EBAY – VAN SUCCES NAAR FIASCO & FAILLIET
24 februari 2010
Als EBay verslaafde van het eerste uur moest ik deze week ervaren hoe de potige zevenmaster
uitgegroeid is tot een heuse TITANIC. Neen niet de concurrenten als hebbes en kapaza zijn de
ijsbergen doch het eigen INTERNE beleid.
Zoals bij iedere grootmacht zijn procedures in elektronische maar waarschijnlijk ook in al zijn papieren vormen
naar binnen geslopen. Ik was in de beginne verstomd door de eenvoud van zakendoen via EBay.
Een account aanmaken en via de post [wat een goede controle tegen malafide mensen die verbergen wie ze zijn]
kreeg je je toegangscode. Vanaf dan kon je lekker je oude spullen te koop aanbieden en beter nog kopen zonder
je luie stoel te verlaten. Milieuvriendelijk gezien veel onnodig rondgerij er niet bij was.
Een eerste teleurstelling toen ik een horloge kocht van een doodbrave man voor € 53.00
Een mooi festina. Bij controle bleek de horloge slechts twee keer per dag de juiste tijd aan te geven.
Juist ze stond stil en bij nazicht bleek ze al jaren onherstelbaar te zijn.
Even een mailtje naar de verkoper. Deze begon me via email uit te schelden dat het een lieve deugd was.
Klacht indienen bij Ebay dan maar. Na veel zeggen en mailen kreeg ik bericht dat ik 33% van mijn aanschaf zou terugkrijgen.
Maar 67% bedrogen dan?
Erger vond ik het feit dat de oplichter gewoon zijn verkopen verder kon zetten en andere mensen kon voorzien van schroot.
Er waren nog niet genoeg aantekeningen tegen deze persoon klonk het bij Ebay.
In dit alles verzwijg ik dan nog bijna de lijdensweg die het is een klacht in te dienen bij Ebay.
Nu wordt het nog wat erger. Sinds enkele jaren gebruik ik enkel de KBC vista pinto kaart om online te kopen.
De reden is eenvoudig dat u hierop een verzekering kunt nemen tegen fraude bedrog en diefstal.
Vorige maand werd ik plotseling door de mensen van Vista Pinto opgebeld omdat ik een verwoede online
gokker bleek te zijn. Nu hou ik me ver van zulke geldlokkers maar ja wat bleek. Een van de vele leveranciers
waar ik online aankocht had geen goeie beveiliging en daar was mijn visa kaart nummer en bijhorende controlecode gestolen.
De hackers hadden heel geniepig op wekelijkse basis een bedrag aangeboden bij Visa en zullen ondertussen ongetwijfeld schatrijk zijn en
met de noorderzon verdwenen. Gelukkig had de cel fraude dit opgemerkt en kreeg ik mijn zuurverdiende centjes snel terug. MAARRRRR
Door deze aktie werd mijn kaart geblokkeerd en werd mij een nieuwe toegestuurd.
IK was gelukkig want er zijn nog deugdelijke dingen in het leven zo dacht ik.
Dat was buiten de waard gerekend. Ik wist namelijk niet meer dat mijn Ebay factuur via deze
ondertussen geblokkeerde kaart afgehouden werd.
Op een mooie dag wou ik op mijn eBay account en wat bleek. Een lelijk scherm met rooie grote letters
vertelde me dat ik een slechte eBay gebruiker was, ik voldeed immers mijn rekeningen niet.
Na wat speurwerk bleken er zoja een paar e-mails van ebay in mijn junkmail te zitten. Blijkbaar
vinden sommigen hun spammers, haha… In de laatste mail stond het verdikt. Een boete betalen om nog ooit
recht te hebben ook maar iets te doen op eBay en uiteraard ook de factuur voldoen.
Vermits ik Don Quichotte niet ben en er niemand antwoordde van de EBay windmolens betaalde ik dan maar braaf.
