschakelen op wat voor jou belangrijk is. Aantonen dat je lid bent van dezelfde ‘stam’ is onontbeerlijk om iemand’s vertrouwen te wekken. Iemand die dezelfde dingen doet als jij, zal je immers gemakkelijker vertrouwen omdat je daarin vaker ook jezelf ziet.
De belangrijkste regel bij Social Engineering is echter de aangeboren natuur van mensen om gelijkgestemden te helpen. Maak daar gebruik van. Meer nog: het zal je slachtoffer een goed gevoel geven en daar draait het toch om.
De rol aanhouden
Nog een laatste tip: ga ervan uit dat je slachtoffer minstens even intelligent is als jij. Verslijt hem of haar niet voor een dom wezen want je zal dan snel genoeg ontdekken dat je tegenstander misschien nog een paar trucjes heeft die zich tegen jou kunnen keren.
Verder moet je er ook rekening mee houden dat iedere oplichting kan mislukken. Je moet dus een mooie exit hebben waardoor je probleemloos kan verdwijnen en ik moet even naar het wc is niet de juiste methode. Je moet dus goed in je rol zitten en deze zelfs tijdens een tegenslag goed vasthouden. Natuurlijk spreekt het voor zich dat je de regels moet kennen die ter plaatse gelden, zelfs al zal je misschien moeten laten uitschijnen dat je ze niet kent.
En ga nooit te snel. Neem je tijd zoals iemand anders dat ook zou doen. Als je iemand zijn rekeningnummer wil hebben, ga daar dan niet om zeuren. Vraag het één keer en geef daar een reden voor (ik wil iets kopen dat je verkoopt, maar ik heb wel je adres en rekeningnummer nodig) en wacht dan geduldig af.
Dit mag vreemd klinken, maar wees ook niet te perfect. Maak foutjes zoals we die allemaal maken; de kans dat je niet opvalt is daardoor veel groter.
Geen paniek en niet vooruit denken…
Sla nooit in paniek en laat je slachtoffer nooit te ver vooruit denken. Je wil hem juist in het donker houden omdat je hem zo gemakkelijker kan te grazen nemen. En eens je hebt wat je hebben wilt sluit je het gesprek mooi en rustig af en vertrek je. Trek het niet te lang, maar maak het ook niet te kort. Neem gewoon je tijd, zoals iedereen.
Conclusie
Mensen die iets van jou gedaan willen krijgen, zullen vaak op deze wijze te werk gaan. Hoe intelligenter ze het doen, hoe moeilijker het wordt te weten wat ze doen. Je zou kunnen stellen dat mensen die je naar geheimen vragen, gevaarlijk zijn. Maar soms kan je niet anders en soms geef je hen die zelf, zonder dat ze je ernaar vragen. Oplichters opmerken, is dan ook niet zo heel eenvoudig. Je zal het vaak pas merken nadat de feiten gepleegd zijn.
Popularity: 41% [?]
Gratis tv op je pc
22 januari 2008
Onlangs kwam er een jonge kerel op me toe gestapt: of wij bij Computertaal echt iets van internet kenden? Hij zocht namelijk naar plaatsen waarmee hij on line tv kon kijken zonder de noodzaak om kabel te moeten hebben. Hij wou leuke films, de beste shows en alle afleveringen van de populairste series. Zoiets laten we ons natuurlijk geen twee keer zeggen, vandaar dat we twee weken als kluizenaars gingen leven. Met het mobieltje in stille modus, de deur dichtgepleisterd en een grote zak chips met de nodige drank togen we aan het werk. Het enige dat we mochten hebben? Een computer en een ADSL verbinding!
Iedereen kent YouTube. Wanneer je het over filmpjes kijken hebt, kom je automatisch eerst op die site terecht. De inhoud is behoorlijk chaotisch en je kan best op zoektermen werken, maar dan vind je ook de mafste dingen die gebruikers doorsturen. Hoewel de filmpjes allemaal gratis zijn, is de inhoud niet altijd even legaal.
Nog zo’n dooddoener, al verwachten we dat die na verloop van tijd ongetwijfeld zal verdwijnen of gewoon samensmelt met YouTube, die ook in handen is van Google. Het is dezelfde inhoud… met dezelfde klassieke auteursrechterlijke problemen. Het gevolg is dat je, net zoals bij YouTube, vaak erg snel moet zijn om deze inhoud hier te kunnen bekijken.
Voor Joost heb je een uitnodiging nodig, die we hier bij Computertaal niet hebben gekregen. Maar de pers is er lovend over en het leunt toch al wat dichter bij het fenomeen televisie. Je vindt er in ieder geval SF, het beste van en heel wat comedie. Met meer dan 20.000 shows en plus 400 kanalen, is Joost een hele boterham. En het mooiste? Het is gratis, maar maakt wel gebruik van DRM.
Net zoals Joost, is ook Babelgum nog in beta. Gelukkig is deze dienst wél open voor iedereen. De inhoud is gratis, maar wordt ondersteund met reclame. Je vindt er vooral (Amerikaans) nieuws, muziek, documentaires, sport en animatie en je moet ook alles downloaden. Wie een gratis account heeft, moet daarom rekening houden met de beperkte hoeveelheid die je maar dagelijks kan downloaden. Verder moet je soms lang wachten tot je video geladen is, zonder dat je hiervoor een waarschuwing krijgt.
Dit is ons eerste echte televisiestation. Het richt zich vooral op Europa en heeft zich gebaseerd op de P2P technologie. Registreren is de boodschap om daarna de player te kunnen downloaden. Wie hiervan gebruik wil maken, moet wel in één van de landen leven die meewerken aan het project, maar we vonden onder de kanalen ook VT4 en VijfTV. Deze waren overigens ook twee van de gratis kanalen die je kon bekijken.
Veoh is vooral sterk door de opnamefunctie die het biedt: je download nu en bekijkt later (off line). Een beperkt aantal filmpjes kan je on line bekijken, maar wie video’s wil zien die langer duren dan 45 minuten heeft een desktop viewer nodig.
Veoh verschilt dusdanig van YouTube dat je naast de filmpjes van eindgebruikers, je ook vaak professioneel geschoten materiaal kan terugvinden. Af en toe, zo mochten we vaststellen, zit daar zelfs gecopyright materiaal tussen. We konden echter wel een aantal filmpjes bekijken door deze gewoon te selecteren op de website zelf; een beetje zoals bij YouTube.
NGTV of No Good TV wil je doen geloven dat ze zich niet op kinderen richten, maar in werkelijkheid moeten ze niet onder doen voor de klassieke (Amerikaanse) tv stations. Muziek, edutainment en natuurlijk tonnen vuile praat komen hier aan bod. Je kan filmpjes selecteren en meteen afspelen in de on line player.
Miro is een open source media speler waarmee je ook videomateriaal van andere sites kan bekijken, wat meteen het grote voordeel is van deze media player en verklaart waarom je er goed aan doet deze op je systeem te installeren. Ze beweren een stuk beter te zijn dan Joost, met 2500 ongelimiteerde kanalen en een grote selectie aan High Definition materiaal.
Deze site is minstens zo oud als YouTube en waarschijnlijk net zo populair. Het belangrijkste verschil met YouTube is dat deze site (nog) niet door de grote mediaspelers uitgekleed wordt wegens allerlei inbreuken op hun copyright. Wie wenst, vindt er blijkbaar zelfs een overzicht van alle TV shows.
Blinx kan je bezwaarlijk een site met inhoud noemen. Het is meer een zoekmachine die echter beweert meer dan 12 miljoen uren video gecatalogeerd te hebben. We hebben het zelf niet uitgeprobeerd (zoveel tijd kregen we van vrouwlief niet), maar je bent wel voor enkele uren vertrokken eens je op zoektocht gaat.
Zo zouden we het allemaal graag hebben: deze windows media player biedt in een erg eenvoudige gebruikersinterface een groot aantal tv kanalen die bovenal ook gratis zijn. Van avonturen over SF tot edutainment. Je ziet de films op een on line player, dus je hoeft niets te installeren.
Geen downloads, geen abonnementen: alleen maar mooi gecatalogeerde shows. Het werkt niet altijd optimaal, maar het is er en je kan het dus altijd uitproberen. Ook hier weer een hele batterij kanalen, waaronder het obligate Adult.
Een betalende site die echter ook gedeeltelijk gratis content aanlevert. Je kan er films downloaden naar je pc, naar iPod of PSP en blijkbaar vindt hij zelfs juweeltjes die verborgen zitten in de verschillende Usenet groepen. De gratis content betreft gewoonlijk filmpjes zoals op YouTube.
Een schitterende site voor wie op zoek gaat naar TV streams. Haast ieder land is er wel aanwezig met minimaal één kanaal. Het is alleen wel spijtig dat ieder kanaal net een ander stuurprogramma nodig heeft, waardoor je soms meer tijd steekt in het zoeken naar de juiste programma’s dan in het bekijken van de inhoud. Zodra je jezelf echter beperkt tot enkele streams die je dagelijks wil volgen, is dit de site waarmee je ongetwijfeld je televisie kan vervangen. De site is gelukkig beschikbaar in het Nederlands! Voor België zijn er 34 kanalen, voor Nederland 112.
De zoveelste YouTube kloon? Niet helemaal: Blip.TV richt zich namelijk enkel op zelfgemaakte shows, waardoor het resultaat rustiger én eenvormiger is dan de eerder genoemdewebsite. We durven zelfs meer zeggen: het materiaal is hier soms zelfs van erg goede kwaliteit.
Nog meer streams die je rechtstreeks kan bekijken; van nieuws tot kinderen en jongeren en natuurlijk films, al is dat aanbod eerder beperkt..
Stage6 werd opgericht om de kwaliteit van de DivX codec te bewijzen. Wie van deze site gebruik wil maken, moet dus de DivX speler installeren. Gelukkig is de kwaliteit van de films hoog genoeg om je ook zo gek te krijgen.
TVUnetworks is een Chinees bedrijf dat ook gebruik maakt van de P2P technologie. Hoewel de meeste inhoud Chinees is, kan je er met wat zoeken ook wat Engelstalig materiaal tussen vinden. Het is in ieder geval altijd on line en altijd gratis. Overigens is het soms ook zo dat een aantal dingen enkel in Azië beschikbaar zijn. Een aziatische proxy opzoeken is dan wel zinvol.
Of je de raad van de titel moet volgen, is ons niet geheel duidelijk. Ook deze site zoekt de grenzen op met de lijst van links naar allerlei video’s. Zo zagen we onder meer Stargate en Futurama.
Tape If Off The Internet, kortaf TIOTI, bestaat sinds 2005 en is sinds kort echt vertrokken (dus uit beta). Je moet registreren, maar het is gratis. Na het downloaden va n de player kan je heel wat filmpjes bekijken.
Opnieuw een overzicht van links naar verschillende kanalen, zoals BBC World of Discovery Channel. Je kan ze rechtstreeks bekijken in een on line player. Erg handig, vooral wanneer je zoals bij ons met een operator zit die een aantal kanalen eruit gewipt heeft om je te ‘dwingen’ digitaal te gaan. Mij niet gezien!
Om van deze inhoud te kunnen genieten, moet je wel inloggen via een Amerikaanse proxy server, anders krijg je niets te zien. Dit beeldmateriaal is namelijk slechts beschikbaar voor Amerikanen. Houdt er wel rekening mee dat door een Amerikaanse proxy te kiezen, het binnenkomen van het beeld trager gebeurt. We raden je dan ook aan deze site vooral tijdens de voormiddag te bezoeken, tot ongeveer één tot twee uur in de namiddag. Je krijgt dan een beperkt aantal ABC shows te zien.
Hier vind je vooral oudere films, zoals Santa Claus Conquers the Martians uit 1964 en Gulliver’s Travels uit 1939. Bij de documentaires vonden we overigens ook materiaal van uit 2007. Misschien beperkt, maar best interessant.
Op hun MySpace pagina vind je heel wat gratis Fox material, op voorwaarde dat je ook hier gebruik maakt van een Amerikaanse proxy server. Opnieuw dezelfde raad als bij ABC: bekijk deze beelden in de voormiddag.
Een lijst hyperlinks naar populaire tv series zoals Grey’s Anatomy, Lost, Atlantis en 24. Het scherm is klein, maar de beeldkwaliteit is daardoor wel erg goed.
Zo hebben we het graag: zowat 300 streaming videokanalen die allemaal geopend kunnen worden in de Media Player. Geen gezoek naar stuurprogramma’s of software: gewoon achteruit leunen en kijken. Ze vinden van zichzelf in ieder geval dat ze goed zijn.
Deze site verzamelt de wekelijkse gratis episodes van ABC, NBC, CBS, FOX en nog enkele andere zenders op één plek. Je kan het bezwaarlijk indrukwekkend noemen, maar op deze wijze hoef je niet langer meer de verschillende websites te doorzoeken én kan je gemakkelijk Amerikaanse kanalen bekijken zonder proxy. Enig nadeel is wel dat je de ratio zelf wat moet zoeken door de grootte van je browservenster te wijzigen.
Een lijst met links naar TV shows, tekenfilms, anime, muziek en, natuurlijk, ook advertenties. Je moet wel Zango installeren, wat meteen de advertenties verklaard, natuurlijk.
ITV is de belangrijkste Engelse commerciële zender. Je kan een deel van hun uitzendingen gratis on line bekijken. Het gaat dan wel vooral om hoogtepunten, trailers en korte clips, wat hen voor de meerderheid van de kijkers minder bruikbaar zal maken.
Nog meer tv-shows van Stage 6. Hier zal je dus met DivX aan de slag moeten gaan!
Via deze website kan je shows downloaden via allerlei torrents of ze ook on line bekijken. Gewoon een lijst van links naar allerlei beeldmateriaal.
Wie zijn kabel echt vaarwel gezegd heeft en daar geen spijt van wil krijgen, moet zeker eens langs deze website gaan.
Een gratis en open source media browser die je toelaat de meeste bronnen die we hierboven verzameld hebben, rechtstreeks op jet v te tonen. Het probeert een Universal Internet TV platform op te bouwen en kan uitgebreid worden met allerlei add-ons, net zoals Firefox.
Conclusie
Er zijn er nog véél meer en als blijkt dat jullie er zin in hebben, willen we nog wel een tweede deel publiceren. Wie graag weet hoe hij of zij een proxy server ingeeft zodat je ook US films kan bekijken, vindt de uitleg natuurlijk ook bij Computertaal waar we het uitleggen aan de hand van een Amerikaanse tv zender.
Popularity: 88% [?]
PS/3: kopen of laten staan?
25 maart 2007
Kopen of in de winkel laten
De PlayStation 3 is in Europa verschenen zonder veel problemen. Geen te kleine voorraden en geen wilde menigte. Heeft Sony dan lessen getrokken uit de lancering in de andere landen of is de soep echt de kolen niet waard?
Het minste wat je kan zeggen is dat de PlayStation 3 een gemengd gevoel achterlaat. Sommigen zweren erbij, anderen schieten ‘m resoluut af. Feit is in ieder geval dat de PlayStation met zijn bijna 600 euro bezwaarlijk goedkoop genoemd kan worden. Of het zinvol is de PlayStation aan te schaffen, bekijken we in dit artikel.
Hardware
Er is al veel te doen geweest om de hardware van de PlayStation 3. Vandaar dat we een PlayStation 3 opgevraagd hebben en de motorkap open legden om precies na te gaan wat erin zit en wat we daar als eindgebruiker nu wel aan hebben.
Als we in het korte overlopen wat de PS/3 belooft, dan is dat heel wat:
• Een Cell Broadband Engine
• Blu-ray speler
• 1080p High Definition beelden
• Bewegingsgevoelige SIXAXIS draadloze controller compatibiliteit
• Ingebouwde vaste schijf
• Breedbandverbinding om toegang te krijgen tot het PlayStation Netwerk
• Interconnectiviteit met de PSP (PlayStation Portable)
Blu-ray
De PlayStation 2 had een dvd-speler. De PlayStation 3 is dus uitgerust met een Blu-ray speler. Dit levert het grote voordeel op dat je zowel de beeldkwaliteit, de kwaliteit van het geluid als opslagcapaciteit er flink wat stappen op vooruit is gegaan. Je kan zo 25 GB op één schijf opslaan (of 50 GB met een dual layer), wat een hele verbetering is tegenover de cd (77 x zoveel) of de dvd (6 x zoveel).
De Blu-ray heeft echter ook één groot nadeel: het is een redelijk nieuwe technologie die een grote hap uit het budget haalt en die er ook voor gezorgd heeft dat de PlayStation 3 pas nu uit komt. Op dit ogenblik zijn er niet zo erg veel films die je al in Blu-ray kan terugvinden, wat het systeem te duur maakt voor wat het kan. De Blu-ray is ook de reden waarom uiteindelijk Sony de hoofdontwikkelaar van de PlayStation de laan heeft uitgestuurd.
High Definition
PlayStation ondersteund de High Definition 1080p resolutie, wat maakt dat beelden scherper zijn en je meer detail in het geheel kan verwerken.
HD of High Definition beschikt over de resoluties 1080i, 720p en 1080p. Het cijfer verwijst naar het aantal lijnen die het beeldscherm kan weergeven. De i staat voor interlaced en p voor progressive. Dit geeft aan hoe het scherm ververst wordt. Bij interlaced wordt het scherm lijn per lijn opgebouwd. Bij progressive krijg je al meteen het hele beeld te zien, maar wordt het beeld scherper en scherper. De progressieve weergave geniet inderdaad de voorkeur omdat zo het hele beeld meteen ververst wordt, wat de scherpte alleen maar ten goede komt.
Enig nadeel is wel dat je over een televisiescherm moet beschikken om hiervan gebruik te kunnen maken. Dat betekent dat je een standaard HD TV of een volledige HD TV tot je beschikking moet hebben voor je effectief ook iets hebt aan deze kwaliteit. Over het algemeen zijn deze schermen nog behoorlijk duur.
Real Time
Real Time betekent dat de grafische schil, de muziek of wat dan ook ‘on the fly’ gemaakt worden. Ze worden dus berekend op het ogenblik dat ze nodig zijn. Het voordeel hiervan is dat je interactiever kan reageren; zaken kunnen wijzigen al naargelang wat de speler doet. Hiervoor gebruikt de PlayStation de Cell Broadband Engine die eenvoudig uitgelegd bestaat uit verschillende processoren die naast elkaar draaien. Hierdoor kan de PlayStation een rijker en gedetailleerder beeld weergeven dat toch telkens weer aangepast wordt aan de omstandigheden.
Sixaxis Wireless Controller
De vorm is gebaseerd op de Dualshock 2 analoge controller van de PlayStation 2. Deze controller maakt echter een verbinding via bluetooth wat tot zeven verschillende spelers tegelijkertijd kan toelaten. Om de controller weer op te laden, hoef je deze enkel in het USB slot vooraan te pluggen. Met deze controller kan je zelfs de PlayStation 3 zelf in- of uitschakelen. Het maakt gebruik van een systeem dat bewegingen voelt over 6 assen waardoor beweging gemakkelijk opgemerkt kan worden.
Cell Broadband Engine
Deze CPU bestaat uit 8 processoren die parallel naast elkaar kunnen draaien. Hierdoor kan de PS/3 mediarijke content sneller en beter afspelen zodat het allemaal levensechter wordt.
Multimedia
Misschien niet meteen bekend, maar de PS/3 is ook een stevig multimediabeest dankzij de ingebouwde vaste schijf waardoor je muziek kunt afspelen, films kunt bekijken of van foto’s kan genieten. Ook internet is geen onbekende meer dankzij het netwerk waarover de PlayStation 3 beschikt.
Iedereen die on line gaat, krijgt zijn eigen unieke netwerk ID. Je zal games kunnen downloaden, met vrienden kunnen chatten en het maximale uit netwerkspelletjes halen. Zelfs het web verkennen via de PS/3 behoort tot de mogelijkheden!
Games
De games maken of kraken een console.Games die beschikbaar zijn voor de PlayStation 3 zijn bijvoorbeeld Motor Storm, Resistance, Fall of Man, Ridge Racer 7, Singstar en Warhawk. Het aanbod is uitgebreid, maar het belangrijkste hier zijn de games die exclusief voor de PlayStation 3 verschijnen. Vooral omdat het toestel zo’n grote achterstand gekregen heeft, is dit aantal games redelijk beperkt, zeker in vergelijking met de andere consoles.
Onze keuze
Zouden we hier op de redactie een PlayStation 3 aanschaffen? Ik moet eerlijk zijn: nee. Niet omdat het toestel niet goed is of omdat we er niet tevreden over zijn. Alles heeft eerder te maken met de dure aanschafprijs. Blu-ray is handig, maar op dit ogenblik nog niet echt zinvol. Daardoor is de PlayStation 3 een heel stuk duurder dan pakweg de Wii of de XBox. Daar komt nog eens bij dat de leukste games ook op die andere consoles beschikbaar zijn of zullen zijn, wat de PS/3 niet echt meer uniek maakt.