Hieraan hield ik een goed gevoel over uiteraard. Tot ik iets wilde verkopen.
Ik kon en zou enkel nog ooit iets verkopen als ik me inlijfde bij Paypal en daar waarborgde met een
geldige Visa Kaart. Nu walg ik altijd als ik de naam Paypal hoor. Ik twijfel zelfs of die mijn gegevens niet verloren
hadden aan de Oost-Europese dievenbende maja wie ben ik.
Paypal wil je helpen op EBay maar dan vooral zichzelf. Immers wie laat betalen via een paypal account
voor een aangeboden item op EBay moet opletten dat hij niet een commissie betaalt en vervolgens niet
aan zijn centen kan bij Paypal gezien dit x-dagen daar blijft staan en enkele vlot gebruikt kan worden voor een eigen
aankoop. Maar goed dat mijn vrouw het niet weet.
Enfin de conclusie die ik uit het hele verhaal trek is dat Ebay in de huidige teloorgaande economische wereld
wel eens vlugger een ijsberg zou kunnen tegenkomen dan ze daar bij het management denken.
Maar ja dat heb je als gebruiksvriendelijkheid zijn plaats moet afstaan aan zeven extra controles en allerlei
randbedrijven mee willen poen scheppen.
Nu ze wezen gewaarschuwd en moeten weten dat de regel is dat Peter en Danny meestal gelijk hebben……
Computerfataal: Groen en Ecolo, nu ook downloadheffing op internetabonnement?
27 januari 2010
Groen en Ecolo zijn duidelijk het Noorden kwijt – en naar ik vermoed ook de rest van de windroos. Volgens Tik vzw plannen ze een extra heffing (een zogenaamde auteursrechtenheffing) op internetabonnementen die auteurs de kans moet geven toch wat van hun verloren inkomsten (al die downloads, weet je wel?) weer te recupereren. Het idee is dat de auteursrechtenorganisaties en Internetproviders samen rond tafel gaan zitten om te bepalen wat een redelijke vergoeding is. Allicht enkele euro’s, zo lezen we, in navolging van de wet die op 1 februari van kracht wordt en een extra heffing oplegt bij de verkoop van vaste schijven en multimediatoestellen met hun eigen geheugen (zoals MP3 of MP4-spelers). Zie het als een verlenging van de huidige heffing die we al moeten betalen op cd’s en dvd’s.
Mooi. Ik ben auteur van 41 boeken en ik zeg: mooi.
NIET.
De lezers van Computertaal kennen me al langer dan vandaag en ze weten dat ik het niet bepaald heb voor al dat auteursrechtengedoe (voor alle duidelijkheid, we hebben het hier over de auteursrechtenorganisatie. Niet over de wetgeving zelf, natuurlijk). Een tijdlang heb ik ze zelfs auteursrechtenmafia genoemd. Voor iemand die jarenlang een relatief mooi inkomen gehaald heeft uit auteursrechten, is dat waarschijnlijk een wel erg vreemde uitspraak. En toch is het dat niet. Waarom?
1. Rechten = plichten.
Ik hoor heel vaak vertellen dat we auteursrechten hebben. We hebben het recht om geld te verdienen met het werk dat wij geschapen hebben. Een eerlijk loon voor eerlijk werk is iets wat we allemaal willen en wat niemand de ander kan en mag ontzeggen. Maar we leven in een maatschappij waarin rechten belangrijker zijn dan plichten en over auteursplichten wordt er dan ook bij voorkeur nooit gesproken. Zo is dé belangrijkste plicht van iedere auteur (en dus van iedere auteursrechtenorganisatie) te luisteren naar zijn of haar consumenten. Je hoeft niet alles meteen in te wilgen, maar je moet je klanten met hun vragen wél ernstig nemen en de haalbaarheid ervan bestuderen. Het digitaal maken van muziek heeft de muziekindustrie nooit ernstig overwogen. Ook de filmindustrie ging daar de mist in en de boekenindustrie schijnt te volgen.