Door al het grafische geweld loop je ook nog eens de kans dat ontwikkelaars zich vooral daarop gaan concentreren, terwijl ze de gameplay wat kunnen negeren. Het gevolg is dat je wel grafische hoogstandjes krijgt, maar dat de spelletjes niet echt leuk meer worden. Op dit ogenblik lijkt het echter nog niet het geval te zijn, we geven de PlayStation 3 op dat punt dus het voordeel van de twijfel.
Toch raden we jullie aan nog te wachten. Ten eerste is de prijs veel te hoog, ten tweede is het niet zeker dat de PlayStation 3 even populair wordt als zijn voorganger. Het feit dat tijdens de Kerstperiode 2006 wereldwijd meer PlayStation 2-modellen verkocht werden dan PlayStation 3 toestellen, vertelt ook al iets. Daar komt nog eens bij dat de Europese Playstation het zonder enkele chips moet doen, waardoor de uiteindelijke kwaliteit toch minder is. Ook de prijs is hoger dan in het buitenland, zogezegd door de twee jaar geldende garantie. Wacht dus tot de PlayStation goedkoper geworden is, of koop anders een Wii of een Xbox. Vooral de Wii lijkt de consoleoorlog mét voorsprong te gaan winnen.
[UPDATE 08072008]
Ondertussen is desituatie zodanig gewijzigd dat de PS/3 alleen al als Blu-ray speler meer dan de moeite waard is. Wie dus wil toehappen, doet dat dan beter ook. Veel plezier ermee!
Popularity: 18% [?]
Auteurs op internet - jeugdauteurs
4 november 2006
Heel wat auteurs hebben hun stekje op internet gevonden. En we hebben het dan niet alleen over ondergetekende, maar ook over andere auteurs waarvan u een aantal op de boekenbeurs tegen kunt komen… In deze aflevering hebben we het over de jeugdauteurs…
En dan beginnen we meteen met mijn collega en vroegere lesgever Guy Didelez. Deze auteur kennen we het best van zijn kinder- en jeugdboeken, maar hij is ook toneelschrijver en scenarist. Op zijn website vind je, naast een duidelijk overzicht van wat hij allemaal geschreven heeft, ook een lijst met signeeracties op de Boekenbeurs.
Een ander groot jeugdschrijver (en collega van Guy Didelez), is Marc de Bel. Op het ogenblik dat we zijn site bezochten, was die in onderhoud, wat betekent dat we er weinig aantroffen. Spijtig, want we zijn ervan overtuigd dat je hier heel wat informatie kan terugvinden over al die favoriete figuren die je ongetwijfeld al in één van zijn vele boeken gelezen hebt.
Jo Briels stamt nog uit mijn tijd (en dat zegt al wat over mijn leeftijd). Hij werd geboren op 28 januari 1934, werd meteen de jongste onderwijzer ooit in het Belgische onderwijs. De man is nu met pensioen en wijdt zich volledig aan het schrijven van boeken voor de jeugd. Boeken van zijn hand zijn Puk en Trip of 3 miljoen passen.
Rob Baetens is misschien minder bekend, maar hij bied je wel eeninfopakketje aan met daarin zijn schrijfalfabet, Robs-boeken-kennis-pakketje en een gesigneerde auteursfiche.
Op de website van Frank Pollet wordt nog hard gewerkt, in tegenstelling tot de site van Luc Deschamps. Deze site is vooral druk. Alles staat er erg dicht op elkaar. Maar de informatie die je er vindt, is wel leuk. Zo stelden we bijvoorbeeld vast dat hij de papa is van Timo (bekend van Spring).
Guy Daniels is een ander auteur van jeugdverhalen waar je zelfs tekeningen en dergelijke kan downloaden. Een mooie site met een mooi overzicht van al zijn boeken.
Iny Driessen schrijft niet enkel jeugdboeken. Ook religieuze boeken vind je op haar webstek. Zo deed zij bijvoorbeeld de redactie van het laatste boek van Kardinaal Daneels. Door het grootste deel van haar jeugdromans (zo niet allemaal) vind je haar geloof als rode leidraad terug. Spijtig genoeg begint ze haar overzicht met titels die al uitverkocht zijn. Dat is leuk voor haar, maar de gebruiker moet nu wel dieper graven om boeken terug te vinden die nog wel beschikbaar zijn.
Conclusie
Mooie sites over mooie boeken. Maar toch mag het duidelijk zijn dat een aantal websites beter even uit handen gegeven kunnen worden aan echte professionals. De informatie is er, maar soms moeilijk terug te vinden. Traag maar zeker komt er echter wel verandering in, vooral omdat auteurs ook wel weten dat een deel van hun naamsbekendheid op internet te vinden is.
Popularity: 18% [?]
Tweakgids Windows XP [1]
19 september 2006
Onderhoud je systeem dankzij de tools meegeleverd in Windows XP
Als je computer trager lijkt te worden naarmate je hem langer gebruikt, dan mag je ervan uitgaan dat dit inderdaad zo is. Niet enkel is er de veiligheidssoftware die u tegenwoordig moet installeren, maar verder zijn er ook allerlei toepassingen die u misschien ooit wel eens gebruikt hebt, maar die ondertussen een vegetatief leven op uw systeem leiden.
Gelukkig levert Windows XP zelf al heel wat handige hulpmiddeltjes die jouw systeem toch alweer wat sneller kunnen maken. Computers worden namelijk door allerlei dingen trager. Enerzijds zijn er de gedesorganiseerde bestanden, de kleine bestandjes die achterblijven wanneer je een deïnstallatie hebt uitgevoerd of gewoon de tijdelijke bestanden die de computer ‘vergat’ te wissen.
Back-up
Het is belangrijk dat je eerst een back-up neemt van je systeem, al was het alleen al maar om erger te voorkomen.
1. Klik op Start > Alle programma’s > Bureauaccessoires > Systeemwerkset > Wizard bestanden en instellingen overzetten.
2. Wanneer je nu over een netwerk beschikt, kan je deze data via dat netwerk overzetten. Meestal zal dit echter niet het geval zijn, waardoor we bijvoorbeeld kunnen kiezen voor onze USBstick van 5 GB.
3. Klik op Volgende.
4. Werken we op de nieuwe of oude computer? Wij selecteren Oude computer.
5. Klik op Volgende.
6. Windows zal nu de volgende stap voorbereiden. We krijgen vervolgens een keuze tussen een directe kabel (tussen 2 computers), een (thuis)netwerk, een diskettestation of een ander medium. Wij kiezen voor dit laatste. Selecteer Een andere locatie (bijvoorbeeld een tijdelijk station of een netwerkstation).
7. Klik onderaan op Bladeren om dit station te selecteren.
8. Wat wil je nu overzetten? Instellingen? Bestanden? Of beide? Wie wat ervaring heeft, kan best een vinkje plaatsen voor Ik wil zelf bestanden en instellingen in een lijst selecteren nadat ik op Volgende hebt geklikt (voor ervaren gebruikers).
9. Rechts zie je om welke bestanden en instellingen het allemaal kan gaan.
10. Klik op Volgende.
11. In de linkerkolom zie je welke bestanden en instellingen je al meeneemt. Aan de rechterzijde kan je nu nog een map of een bestand toevoegen dat je absoluut veilig wil stellen. Je kan er zelfs voor kiezen een bepaald bestandstype toe te voegen (bijvoorbeeld .xls voor Excelbestanden of .doc voor Wordbestanden).
12. Klik op Volgende.
13. De bestanden en instellingen worden verzameld.
14. Zoals je merkt is het gebruik van diskettes niet aangewezen. Klik op OK.
15. Vervolgens worden de bestanden gewoon opgeslagen op de door ons gekozen USB-stick.
16. We hebben nu de gegevens opgeslagen en kunnen die desgewenst op de nieuwe computer (of op dezelfde computer) herstellen.
17. Klik op Voltooien. Het bestand dat we aangemaakt hebben, herkennen we aan de extensie .dat.
TIP: wil je deze data restoren, dan moet je dezelfde wizard gebruiken, maar kiezen voor de nieuwe computer.
Verwijder ongebruikte toepassingen
De volgende stap is de ongebruikte software van je systeem vewijderen. Het overkomt ieder van ons wel eens dat we iets downloaden. Misschien volg je onze downloads en haal je de software die we daar bespreken ook op je computer. Misschien doet de software niet echt wat je ervan verwacht en blijft die zitten.
Verkeerd! Niet alleen verbruik je zo vrije schijfruimte, je vertraagt je systeem ook omdat er soms bestanden zijn die mee opgestart worden met Windows.
1. Klik daarom op Start > Configuratiescherm > Software.
2. De lijst van alle software op jouw systeem wordt samengesteld.
3. Zo kan het best zijn dat je onderdelen vindt van software die je al verwijderd heb. We denken bijvoorbeeld aan LiveUpdate van Symantec. Hoewel de z e toepassing slechts iets meer dan 5 MB vrij zal maken, zorgen we er toch voor dat ook enkele processen verdwijnen, waardoor we onze machine weer wat sneller kunnen maken. Selecteer die (of een andere toepassing) en klik op Wijzigen/verwijderen.
4. We zijn zeker dat we de software willen verwijderen. Klik op Ja.
5. Wanneer de deïnstallatie gebeurd is, klik je op OK. Vervolgens zal je merken dat de betrokken toepassing uit de lijst met geïnstalleerde software verdwenen is.
OPGEPAST: verwijder geen updates van toepassingen die je nog gebruikt! De kans bestaat dat je na de deïnstallatie je systeem zal moeten herstarten zodat de laatste restjes nog verwijderd kunnen worden.
Verwijder overtollige bestanden
Je vaste schijf zit vol, je weet alleen niet goed waarmee. Toepassingen kan je in ieder geval niet verwijderen, want je gebruikt alle toepassingen veelvuldig. In dat geval kan je toch nog iets doen: je vaste schijf opruimen. Nu hoef je hier niet altijd grote verbeteringen van te verwachten, maar bij sommige computers hebben we zo toch al 500 MB of meer kunnen vrij maken.
1. Dubbelklik op Deze Computer.
2. Klik met de rechtermuisknop op de c-schijf.
3. Kies in het snelmenu voor Eigenschappen.
4. In het tabblad Algemeen klik je op Schijfopruiming.
5. Je vaste schijf wordt nu gecontroleerd.
6. Je krijgt een overzicht van alle bestanden die verwijderd kunnen worden. De plaatsen waar een vinkje voor staan, ga je verwijderen.
OPGELET: Het is niet omdat je hier te zien krijgt dat je het mag verwijderen, dat je het ook kan verwijderen. Zo heb je een aantal setupbestanden van Office. Deze verwijderen kan plaats opleveren, maar zal een eventuele aanvulling van Office daarna wel iets langer laten duren omdat deze bestanden terug geplaatst moeten worden.
7. Ook tijdelijke bestanden mag je verwijderen.
8. Bovenaan krijg je een overzicht van de grootte die je werkelijk verwijdert. In ons geval is dat 1.059.422 kB of net geen 1035 MB. We kunnen echter nog meer ruimte vrij maken.
9. Klik op het tabblad Meer opties.
10. Hier beschik je over drie opties. Ofwel verwijder je bepaalde onderdelen van Windows die je toch niet nodig hebt, ofwel verwijder je geïnstalleerde software (zoals we in de vorige paragraaf gedaan hebben) ofwel verwijder je alle herstelpunten behalve de laatste. Deze laatste optie raden we hoe dan ook aan om te gebruiken.
11. Klik in het groepsvak Systeemherstel op Opruimen.
12. Weet je zeker dat je alle herstelpunten (behalve de laatste) wil verwijderen?
13. Klik op Ja.
TIP: Als je dit doet, kan je enkel nog naar het laatste herstelpunt terugkeren. Waren er toen al problemen, dan zal je noodgedwongen heel je computer moeten herinstalleren.
14. Klik nu op OK.
15. Weet je zeker dat je deze acties wil uitvoeren? Bevestig met Ja.
16. Alle bestanden die jij aangevinkt hebt, verdwijnen nu van je systeem.
TIP: Wanneer je meer vaste schijven (of partities) hebt, herhaal dit proces dan voor iedere partitie of vaste schijf. Verwacht wel geen gigantische hoeveelheden die verwijderd worden, tenzij je veel tijdelijke bestanden nog op je computer hebt staan. Je kan dit proces trouwens automatiseren. Hoe je dat moet doen, lees je op de Microsoft website.
Defragmentatie
Ooit al eens een tijdschrift gehad waar je begon te lezen om daarna vast te stellen dat je verder moet lezen op pagina huppeldepup? Wanneer je programma’s en bestanden op een computer zet, krijgen die allemaal een eigen plaats. Maar bestanden worden groter, wat betekent dat ze niet meer passen op de originele plaats. In dat geval maakt de computer daar weinig problemen over: hij zorgt dat de overige data op een andere plaats ondergebracht worden. ‘Fragmentatie’ heet zoiets. En dan is het gemakkelijk wanneer je dit kan ongedaan maken.
1. Dubbelklik op Deze Computer.
2. Klik met de rechtermuisknop op de c-schijf.
3. Kies in het snelmenu voor Eigenschappen.
4. In het tabblad Extra vind je twee onderdelen: Foutcontrole en Defragmentatie.
5. Klik op nu defragmenteren…
6. Het dialoogvenster Schijfdefragmentatie start op.
7. Selecteer bijvoorbeeld de C:
8. Klik vervolgens onderaan op Analyseren.
9. Zo zal de computer nagaan of defragmentatie zinvol is.
10. Blijkbaar is het zinvol. Klik op Defragmenteren.
11. Opnieuw zal Windows eerst een analyse uitvoeren.
12. De defragmentatie start. Hiervoor is het noodzakelijk dat je niets meer doet op je computer, anders zal de defragmentatie moeten herstarten. Trek hier ook voldoende tijd voor uit, aangezien dit toch enige tijd in beslag kan nemen wanneer je over een grotere schijf beschikt.
TIP: Herhaal dit proces voor iedere partitie waarover u beschikt.
Autostarten uitschakelen
Erg handig, maar het vertraagt wel: toepassingen die al samen met Windows starten zodra je jouw computer inschakelt. Autostarten, noemen we dit. Het voordeel is dat programma’s iets sneller toegankelijk zijn omdat de belangrijkste modules al geladen werden (zonder de toepassing zelf feitelijk op te starten). Nadeel is natuurlijk dat je al heel wat geheugenbronnen gebruikt voor toepassingen die je misschien niet vaak nodig hebt. Daarvoor moeten we msconfig.exe gebruiken.
1. Klik op Start > Uitvoeren…
2. Typ msconfig en druk dan op Enter of klik op OK.
3. In het dialoogvenster Hulpprogramma voor systeemconfiguratie open je het tabblad Opstarten.
4. Haal nu vinkjes weg voor de processen die je niet meer wil laten opstarten. Weet je niet meteen waar een bepaald proces voor staat, open dan Google en geef als zoekterm de naam van het betrokken proces op. Je zal meteen zien of het proces nodig is dan wel of je het kan verwijderen.
5. Klik op OK.
6. Soms is herstarten nodig. Je kan echter ook wachten tot je de volgende keer afsluit. Klik op Afsluiten zonder opnieuw op te starten.
7. De volgende keer dat je je systeem opstart, zou je de uitgeschakelde processen niet meer mogen tegenkomen.
OPMERKING: deze processen zijn natuurlijk nog wel beschikbaar, zodat je ze weer kan aanvinken wanneer je ze toch blijkt nodig te hebben. Alleen zal Windows ze niet langer meer laden zolang ze niet aangevinkt staan.
Je kan ook software downloaden vanaf Sysinternals waar je allerlei freeware vindt, zoals Autoruns. Een lijst met bestanden die automatisch kunnen opstarten, vind je terug via Sysinfo.
TIP: ben je niet zeker of een bepaald process nodig is of niet, behoud het dan!
Virussen, malware…
Grote snelheidsremmers zijn virussen en allerlei malware, waaronder spyware. In dergelijke gevallen helpen enkel een grondige controle van jouw systeem. Beschik je niet meteen over een antivirustoepassing, probeer er dan eentje online.
Popularity: 17% [?]
On line veilingen
4 juni 2006
Koop jij ook on line?
On line aankopen verrichten zit al enkele jaren in de lift. Steeds meer Nederlanders en Belgen hebben het afgelopen jaar besloten om producten en diensten on line aan te schaffen. Het populairst zijn natuurlijk de boeken en cd’s, maar ook reizen en zelfs computermaterieel dingen mee naar het kroontje.
We horen vaak heel wat verhalen over het Internet en wat daar allemaal verkeerd kan lopen. Producten die niet geleverd worden maar waarvoor wel betaald werd of producten die wel geleverd worden maar van inferieure kwaliteit blijken te zijn. En dan hebben we het nog niet eens over phishing gehad, waarbij mensen een mail krijgen van wat op het eerste gezicht een betrouwbare site is. Je moet dan je klantengegevens invoeren of erger nog, je betaalkaartinformatie verstrekken. Daarna is het aan de oplichters om er misbruik van te maken.
De pers staat er bol van. Die negatieve beeldvorming is dan ook de reden bij uitstek waarom nog zovele landgenoten zich niet meteen op het web wagen om iets aan te kopen. Zelf de producten in een brick & mortar-shop kunnen raadplegen, is nog altijd bij heel wat mensen heel wat populairder.
Een brick & mortar-shop zijn de klassieke winkels zoals we die in het straatbeeld zien. U vindt er de producten, kunt ze bekijken en eventueel aanraken en u weet dus min of meer meteen wat u aankoopt. Wanneer u on line iets bestelt of aankoopt, is dat veel minder het geval. U ziet enkel een foto – en een foto valt te bewerken.
Gelukkig is het niet zo erg als we wel eens willen geloven. Zo bekijken we eerst hoe je veilig op een veilingsite aan de slag kan gaan.
Toegewezen aan het hoogste bod!
De eerste on line veilingen gebeurden door computerfabrikanten die hun overstock kwijt wilden raken. Hoewel deze on line veilingen behoorlijk populair waren, genoten ze toch geen grote opvolgers. Waarschijnlijk zouden we er zelfs nooit meer iets over gehoord hebben, als de echtgenote van Pierre Omidyar geen snoepautomaten verzamelde. Op een koude winteravond ontdekte mevrouw Omidyar het Internet en al snel bleek ze op die manier haar snoepautomaten-verzameling nog sneller te kunnen uitbreiden.
Al snel groeide het het idee om een website te maken waar kopers en verkopers van snoepautomaten elkaar gemakkelijker konden ontmoeten. Ondertussen is deze site uitgegroeid tot een enorme groep die zelfs in de top drie van de grootste veiligshuizen staat: eBay.
Het bedrijf eBay vindt u ondertussen terug in zowel België als Nederland. Is dit de eerste keer dat jij hiervan gebruik wil maken, dan moet je jezelf eerst inschrijven.
Dit registreren is belangrijk:
• Mensen (je klanten of de verkoper) moeten je kunnen contacteren en daarvoor hebben ze minimaal je e-mail adres nodig.
• eBay gebruikt deze informatie ook om de betrouwbaarheid te controleren.
• Door de juiste informatie zo volledig mogelijk weer te geven, wek je ook vertrouwen bij de tegenpartij.
Bij het registreren maak je een gebruikersnaam en wachtwoord aan. Houdt dit bij en verstrek dit NOOIT aan anderen. Heel wat mensen krijgen vanuit eBay te maken met Phishing. Op de meest delicate manieren wordt u vriendelijk verzocht uw gebruikersnaam en wachtwoord te verstrekken, zodat de tegenpartij onder jouw naam verder kan. Treden er problemen op, dan zal de benadeelde partij jou contacteren, terwijl jij waarschijnlijk niet eens weet wat er precies gebeurt.
Ga dus ook nooit in op vragen die via e-mail komen en die schijnbaar door eBay verzonden zijn. Zodra jouw gebruikersnaam en wachtwoord nodig zijn, doe je er goed aan op je hoede te zijn!
Pas na de registratie kan je een bod uitbrengen op een product of een dienst die je gevonden hebt. Wanneer je een veilinghuis binnen stapt, kijk je eerst goed rond. Je vergelijkt en koopt pas daarna. Op het internet hoeft het niet anders te gaan. Bekijk de foto’s (als die er zijn) en lees de beschrijvingen.
Je kan daarna een bod uitbrengen. Let goed op de termijn waarbinnen iemand een bod kan uitbrengen. Wie op het einde van de rit namelijk het hoogste bod uitgebracht heeft, krijgt in principe ook het product toegewezen. Op zich lijkt dit logisch, maar toch zijn er een aantal zaken waarmee u rekening moet houden als u uw succes wil maximaliseren.