2. Auteursrechtenorganisaties vragen uitzinnige vergoedingen.
Wanneer komen auteursrechtenorganisaties in het nieuws? Wanneer ze – voor de zoveelste maal – iemand anders aan de schandpaal nagelen omdat hij of zij de auteursrechten geschonden heeft via P2P netwerken allerhande. Het enige wat ze daarbij doen, is de schuldige voor de rechtbank dagen en zware boetes eisen. Het is alleen spijtig dat een rechtszaak gemakkelijk drie jaar aansleept en dat de boetes die daarna uitgesproken worden, vaak niet echt overdacht worden. Of is het normaal dat iemand die schuldig bevonden is aan het illegaal aanbieden van muziek, 3,5x meer per liedje moet betalen dan wat mensen krijgen als een familielid tijdens een vliegtuigcrash verongelukt? Met andere woorden, zijn meer dan 3 mensenlevens evenveel waard als een liedje dat, laten we eerlijk zijn, aan ongeveer 1 euro per download beschikbaar is via iTunes? Dat maakt dus dat een mensenleven strikt genomen 0,33 eurocent waard is. Over respect gesproken.
3. De auteursrechtenwetgeving is te complex
Ah, maar daar heeft de Wetgever natuurlijk al aan gedacht: van ieder onderdaan wordt verwacht dat hij of zij de wetgeving kent die door zijn/haar land uitgeschreven werd. Dat betekent dat iedereen eigenlijk de wetgeving rond auteursrechten zou moeten kennen.
Juist. Vandaar dat Sabam geld dat het aan auteurs moet uitbetalen, gebruikt om de eigen werking te sponsoren. Ah, maar natuurlijk – hoe kunnen we het vergeten? Dat is iets wat in het verleden lag. Nu doen we dat niet meer, mijnheer.
Een tweede maal juist. Hadopi, de Franse organisatie die erop moet toezien dat iedereen de auteursrechten in Frankrijk volgt, heeft onlangs reclame gemaakt door gebruik te maken van een lettertype waarop rechten rustte. Zonder die rechten te betalen, wel te verstaan. Een klein, onbelangrijk foutje, noemden ze het. Geen auteursrechtenovertreding.
En dan is er Sony. In Mexico. Die een goed jaar geleden de politie over de vloer kreeg omdat ze nog snel een cd wilde maken van de populairste Zuid-Amerikaanse zanger die er momenteel is – ook al ligt hij niet meer bij hen onder contract. Maar zij vonden wel dat het mocht.
En zo kan ik nog wel even doorgaan. Als zelfs de auteursrechtenorganisaties de auteursrechtenwetgeving overtreden, hoe moeten dan gewone gebruikers die wet door en door kennen?
4. Waarom bestaan auteursrechtenorganisaties eigenlijk?
Die vraag begin ik me nu wel te stellen, ja. Ze maken wetgeving die ze daarna zelf overtreden (maar dat mag, want ze kunnen toch niet alles weten?) om vervolgens anderen die de wetgeving overtreden, aan te klagen (want dat mag natuurlijk niet, ze zijn met het inkomen van anderen aan het spelen). Laat ons er nu eens vanuit gaan dat ze zelfs overschot van gelijk hebben, dan nog zit er hier iets wrangs aan. Want wat doen onze auteursrechtenorganisaties om mijn rechten echt te verdedigen? Informeren ze het publiek? De organisatie die instaat voor wat gepubliceerd werd, heeft enkele jaren geleden zo’n informatiecampagne gedaan met paginagrootte advertenties die precies uitlegde wat kon en wat niet kon. Schitterend, behalve dan dat er wat te veel tekst gebruikt werd.
Maar verder?