De meeste veilingen worden namelijk pas gedurende de laatste uren interessant. Mensen proberen zo laat mogelijk een bod uit te brengen om de prijs zo laag mogelijk te houden. Niets weerhoud je er overigens van om automatisch een bod uit te brengen. Zo kan je zelf in eBay aangeven welke maximale prijs je voor een goed wil betalen. Daarna breng je een bod uit. Pas wanneer iemand anders een hoger bod uitbrengt, zal eBay nagaan of dit nieuwe bod beneden de door jou bepaalde maximale prijs valt. Is dat het geval, dan zal het in jouw naam een nieuw bod uitbrengen tot die maximale prijs overstegen wordt.
Probeer de prijs te vergelijken met gelijkaardige producten van andere verkopers. Vergelijk die ook met de prijs die u ervoor zou betalen in een winkel. Vaak zijn de producten die mensen aanbieden op eBay ook nieuw. Meer en meer professionele verkopers hebben hun weg naar deze site gevonden en bieden hun producten daar ook te koop aan. Is de prijs belachelijk laag? In dat geval mag u er haast zeker van zijn dat er waarschijnlijk een reukje aan de zaak zit.
Voor u een bod uitbrengt: kijk even na wat de leveringskosten en –modaliteiten zijn. Wie een gezelschapspel aankoopt, mag ervan uitgaan dat dit via de post toegezonden kan worden. Koopt u een fiets, dan doet u er goed aan geen fiets van de andere zijde van het land te kiezen. De verkoper zal namelijk vaak verwachten dat u die bij hem of haar komt afhalen, tegen contante betaling.
De bijgevoegde foto’s ziet u best voor wat ze zijn: foto’s. Meestal zullen ze inderdaad de werkelijke toestand van het betrokken product beschrijven, maar af en toe tonen ze niet de werkelijkheid. Lees daarom altijd de beschrijving: hoe uitgebreider deze beschrijving, hoe betrouwbaarder deze zal zijn.
Houdt er ook rekening mee dat eens u een bod gedaan hebt, u in theorie niet meer terugkunt. Toch wordt af en toe van de volgende techniek gebruik gemaakt: mensen doen een bod dat voor de koper in ieder geval erg gunstig uitvalt. Vervolgens doen ze, onder een andere naam, een tweede bod dat plotseling aanmerkelijk hoger is. Wanneer nieuwe geïnteresseerden deze prijs zien, zullen ze geen bod meer plaatsen, immers eBay aanvaardt gewoon geen bod dat lager is. Ze laten het product dus voor wat het is. Net voor het einde trekt de klant zijn hoogste bod weer in, met als gevolg dat hij het betrokken product toch veel goedkoper krijgt.
Onbetrouwbaar?
Is een veilingsite dan een gevaarlijke, onbetrouwbare plek? Na het lezen van dit artikel denkt u dat misschien wel, maar laten we de vraag omdraaien. Is een winkel per definitie een onveilige plek waar mensen u allerlei dingen willen aansmeren? In sommige gevallen moeten we ‘ja’ antwoorden, maar meestal gaat het er echt wel eerlijk aan toe, ook op veilingsites.
Eens u met deze zaken rekening houdt, is een veilingsite echt interessant en vooral leuk. Heel wat mensen gebruiken het om er zaken op te verhandelen en verdienen zo een extra centje bij. Met deze mensen zult u zelden problemen hebben. Het is dus een kwestie van eerst wat rondkijken voor u iets doet. Net zoals u bij de aanschaf van een nieuw product eerst eens de verschillende winkels afgaat, doet u er goed aan dit bij een veilingsite ook te doen. Kijk na wie er heel wat producten aanbiedt en kijk ook na hoelang ze dat al doen. Op eBay kunt u namelijk ook opmerkingen van anderen raadplegen over zowel kopers als verkopers. Dat maakt dat u kan zien hoelang iemand al bij die veilingsite geregistreerd is.
Houdt er wel rekening mee dat het niet enkel belangrijk is of iemand al dan niet slechte opmerkingen krijgt. Belangrijker is de frequentie. Iemand die bijvoorbeeld vier jaar haast dagelijks zaken op eBay verkoopt en zes negatieve reacties heeft verspreid over die periode, is waarschijnlijk heel wat betrouwbaarder dan iemand die de afgelopen twee weken al één negatieve opmerking gekregen heeft. En zelfs dan… Lees altijd na of de aard van de klacht er ook duidelijk bij vermeld staat.
Conclusie
Veilingen zijn een plezier om te volgen en om te doen. Het is echter belangrijk dat u eerst kennis maakt met de modaliteiten en de klanten en verkopers. Kijk rond en doe dat kritisch. Vaak kan je er ook nog eens erg vreemde zaken aantreffen, zoals de jongens die hun voorhoofd verhuurden om er reclame op te plaatsen, zodat ze die avond lekker uit de bol konden gaan. Ook dat vind je op een veilingsite.
Popularity: 17% [?]
Parental Control Software: is het zinvol?
21 maart 2006
Parental Control Software
je kinderen lopen gevaar, bescherm ze daarom tegen pornografie en stalkers!
Bovenstaande titel is niet door ons bedacht, maar is ontsproten aan de verbeelding van de marketingmensen die software willen verkopen waarmee je kinderen de toegang kan ontzeggen tot bepaalde websites. Dat deed de redactie meteen de vraag stellen of ons internet echt zo gevaarlijk is als bovenstaande slogan wil doen geloven en zo ja, of er wel pasklare oplossingen bestaan?
We zouden niets liever willen dan vertellen dat het internet een veilige plek is, ook voor onze kinderen. Het internet is echter geen veilige plek en laten we eerlijk zijn: de kans dat het ooit echt veilig wordt, is behoorlijk klein. Met ondertussen meer dan 1 miljard internauten (1 op 6 mensen op de wereld vertoeven op internet) kan het niet anders of we vinden figuren van allerlei slag terug. Als internet niet veilig is, is het enkel nog zoeken naar een pasklare oplossing. Maar ook daar moeten we jullie teleurstellen, want een plasklare oplossing bestaat al evenmin.
Betekent dit dat we onze kinderen beter weghouden van het internet? Wacht daar nog maar even mee, want het is echt niet alleen kommer en kwel. Het belangrijkste is namelijk niet dat het internet veilig is. Het belangrijkste is dat we onze kinderen wijzen op dat gevaar en ze ook de kans geven dat te herkennen. Hier op de redactie vergelijken we het wat graag met verkeersopvoeding.
Dat verkeer eist haast dagelijks zijn gewonden en doden. We zouden daarom onze kinderen kunnen vertellen dat het daar buiten erg gevaarlijk is. Dat zij zelfs kunnen dood gaan! Als het kind dan buiten komt, heeft het amper voldoende ogen om alle mogelijke gevaren in te schatten. Zo kan het bij het oversteken van een drukke straat misschien achter zich kijken, omdat daar misschien een huis kan instorten (zoals het wel eens gezien heeft op televisie). Het kijkt ook naar boven, want het is bekend dat vliegtuigen af en toe neerstorten. Gezien de burgeroorlogen overal in de wereld, is het misschien mogelijk dat er een sluipschutter in het huis aan de overkant zit – dus ook daar moeten we naar kijken! Spijtig genoeg ziet hij de auto niet die komt aangereden en het kind evenmin gezien heeft.
Gezond verstand
Toegegeven: we hebben het behoorlijk extreem gesteld. Als ouders kennen we het verkeer en zullen we het kind er wel op wijzen dat het vooral op auto’s en andere deelnemers in het verkeer moet letten. In het begin zullen we zelfs meegaan en ervoor zorgen dat het bij het oversteken eerst links en daarna rechts kijkt, gewoon om zeker te zijn. Volwassenen kennen echter het verkeer.
Want bovenstaande situatie is plotseling niet eens meer zo vreemd wanneer we het vertalen naar het internet. Daar kijken ongeruste ouders ook naar de gevaren die ze kennen vanuit de media. De kinderlokker, de vieze plaatjes die we soms ongevraagd via spam in onze brievenbus krijgen of het overnemen van hele computers; het zijn maar enkele van de dingen waar we angst voor moeten hebben. Volwassenen krijgen van de media een beeld waardoor je soms het idee krijgt dat het enkel en alleen om seks gaat, of om geweld, of andere extremiteiten. En inderdaad: dat is ook zo, net zoals die elementen ook in de wereld rondom ons aanwezig zijn.
Alleen, en daar zit het grote verschil, in de ons omringende wereld bewegen we ons in een bepaalde sociale klasse. We hebben contact met andere groepen, maar die kunnen we minimaliseren wanneer we deze niet leuk vinden. Op internet vallen deze grenzen weg. Met één miljard buren is het niet verwonderlijk dat we allerlei culturen, religies of andere overtuigingen tegenkomen. Het belangrijkste is daarom niet dat we onze kinderen verbieden op internet te gaan, maar wel dat we ons gezond verstand leren gebruiken. En dat kan alleen wanneer we voldoende achtergrondinformatie krijgen.
Verantwoordelijkheden
De filosofie die we moeten hanteren bij de veiligheid van onze kinderen is erg eenvoudig. Ga er rustig vanuit dat kinderen thuis horen op het Internet. Ze leren ermee werken op school, kunnen het gebruiken om informatie te achterhalen en spelenderwijs ontdekken ze dingen die ze anders nooit geweten zouden hebben. En ja, dat betekent ook dat ze het risico lopen om porno tegen te komen, dat ze te maken krijgen met al dan niet virtuele stalkers en dat we ze blootstellen aan extremistische ideeën. Wie zijn kinderen echter voldoende inlicht en alles in zijn juiste verband kan zien, zal merken dat diezelfde kinderen daar erg goed mee om kunnen gaan. Eerst en vooral moet iedereen zijn verantwoordelijk opnemen! In de eerste plaats moet het kind zelf inzien dat op internet niet alles kan. Er zijn grenzen die hij of zij moet bepalen in samenspraak met de ouders. Een eenvoudige regel is bijvoorbeeld dat er nooit geklikt wordt op een link in een e-mail waarvan we de ontvanger niet kennen (hoe interessant die er ook uit lijkt te zien). Een andere regel is dat we ook nooit bijlagen zullen openen van een mail zonder die eerst op onze vaste schijf te bewaren én te laten scannen door een virusscanner! Zelfs niet wanneer deze van een vriend(in) of een officiële instantie lijkt te komen.