Verder zie je hen niet. Alleen als er geld te rapen valt, dan zijn ze er als de kippen bij. Iemand die een ringtone op een publieke plaats laat horen, zelfs al heeft hij er legaal voor betaald, zou nog een extra vergoeding moeten geven. Dat soort van regels, weet je wel? (Overigens heeft een Amerikaanse auteursrechtenorganisatie deze laatste claim ECHT ingediend – gelukkig was ze tye belachelijk voor woorden en vond de overheid dat toen ook.)
Dus, auteursrechtenorganisaties: doe nu eens eindelijk jullie werk en leg gebruikers uit wat mag en niet mag. We hebben muzikanten, tekenaars, filmmakers en auteurs allerhande: op de één of andere manier moeten we daar toch op een positieve manier een boodschap naar de consument brengen, niet? Doe voor één keer het werk waarvoor jullie opgericht werden en doe het nu eens eindelijk goed.
5. Auteursrechtenorganisaties misbruiken zelf auteurs.
Dit is een nogal zware beschuldiging, maar laat me even toe dit toch even te plaatsen. Hier in België is er Sabam die in het verleden geld gebruikt heeft dat auteurs toekwam om de eigen werking te financieren. Verder zijn er de grote acties tegen sites zoals het vroegere Napster die toch miljoenen opgeleverd hebben in Amerika, maar die nooit terecht kwamen bij de auteurs. Tot op heden is er van al dat geld nog nooit een euro (of dollar) uitgekeerd.
Maar nu iets dat echt toont hoe rot auteursrechtenorganisaties wel echt zijn – en iets wat tot op de dag van vandaag gebeurt. Auteursrechtenorganisaties innen rechten die van iemand anders zijn. Ze weten aan de hand van steekproeven wie wat moet krijgen en waarom. Alleen – en daar gaan ze toch wel echt verkeerd – zullen ze nooit zelf contact opnemen met de betrokken auteur om hem/haar te vertellen dat er nog bepaalde vergoedingen zijn waarop hij recht heeft.
Persoonlijk ken ik een auteur die van een uitgeverij in Nederland moest horen dat een auteursrechtenorganisatie die leesrechten int van bibliotheken, naar hem op zoek was. In Nederland bestaat er zoiets als leenrecht. Er wordt een staal genomen en daarin wordt gekeken hoeveel boeken (en welke boeken) uitgeleend worden. Per boek krijgt de auteur daarna een uitleenvergoeding die op zich verwaarloosbaar is, maar in een aantal gevallen toch aardig kan oplopen. De betrokken auteursrechtenorganisatie zocht de auteur wel via hun ledenboekje, maar hoewel ze zijn naam hadden, de titels van zijn boeken bezaten en wisten welke uitgeverij de boeken uitgeeft, namen ze nooit contact op met de auteur zelf. Zodra die auteur met hen contact opnam, wisten ze wel meteen te zeggen dat hij inderdaad de persoon was die ze zochten.
En zo gaat het niet enkel in Nederland, maar ook in België.
En toch verdedigen politici zoals die van Groen en Ecolo de auteursrechtenorganisaties en niet de consumenten. Of hoe je zonder je werk te doen, toch miljoenen kan opstrijken zolang je de overheid maar wijs maakt dat jij het Grote Slachtoffer bent en niet de consument (of de auteur) die je onophoudelijk bedot. Tja, kan het nog gekker?
Misschien als je deze tekst van Groen leest, want dan stel je vast dat onze politici echt wel niet weten van welk hout pijlen te maken.
Browseroorlog, eindigt 100 jarige OS oorlog begint
18 december 2009
Nu Harry bezig is aan een winterslaap of een overdreven interesse toont voor 50+ amusement neem ik de kans te baat om een muiterij te ontwikkelen. Even opmerken dat men in Belgie inspanningen doet om iedereen internet te bezorgen en een pc maar een dak boven het hoofd blijkt te duur. Een volgende aktie zou wel eens een opwindbare netbook voor iedere dakloze kunnen zijn. Begrijp me niet verkeerd ik voel mee met die arme mensen maar als onze heren politici wel Europa kunnen leiden maar geen decreten kunnen uitvaardigen die daklozen recht geeft op een wrme deken in station centraal stel ik me vragen.
Onze leefwereld kan niet meer zonder informatica zo lijkt het. Degroten der aarde hebben het geweten en er woedt een heuse oorlog voor de statistieken. Wie heeft de beste en/of veiligste browser? Welk besturingssysteem werkt zoals het moet? Wie gaat Microsoft bedreigen? Mijn spijtige conclusie is, “Met geld kun je alles kopen.” Er zijn ondergronds al geruchten dat de Joomla community wel eens het volgende overnamedoelwit van Microsoft zou worden. Jaren ontwikkeling en onderzoek ten spijt hebben ze nooit kunnen tot stand brengen wat deze community op een paar jaar realiseerde en dit met goodwil en gezond verstand. Een produkt als Joomla is uiteraard geen bedreiging voor het Microsoft Monopolie. U weet echter ook heel goed wat er met de meeste overgenomen produkten a la joomla gebeurt. Eén of meer stichetrs worden er beter van en de duizenden medewerkers van het eerste uur staken gedegouteerd al hun medewerking. Gevolg: Gestresseerde stichetrs die hun geesteskind zieltogend zijn verdwijnen. Het witte haai effekt noem ik het.
Een ander verhaal is het gerommel rond de besturingssystemen. Alle overtreffende trappen voor Unix en Linux ten spijt breken deze niet door. Politici proberen de macht van Microsoft te doen tanen en doen hiervoor allerlei pogingen. Zo slaagde de Europese unie de winst van een dag van Microsoft op te leggen als boete. De eis is duidelijk. Microsoft moet en zal zijn besturingssysteem aanbieden zonder opgelegde browser en de mogelijkheid alternatieve browsers te kiezen. Laat mij u even meegeven dat er vier jaar geleden een OEM versie van Windows Vista beschikbaar was (waarin internet explorer verwijderd was) voor de systeembouwers. Hiervan moest elke systeembouwers er 10 van in voorraad nemen. Nu Windows zeven de opvolger geworden is zullen deze 10 licenties wel weggegooid zijn denk ik. Ze zijn al lang afgeschreven en er was géén vraag zo heet het. Niet een systeem heeft het levenslicht gezien. Als techneut mocht ik er een testen en wat had ik. Een Vista met keuze die voortdurend vastliep vanwege het siamese tweeling effekt. Het besturingssysteem en Internet explorer zijn zo verweven tot diep in het register dat het niet werkt. Resultaat was dat de versie na een update IE stilletjes onderhuids terug installeerde en hem voor verstekeling liet spelen.
Bent u er gebaat bij een keuze te hebben? Mijn inziens hangt dit ervan af wat voor gebruiker u bent. Moet u veel (veilige) finciele verrichtingen uitvoeren zult u tot mijn spijt vriendje zijn van IE. De meest ondersteunde versie is IE 8. Instellingen zoals Isabel kunnen onmogelijk tientallen programmeurs op iedere gebruikte browser inzetten. Trouwens dezen hebben al de handen vol aan Internet Explorer. De roep dat browsers als Firefox en Google Chrome veiliger zijn is ook een halve waarheid. Ten eerste ziet IE zoveel af omdat het zeer populair is bij studenten die graag bewijzen hoe ze zoveel mogelijk computers corrumperen en ten tweede krijg ik tegenwoordig even veel update aanvragen voor firefox en gecorrumpeerde toestellen met deze voorkeur. Als je dus een gebruiker een keuze aanbiedt moet Microsoft maar enkele honderden mensen tewerkstellen die voor de gebruiker een keuzelijst maken die hun selectie helpt te bepalen. Gebruikt u Isabel? Ga dan naar IE.