Verder zijn ook de ouders natuurlijk verantwoordelijk. Zij moeten hun kinderen kunnen bijstaan op het ogenblik dat deze hen nodig hebben. Wanneer ze toevallig toch schaars geklede dames of heren tegenkomen, plaats dit dan als ouder in een kader. Vertel hen dat er nu eenmaal mensen zijn die dergelijke beeldjes leuk vinden, maar dat je zelf vindt dat ze daar op dit ogenblik nog net iets te jong voor zijn en dat je dus liever niet hebt dat ze daar naar kijken. Kwaad worden heeft geen zin, dat maakt de ervaring voor hen ook enkel traumatischer. Houdt er hoe dan ook rekening mee dat kinderen van dertien of veertien jaar het al heel expliciet kunnen hebben over seks en de seksuele beleving in allerlei chatkanalen. Praat hierover op een open manier (toegegeven: een erg gemakkelijke oplossing, maar niet zo eenvoudig in praktijk te brengen) en vraag hen eventueel wat ze hier zo leuk aan vinden. Wanneer u het onderdrukt, gaan ze toch ondergronds en dan hebt u helemaal geen controle meer. Of ze gaan bij vriendjes waar de ouders niet aanwezig zijn of veel minder nauw hun kroost in het oog houden…
De volgende groep zijn de opvoeders: de leerkrachten op school, de grootouders tijdens de vakantieperiode en al die andere mensen waarmee ze dagelijks in contact komen. Ook providers zijn in dat opzicht verantwoordelijk. Ze moeten de ouders (en de andere betrokkenen) wijzen op de mogelijke gevaren en al dan niet tegen betaling opties voorzien waarmee volwassenen de wereld van hun kinderen kunnen indekken en beschermen. Als providers al verantwoordelijk zijn, dan zijn de websitebeheerders dat zeker. Hasbro heeft een site over Star Wars voor kinderen waar ze zichzelf kunnen aanmelden, maar enkel nadat ze het e-mail adres van hun ouders hebben ingegeven. Die krijgen vervolgens een mailtje toegezonden waarin hen uitdrukkelijk om toestemming gevraagd wordt. Pas nadat de ouder zijn toestemming gegeven heeft, mag het kind zich registreren en krijgt de ouder ook het gekozen gebruikersnaam en wachtwoord gemaild. Toegegeven: een aantal kinderen zoeken een tweede email adres en geven zich vervolgens zelf toegang, maar voor het overgrote gedeelte zal deze werkwijze wel functioneren. En een volledig waterdicht systeem bestaat hoe dan ook toch niet. Als laatste in de rij zijn de politici verantwoordelijk. Persoonlijk ben ik al lang blij dat ze niet eerst staan, want meestal komen ze jaren te laat en weten ze vaak niet eens wat het probleem werkelijk is. Ze hebben enkele ouders in paniek aan hun deur gehad en gaan op basis daarvan verder. Ze stemmen een wet (die soms zelfs schitterend werk zou kunnen leveren) om daarna vast te stellen dat ze weinig kunnen doen. De wetten die zij namelijk stemmen zijn altijd lokaal gebonden. Eens de website even de grens overgestoken is, blijft de wettekst dode letter. Want probeer maar eens een site te sluiten op basis van een wet die enkel lokaal bestaat.
Hulp!
Gelukkig is er hulp en wel in de vorm van software die we gemakkelijkheidshalve onder de grote noemer Parental Control plaatsen. Met deze software kunt u ‘gevoelige inhoud’ blokkeren of kan u bepaalde websites gewoon off limits maken. Toch moeten we hier meteen een kantekening maken: het is niet omdat je deze software gebruikt, dat je kinderen plotseling geen rotzooi meer te zien krijgen.
Ten eerste weten onze kinderen beter dan hun ouders hoe ze deze software kunnen omzeilen en ten tweede, is ook het systeem achter deze software niet helemaal waterdicht. Parental Control software kan namelijk enkel goed werken wanneer iedere websitebeheerder een rating. voor zijn eigen site zou aanvragen. En zelfs dan zijn er nog valkuilen… Mijnheer A heeft namelijk een website gemaakt die hij wat bekendheid wil geven. Deze site bevat geen storende inhoud en Mijnheer A gaat naar Site A om er zich een rating aan te vragen. Hij vult er de vragenlijst in en bepaalt zo zelf wat zijn uiteindelijke rating wordt. Vervolgens plaatst hij de code op zijn website en daarmee kunnen de ouders aan de slag.
Mevrouw B houdt van een wat aangebrande versie. Bij haar op de website lopen er wel wat schaars geklede dames en heren rond. Ook zij meldt zich braaf aan (ditmaal bij Site B) en zet net zoals Mijnheer A een rating op haar website. Mijnheer C en mevrouw D gaan een heel stuk verder, maar vragen ook een rating aan bij Site A die ze vervolgens op hun website plaatsen terwijl mijnheer E een net even extreme site opmaakt, maar hiervoor geen rating aanvraagt.
De site van mijnheer E zullen we allemaal te zien krijgen, ongeacht de gebruikte software om dergelijke inhoud te weren. Immers, de software gaat op zoek naar de aangebrachte code en interpreteert daarna volgens de door jou gekozen regels of de website getoond dan wel afgesloten moet worden.
Wij gebruiken software van Site A. De site van mijnheer A zullen we te zien krijgen, want deze is veilig. De site van mevrouw B is wat aangebrand en we hebben daarom gevraagd deze te blokkeren. De software van Site A doet dat ook perfect. De site van mijnheer C en mevrouw D krijgen we echter wel te zien. Hier werd de rating namelijk bij een andere dienst aangevraagd, die natuurlijk ook op een heel andere wijze functioneert en niet compatibel is met deze van Site A. We schakelen daarom over op software van Site B.
Hier zullen we probleemloos de site van mijnheer A kunnen bekijken, maar aangezien dat geen probleem is, maken we daar ook niets van. De site van mevrouw B krijgen we echter ook te zien, omdat deze aangemeld was bij iemand anders. Gelukkig krijgen we ditmaal de site van mijnheer C en mevrouw D niet te zien, want hier herkend de software van Site B wél de rating.
Zie je het grote probleem? Inderdaad: door verschillende systemen te gebruiken, kunnen de websites die gebruik maken van de rating van Site A niet herkend worden door het ratingsysteem van Site B en omgekeerd. De standaardisatie ontbreekt.
Er is trouwens nog een probleem, waarvan Computertaal eveneens het slachtoffer wordt. We hebben een artikel over websites op onze site staan waarbij de titel Sexy of strak… de lijn van je site is. Terwijl in deze tekst niet de minste erotische of sexueel getinte opmerkingen verschijnen, zijn er filters die hier gewoon op afknappen, wat betekent dat we dezelfde fout ook in dit artikel gemaakt hebben!
Zinloos?
Is Parental Control software daardoor zinloos? Nee, zeker niet. Het filtert al een eerste keer de inhoud van een website. Vuiligheid zal nog steeds doordruppelen, maar niet meer in dergelijke grote hoeveelheden. Alleen hangt alles natuurlijk af van de kennis van je kinderen. Hoe beter zij met een computer om kunnen, hoe groter de kans is dat ze die kunnen omzeilen. Zorg ten minste dat je wachtwoord goed gekozen is en gebruik maakt van zowel cijfers als letters…
Parental Control Software
Er zijn er heel wat op internet beschikbaar. Hier gaan we er enkele op een rijtje zetten zodat u een beter idee hebt van de mogelijkheden en vooral, de kosten die daaraan verbonden zijn. Houdt er wel rekening mee dat de prijzen in euro’s facultatief zijn en onderhevig zijn aan de schommelingen in de koers.
Op de site van Cyberpatrol kan je ook een vergelijking van de verschillende toepassingen terugvinden. Vergeet hier wel niet dat deze vergelijking vanuit het standpunt van CyberPatrol geschreven werd, en die software er daardoor natuurlijk ook als beste uitkomt!
Van CyberPatrol bestaat een trialversie die u gedurende 14 dagen kunt uitproberen. Op dezelfde pagina vind je eveneens een handleiding die je meer uitleg kan geven over de werkwijze van CyberPatrol.
De installatie verloopt vlot en het configureren van CyberPatrol werkt probleemloos. Daarna is het gewoon een kwestie van het juiste wachtwoord kiezen om zelf nog toegang te krijgen tot het systeem – en te voorkomen dat anderen de toepassing kunnen omzeilen.
De bescherming is degelijk, zij het dat er toch nog steeds sites doorheen lekken. Op zich is dat geen probleem: ziet u er, dan kan je deze blokkeren in de URL lijst. Gelukkig kan je ook filteren op termen die in de domeinnaam zitten. Naar de toekomst toe (wanneer eindelijk eens de .xxx domeinnaam aanvaard wordt) kan je hiervan gebruik maken om bijvoorbeeld alle xxx-domeinen te blokkeren.
Wanneer je een website bezoekt die geblokkeerd werd, krijg je in je browser een afbeelding van CyberPatrol te zien, met de reden waarom het geblokkeerd werd (bijvoorbeeld te veel wapens). Je kan de betrokken website dan nog altijd bezoeken, maar daarvoor moet je wel eerst een wachtwoord ingeven. Ken je die, dan omzeil je zo alle restricties.
Prijs:€ 31,95 / $ 39,95
Cybersitter is een vergelijkbare dienst die in 1997, 2000, 2001, 2003 en 2004 door PC Magazine de Editor’s Choice Award gekregen heeft. Ook hier kunt u een demoversie downloaden en het is meteen ook mogelijk om uw site aan te melden binnen het Cybersitter kanaal, zodat de software jouw site wel goed zal weten te herkennen.
CyberSitter mag er inderdaad zijn en levert de beste filteringsoftware die we tot nu toe getest hebben. Dynamische URL analyse, zoals bij CyberPAtrol, is hier niet aanwezig. Je kan echter wel op zoektermen in de URL gaan blokkeren. De database die achter CyberSitter zit, wordt regelmatig aangepast en geupdate, iets wat wel noodzakelijk is in deze snel evoluerende wereld.
CyberSitter zal ook bij Instant Messaging en email kunnen ingrijpen en zal in dat geval enkel de ‘vieze termen’ blokkeren. We raden je af om deze optie te activeren. Niet dat we niet wensen dat spam op deze wijze uit de wereld geholpen wordt, maar we hebben proefondervindelijk kunnen testen dat ook mail van andere bronnen gefilterd wordt. Gelukkig blokkeert CyberSitter wel sites die niet voldoen aan jouw wensen. CyberSitter kunt u wel gebruiken om bijvoorbeeld Instant Messaging (IM) te loggen en te monitoren.