De besturingsssystemen kunnen beter. Ik wil morgen deel uitmaken van een denktank die Windows 8 helpt vormgeven. Ik steek er virtuele omgevingen in met OSX en Linux e.a. en zorg dat alle vervelende update toestanden gereguleerd worden. Geen updates voor de werkmens smorgens om 8 uur waarna hij zijn toestel een uur moet aanstaren omdat het met IETS bezig is. Een basis antivirus pakket dat verplicht is en dat ontwikkeld is in samenwerking met alle huidige antivirus ontwikkelaars met de optie tot overstap naar keuze, maar dan weer met een keuzelijst uiteraard.
Voor ISabel nog een vraagje. Nee niet of ze met me mee uit wil. Waarom ontwikkelen banken voor de zakelijke gberuiker geen pc terminal met beveiligd besturingssysteem en bijbehorende browser die puur veilig enkele en allen kan gebruikt worden voor bankverrichtingen en die door de bank wordt aangeleverd met alle nodige instellingen? Dit kan mijn inziens lechts een 200 euro kosten en zorgt voor veel onnodige interventies en installaties. Maar ja dan wordt het misschien te simpel en te weinig winstgevend juist ja.
Maar alles kan in 2010 niet…
De week volgens Harry
19 september 2009
Na de vorige schrijversinquisity op het radbraakrad nauwelijks overleefd te hebben geef ik jullie graag MIJN (daarom niet meeteen enige en juiste] mening op de aktualiteit van de week. De heisa rond de hoofdbedekkingen lijkt te verstommen. Andere onderwerpen dan maar.
Laathet ons eens hebben over overbetaalde voetballers. De rode duivels doen het slecht. Waarom? Dit is niet het eerste WK dat er bij onze Nederlandse buren een doek hangt bij de grensovergangen met de veelzeggende tekst
“Hier eindigt het WK (EK).”
Laat mij nu opgevallen zijn dat onze buren er een beetje de schuld aan hebben dat we er op voetbalgebied niks van bakken. Wij moeten de match van ons leven spelen en Nederlandse ploegen organiseren vriendenmatchen waar onze Beste Belgische in Nederland spelende internationals zich toe aangetrokken voelen. Zou het kunnen dat spelers van andere Nederlandse en Engelse ploegen een briefje meekregen met richtlijnen. Zoals. Je mag geen kwetsuur oplopen. Je mag je niet te moe maken…. Want je kost ons € 10.000-100.000 per maand en daar mag je al die dingen wel voor doen. Het idee bekruipt me om aan de Nederlandse zijde een vaandel te hangen “Dick return and get a life”.
Een ander opmerkelijk feit was onze boerenfamilie die niks meer krijgen voor de inhoud van overvolle koeien. De oplossing? Giet twee zwembaden melk over de akkers als protest. Nee chef ik ga me niet moeien in het boerendebat gezien daar ook trouwe computertaal lezers tussen zitten. Maar….. Hoe moeten de kindjes in het verre zuiden zich voelen die op school surfen en zo een verkwisting van bronnen van moeder natuur zien. Hopelijk zijn de bestuurders van die landen even slim als China. Blokkeer gewoon alle sites en etaleer alleen de sites met propaganda voor hun landsidealen. Honger is goed want van melk is er geen overvloed of zoiets. Gek. We kunnen afgedankte computers naar zulke landen sturen maar van 12.000.000 liter melk melkpoeder maken en verzenden lijkt nog niet te lukken.