Het kan zowel de gesprekken die jouw kind maakt loggen als de gesprekken van de ‘andere’ zijde. Zo krijg je dus een volledig overzicht van de gesprekken die je kind voert. Dit gebeurt in Stealthmode, wat betekent dat je kinderen (of partner?) hiervan niet op de hoogte hoeft te zijn. Anderzijds lijkt het ons geen optimale keuze te zijn. Veiligheid hangt nauw samen met vertrouwen.
Zonder vertrouwen kan niemand zijn verantwoordelijkheid goed opnemen. En stel jezelf eens de vraag wat ja gaat doen wanneer blijkt dat je kind dingen verteld waar jij problemen mee hebt? Ga je jouw kind daar dan over aanspreken? Zo ja, dan maak je hem of haar duidelijk dat je iets doet wat niet echt hoort. Je zou het immers ook niet leuk vinden als jouw chatsessies boven water kwamen drijven. Wil je dit toch loggen, maak dan op voorhand DUIDELIJKE afspraken, zodat je kind weet wat er kan gebeuren. CyberSitter logt overigens ook de bezochte websites.
Ouders die over meerdere computers beschikken in eenzelfde netwerk, kunnen gebruik maken van CyberSitter Remote Control, een toepassing die je nog extra moet downloaden. Enig nadeel is wel dat je over een statische IP-adres moet beschikken, iets waar de klassieke consumenten niet tot hun beschikking hebben.
Prijs:€ 31,95 / $ 39,95
Volgens een Canadees onderzoek denkt 61 procent van de ouders dat hun kinderen wel zullen weten wat ze moeten doen wanneer ze in een voor hen vervelende situatie terecht komen. 31 procent is niet zeker en 55 procent is ervan overtuigd dat hun kinderen altijd eerst zullen komen vragen of ze gevoelige informatie (foto’s, een adres) mogen doorsturen. Er wordt nog een hele resem cijfers voorgeschoteld die de moeite van het lezen waard zijn, maar die we hier nu niet verder gaan bekijken.
NetNanny is een bekende en erg eenvoudig te gebruiken toepassing. NetNanny blokkeert sites waarop meer dan vier woorden voorkomen die in haar woordenlijst voorkomen. Bijkomend voordeel is dat je met Netnanny voor ieder familielid een andere instelling kunt bepalen, waardoor je ook naar leeftijd kan kijken en bij de een al wat meer sites kan blokkeren dan bij de ander.
Prijs:€ 31,95 / $ 39,95
Er bestaan nog meer toepassingen, waarvan we hieronder een aantal URL’s meegeven.
SafetySurf (overzicht van verschillende toepassingen)
Reviews en links naar de Top 10 toepassingen
HIER VINDT U HET:
Software: Parental control software
Verdeler: Cyberpatrol
Uitschakelen
We hebben het al gezegd: het is niet zo erg moeilijk om de software uit te schakelen en dus te omzeilen. Omdat we het belangrijk vinden dat je het hele verhaal hebt (en je dus ook zelf kan nagaan of je lieve kinderen de software uitschakelen) vertellen we je hier hoe je dat kan doen. Ook is het belang rijk om te weten hoe en waarom deze software soms sites blokkeert. We raden jullie dan ook aan om eens te rade te gaan bij Peacefire Censorware Pages (http://www.peacefire.org/censorware/).
CyberSitter (versie 97)
Hernoem het bestand c:\windows\system\wsock32.dll naar bijvoorbeeld wsock32.bak. Hernoem vervolgen s het bestand c:\windows\system\wsockc97.dll naar wsock32.dll
Wil je helemaal voorkomen dat iemand iets merkt, dan kan je ook een hack toepassen die je kan downloaden. Met deze crack kun je het wachtwoord achterhalen en is de toepassing virtueel onbruikbaar.
CyberPatrol
Ook hier is er een crack beschikbaar waarmee je het masterwachtwoord kan achterhalen. Het bestand heet cpcrack.exe.
Werkt deze oplossing niet, dan heb je nog enkele wapens tot je beschikking:
• Hernoem het bestand rename the files c:\patrol\cyber.bin en c:\patrol\cyber.not;
• Maak een leeg bestand (bijvoorbeeld met Kladblok) die je cyber.not heet en plaats deze in de cyber patrol map. Herstart Windows tweemaal. Daarna is CyberPatrol uitgeschakeld;
• Voorkom dat CyberPatrol opstart door deze uit de win.ini, het startmenu en het register te halen.
SurfWatch (nu CyberPatrol)
Bij deze toepassing kan je gewoon aan de slag gaan met SurfPass (http://www.peacefire.org/download/surfpass.exe). Deze toepassing is waarschijnlijk nog de slimste – en het moeilijkst te detecteren. Het wijzigt het bestaande wachtwoord in een wachtwoord van jouw keuze en plaatst daarna – volledig ongezien – indien gewenst ook het oude wachtwoord weer terug.
NetNanny
Kan het nog eenvoudiger? Wanneer Windows opgestart is en je merkt dat sites geblokkeerd worden door NetNanny, klik dan op Ctrl + Alt + Del. Selecteer Wnldr32 (of OCRAWARE) en schakel deze taak uit. Meteen is NEtNanny onbruikbaar geworden en de volgende keer iemand de computer start, is het alsof er niets aan de hand is.
Proxyservers omzeilen
De beste software maakt echter gebruik van een Proxy, omdat de gebruiker hier zelden volledige toegang tot heeft. Wanneer iemand dan een website opvraagt, zal de proxyserver uit een zwarte lijst bijvoorbeeld kunnen opmaken dat die geblokkeerd moet worden. Je kan hier echter ook gemakkelijk rond, door anti-proxies te leveren. Dit zijn websites waarmee je de inhoud van een bepaalde site toch kan raadplegen, zonder dat je deze feitelijk in je adresbalk invoert. Anonymizer (http://www.anonymizer.com/) kan je hier eventueel voor gebruiken. In dergelijk geval gaat de aanvraag namelijk niet uit van jouw computer, maar wel van de betrokken server. Wil je Proxy filtering op een andere wijze uitschakelen, stuur dan een mailtje naar web@glr.com. De eerste regel in de boodschap is de URL die jij wil bezoeken. Daarna krijg je gewoon de webpagina in je mailbox toegezonden…
Om het verhaal helemaal rond te maken, kunnen we ook even aankloppen bij Google. Deze maakt een cache van de meeste websites met als gevolg dat je de inhoud van de pagina altijd via die cache kan opvragen.
Popularity: 20% [?]
Portable software
12 maart 2006
Portable Software
Je hebt een computer van het bedrijf waarop je geen eigen software kan installeren zonder de goedkeuring van de systeembeheerder. Of misschien wil je gewoon al jouw eigen toepassingen mee kunnen nemen, omdat je vaak op de meest wildvreemde computers moet werken en je jouw software niet op die machines wil, kan of mag installeren. In dergelijk geval heb je een USB-stick nodig samen met Portable Software.
Portable Software is software die je op een draagbaar toestel zet zonder te installeren (een USB-stick, een MP3-speler zoals de iPod of een draagbare vaste schijf) en waardoor je toegang krijgt tot je persoonlijke bestanden, ongeacht de plaats waar je op dat ogenblik vertoeft. Het enige wat je nodig hebt, is een computer en een USB-stick waarop de betrokken software gekopieerd werd. Als bijkomend voordeel blijven er op deze wijze ook heel wat minder sporen achter op de pc die je gebruikt, aangezien alles op je draagbare media achter blijft.
Draagbare software
Het leuke aan deze software is dat je geen specifieke hardware nodig hebt. Een USB-stick is meer dan voldoende om meteen aan de slag te kunnen. De mogelijkheden zijn eindeloos:
• Je beschikt altijd over je eigen webbrowser én al je favoriete webpagina’s
• Je hebt steeds je persoonlijke agenda bij
• Je e-mail client met alle adressen is meteen beschikbaar
• Beschik over een uitgebreide Officetoepassing
• Controleer waar ook je systeem op virussen, zelfs wanneer de computer geen eigen anti-virustoepassing heeft
• Beschik meteen over alle belangrijke wachtwoorden en instellingen die u nodig hebt
• Bij problemen kan je meteen ingrijpen met software die je niet het minste problemen oplevert.
Eerst downloaden
Hieronder vind je een lijstje terug van de plaatsen waar je software kan downloaden in een draagbare versie zodat je ze kan installeren op je USB-stick. Alle software die we geselecteerd hebben, is freeware en kan je dus als dusdanig ook onbeperkt gebruiken.
Portable OpenOffice
Met OpenOffice beschikt u over een wordprocessor, een rekenblad en een presentatietoepassing. Het grote voordeel van OpenOffice is het feit dat deze toepassing probleemloos Ms Office-bestanden opent.
Foxit PDF-Reader
Met zijn 1 MB is dit een ideale toepassing om PDF-bestanden te openen en te lezen, ook wanneer u op de betrokken computer geen PDF-lezer tot uw beschikking hebt.
Essential PIM
Beheer nu overal waar je toegang hebt tot een computer uw digitale agenda. Op deze wijze boek je gegarandeerd geen twee afspraken op hetzelfde ogenblik.
Restauration
Wilt u weten welke bestanden op de computer die u net gebruikt hebt, weer zichtbaar gemaakt kunnen worden via een undelete-toepassing? Restauration toont het je allemaal.
McAfee Avert Stinger
Best kan je even nakijken of de computer waar je jouw USB-stick aan koppelt, ook zo virusvrij is als jijzelf wel denkt.
Remora USB File Guard
Specifiek voor een USB-stick, zodat je data veilig geëncrypteerd kan worden.
TrueCrypt
Beveiligd een USB en is de beste toepassing waarover je kan beschikken. (Open source)
Cybershredder
Een erg handige toepassing voor wie zeker wil zijn dat de bestanden verwijderd warden.
Portable Mozilla
Hier vind je alles rond de draagbare versies van Firefox, Sunbird (een agenda) en Thunderbird. Ook de draagbare NVU is hier terug te vinden (een website editor).
Filezilla
Een FTP-toepassing voor Firefox.
UTorrent
Een bittorrent download toepassing met o.m. protocol encryptie. Doordat je niets installeert, ben je meteen ook zeker dat hier geen adaware in zit.
Synback Freeware
Hiermee kan je jouw uw systeem synchroniseren met dat van je USB-stick. Op die wijze kan je bijvoorbeeld je favoriete webpagina’s uit Firefox meteen invoeren in de draagbare versie van Firefox. Deze software moet u wel installeren, maar we behandelen ‘m toch omdat je op deze wijze mappen en software veel gemakkelijker kan synchroniseren.
Email Remover
Zo kan je eerst op je mailserver gaan kijken welke mail aanwezig is en eventuele spam handmatig verwijderen. Erg handig en vooral erg kleine toepassing!
En dan het werken met…
We gaan niet alle software één voor één op onze computer zetten en dat hier beschrijven. Wel maken we gebruik van enkele voorbeelden die alles wat duidelijker moet maken. Zo zullen we een anti-virustoepassing gebruiken en gaan we aan de slag met de draagbare versie van Firefox. Verder zullen we ook uitleggen hoe je de Firefox op jouw USB-stick kunt synchroniseren met deze van je eigen systeem.
Firefox
Draagbaar betekent dat je niets moet installeren om de toepassing toch te gebruiken. Bij PortableFirefox is dat niet anders. Enig nadeel: de software is Engelstalig.
1. Download Portable Firefox vanaf de Portable Apps.com.
2. Unzip het bestand.
3. Kopieer vervolgens de map PortableFirefox naar de USB-stick.
4. Als je al een Firefoxversie op je gewone computer hebt lopen, sluit deze dan eerst. Open vervolgens de betrokken map en dubbelklik op PortableFirefox.exe.
5. Eventueel zult u de browser nog toegang moeten verlenen via je firewall, maar anders start de toepassing meteen op.
6. Wie een Nederlandstalige versie van Firefox gebruikt, zal vaststellen dat deze nu Engelstalig is. Toch kunnen we ook daar een mouw aan passen.
7. We vertrekken hierbij vanaf de map zoals we die unzipped hebben. Ga naar de map PortableFirefox\Firefox\chrome\ en hernoem het bestand en-US.jar naar en-US.jar.old. Dat doe je door er met de rechtermuisknop op te klikken.
8. Klik vervolgens op Naam wijzigen.
9. Voeg nu achteraan de oude naam .old toe.
10. Wil je de extensie wijzigen? Bevestig met Ja. Sluit dit venster niet!
11. Open een nieuw venster en open op je eigen vaste schijf de map C:\Program Files\Mozilla Firefox\chrome (op voorwaarde dat je de standaard installatiemap gekozen hebt).
12. Zoek daar naar het bestand nl.jar.
13. Kopieer dit door het te selecteren. Klik op Bestand > Kopiëren.
14. Keer terug naar de map Chrome
15. Klik op Bestand > Plakken.
16. Selecteer nl.jar en wijzig hier nu ook de naam van zoals we dat daarnet ook gedaan hebben (rechtsklikken op het bestand en vervolgens in het snelmenu kiezen voor Naam wijzigen).
17. Selecteer nl en wijzig deze in en-US. Bevestig met Enter.
18. Meteen is je Portable Firefox Nederlandstalig en beschik je ook over alle bladwijzers die je opgeslagen had in de Firefox-versie op je computer.
OPGEPAST: Wanneer je vervolgens een foutmelding krijgt of Firefox start niet meer op, moet je het nieuwe en-US.jar hernoemen naar en-US.jar.oud. Vervolgens haal je achter en-US.jar.old de extensie .old weg. Je Firefox zal dan wel weer Engelstalig zijn, maar hij start weer probleemloos op.
Avert Stinger
Veiligheid voor alles. We gaan ervan uit dat als de computer waarop je toegang krijgt met internet verbonden is, deze ook een aantal veiligheden heeft voorzien zoals een firewall. Maar met virussen kan je niet voorzichtig genoeg zijn en dan is het handig wanneer je over een eigen versie beschikt waarmee je alles kan scannen zodat je zeker bent dat jouw bestanden in ieder geval niet besmet raken.
1. Download AVG Stinger.
2. Dubbelklik op stng260.exe om de toepassing te openen.
3. Meteen in Stinger actief. U kunt nu scannen naar 55 bekende virussen en trojanen. Honderd procent zekerheid hebt je hier niet mee, maar de belangrijkste zal je er wel uithalen.
4. Klik op Scan Now om het scannen te beginnen.
Je kan op dezelfde basis ook gebruik maken van Trend Micro Damage Cleanup Engine.
Synchroniseren
Om onze software te synchroniseren, gebruiken we Synback Freeware (http://www.2brightsparks.com/downloads.html) . Onderaan de pagina vind je zelfs een link naar een Nederlandstalige versie.
1. Download SynBack. Daarna installeer je de software.
2. Na de installatie verschijnt het dialoogvenster Bevestig. Wil je een profiel aanmaken? Klik op Ja.
3. Kies voor Synchronisatie: om de inhoud van twee directory’s identiek te houden.
4. Klik op OK.
5. Geef nu een naam en bevestig opnieuw met OK. Zorg dat je uit de naam kan opmaken wat je gaat synchroniseren. Je zal namelijk voor iedere toepassing die je wil synchroniseren een afzonderlijk profiel moeten aanmaken.
6. We moeten nu de bronmap en de doelmap kiezen. Zorg hiervoor dat je de juiste mappen kiest. Voor Firefox is de bronmap bijvoorbeeld C:\Program Files\Mozilla Firefox\defaults\profile\ terwijl de doelmap waarschijnlijk iets wordt zoals F:\Portable Software\PortableFirefox\profile\.
7. Kijk nu na of u onder Ik wil graag… de juiste selectie gemaakt hebt. Klik vervolgens op OK.
8. Aangezien het een nieuw profiel wordt, vraagt SynBack of je eerst geen simulatie wil maken. Aangezien dit de eerste keer is, lijkt dat geen slecht idee. Op die wijze krijgen we een log met het overzicht van wat er gewijzigd zou worden als we het werkelijk doen.
9. Klik op Ja.
10. Het synchroniseren (of de test ervan) start.
11. Eens de synchronisatie uitgevoerd werd, kan je nakijken of alles naar wens verliep. Je krijgt een overzicht van de verschillen tussen beide mappen.
12. Wanneer je bepaalde bestanden niet wil synchroniseren, rechtsklik je hierop. Selecteer vervolgens Bestand uitsluiten van toekomstige vergelijkingen.
13. Wanneer je klaar bent, klik je op Doorgaan uitvoering. Vervolgens worden de bestanden gekopieerd en als alles goed verlopen is, hoor je in beide mappen dezelfde geselecteerde bestanden terug te vinden!
Conclusie
Portable Software opent zeer zeker perspectieven. Wie een beetje rondkijkt, vindt zelfs software waarmee hij of zij zijn computer kan diagnosteren en dus ook kan repareren, en dat zonder dat je iets moet installeren. Het grote voordeel is dat je zo over je computer kan beschikken, zelfs wanneer je enkel je USB-stick bij je hebt. Wie nog meer portable software wenst te vinden, vindt via Google op die zoekterm zeker nog andere software.
Popularity: 19% [?]
Datingsites en Computertaal
13 februari 2006
Computertaal gaat op zoek naar datingsites.
Waar ga je op zoek naar vriendschap of liefde? In je kennissengroep? In de disco? Of ergens bij één van de vele verenigingen die bestaan? Waarom probeer je het niet eens op internet. Computertaal gaat je in ieder geval voor.
De zoo in Antwerpen. Het is een mooie lenteavond, al vele jaren geleden. Een beetje zenuwachtig sta ik te wachten op wat komen gaat en dan verschijnt ze…. We maken kennis, zetten ons aan een terrasje en beginnen te praten.
Ondertussen zijn we bijna twaalf jaar gehuwd en hebben we drie kinderen. Wat begon als een afspraak met een onbekende, is nu een mooi sprookje.
Je kent de verhalen ongetwijfeld wel: koppels die elkaar ontmoeten via internet, met elkaar uitgaan en daarna ontdekken dat ze misschien wel voor elkaar gemaakt zijn. Maar hoe doe je dat? Hoe leg je het tegenwoordig nog aan boord om iemand te leren kennen? Precies op Valentijn trekt Computertaal naar de datingsites. En met succes!
Tips
Dating Site is een verzamelsite van plaatsen waar je jouw advertenties kwijt kan. Bij sommige moet je betalen, anderen zijn dan weer gratis. Wie een beetje rondkijkt, vindt zelfs ondeugende datingsites.
De goede van de slechte sites onderscheiden is moeilijk. Het belangrijkste zijn de tips die jij als gebruiker voorgeschoteld krijgt. Zeker vrouwen moeten voorzichtig zijn, zo blijkt. xxxdating in Nederland geeft alvast enkele korte wenken mee:
- Geef nooit zomaar je anonimiteit prijs. Doe dat enkel wanneer jij er klaar voor bent. Vrouwen doen dat best wanneer ze zeker zijn van de identiteit van de ander. Vraag een naam, zijn (of haar) adres en telefoonnummer en controleer de verstrekte informatie. Bel hem of haar bijvoorbeeld gerust op.
- Voor je ingaat op een afspraak, stel je best veel vragen. Waar houdt die ander van? Welke boeken leest hij of zij? Naar welke films gaat zijn of haar voorkeur? Wanneer je teveel ontwijkende antwoorden krijgt of antwoorden leest die te mooi zijn om waar te zijn, laat de betrokkene dan links liggen.
- Vraag ook altijd een foto. Lijkt die zo uit een glossy magazine te zijn ontsnapt, laat het dan ook maar zo.
- Erg belangrijk: zorg ervoor dat als je ergens afspreekt, dat dit op een ogenblik en een plaats is waar heel wat mensen komen. Zorg ook dat iemand weet waar je bent en met wie dat is. Neem altijd een mobiele telefoon of GSM mee: in geval van nood kan je dan een vriend of vriendin bellen die je verder kan helpen.
- Ga niet verder met je date wanneer de ander er niet uitziet zoals op de foto of wanneer er dingen gebeuren of gezegd worden waar jij je niet goed bij voelt.
- Heb je slechte ervaringen opgedaan met een lid van een website? Meldt dit dan gewoon aan de betrokken website. Is het te erg, dan mag je zelfs niet aarzelen om de politie te waarschuwen.
Veel plezier
Twee mensen die zich goed voelen bij elkaar: we dromen er allemaal wel eens van. Op internet kan je op heel wat sites terecht, zoals ook Webguide bewijst. Wie vooral vrienden wil ontmoeten, kan dan weer bij Cyberfriends terecht. Bij deze laatste site vind je van de man of vrouw een aantal feiten met een erg korte omschrijving die meestal weinig om het lijf heeft. Zorg er hoe dan ook voor dat je weet waar je aan begint. Gratis sites hebben namelijk het voordeel dat je er nooit voor hoeft te betalen, maar dat je er vaak nogal vreemde mensen