Las but not least een doorbraak eindelijk een netbook met een via chipset 128mb ram en 2Gb flashdisk met linux en 7″ scherm voor € 135.00. 5 jaar geleden toen iedereen nog dacht dat Linux Bill$$ vervroegd naar het bejaardenhuis zou sturen zou dit bericht een stormvloed van mailtjes voor zo’n hebbeding veroorzaakt hebben. Wedden dat ik hierover geen enkel mailtje ontvang. Zou toch iemand uit nostalgie een item willen aanschaffen mail naar harryvanderzee@analys4it.be
Een gedachte die ik hierover heb is dat Microsoft geen monopolie heeft op een besturingssysteem dan wel op een perfekt draaiende marketing machine. Bij Microsoft nooit gezeur als je een produkt wilt testen. Voor je het weet ligt het in de bus. Op al hun events kun je je buik volvreten maar vooral nieuwe ideeen opdoen.
Tja als er een netbook voor € 99.00 komt met Windows 7 wed ik dat ik er op een week duizend verkoop.
Voelt iemand zich geroepen om Windows 7 op bovengenoemde configuratie te zetten mail me.
Zo dat was mijn bekrompen visie op een week vol uitdagingen. Als de inquisitie me gerust laat zeg ik jullie bij leven en welzijn tot volgende week….
Harry
De week volgens Harry Van Der Zee
14 september 2009
Het zal u niet ontgaan zijn dat er sedert vorige week in belgenland een hoofddoekenkwestie ontstaan is.
Aan de basis ligt een zogeheten recht op veiligheid. Onze leefwereld blijkt overspoeld te zijn door
zelfmoordmoslima beladen met kilos springstoffen. Een eerste raad aan de politiek. Stop de onzin.
In Belgie heb je zeven maal meer kans om te komen door toedoen van een zatte bestuurder. Ik laat in het midden of deze doodt uit zelfmoord of gebrek aan zelfbeheersing in het café.
De moslimwereld wordt alweer in rep en roer gezet door een zoveelste blijk van onverdraagzaamheid.
Waarom kunnen we deze mensen niet vrijlaten in hun voorschriften. Wij vinden het heel gewoon dat
ouders van onze jongeren het goedkeuren dat ze met hun halve handel blootlopen hiermee menig pedofiel
kwekend. Als ouders willen dat kinderen volgens goed fatsoen en de regels van hun geloof wat minder
open zijn maken we oorlog. Waarom?
Dit kan allemaal eenvoudig worden opgelost. Geef mensen de vrijheid om thuis te studeren. De elektronica
is toch alvergevorderd genoeg dat er een aanwezigheids kontrole kunt doen via software en een webcam.
Dat sommigen niet bij de les zullen zijn kun je niet voorkomen. Velen die nu verplicht in het leslokaal aanwezig zijn zitten daar ook maar wat te dagdromen.
Neem de lessen op en broadcast ze life met de mogelijkheid ze achteraf opnieuw te bekijken. Vervolgens doen de onderwijsinstellingen op op voorhand afsgesproken tijdstippen toetsen en examens waarvoor de leerlingen slechts een dag per week de school bezoeken. Voordelen zijn er genoeg. De dreiging van terreur neemt af en nog belangrijker onze overvolle wegen worden ook weer leefbaar.Kinderen die geen tijd verliezen met verplaatsingen en vele speeltijden vinden misschien tijd om een uurtje per dag voor hun hardwerkende ouders te klussen. Een afwasje doen, wat sokken ruimen de kleine dingen die nu bij het thuiskomen bij moegewerkte ouders frustratie wekken.
Bijkomend voordeel is dat dit onderwijs kan doorgepeeld worden naar welwilligen die bvb een taal of andere vaardigheid willen opkrikken. In de huidige digitale wereld meen ik zelfs dat de schatkist een voordeel doet in i-school zoals we onze droom heten. Geen overdreven uitgeruste klaslokamen meer en voorzieningen voor speeltijd en andere dingen. Alleen kansarme gezinnen misschien voorzien van afgeschreven materiaal dat ze kunnen krijgen bij bedrijven die hun pc park om de vier jaar afschrijven.
Of het leerstelsel erop achteruit zou gaan? Ik zie niet in waarom. Uiteraard hebben we het over kinderen die op zichzelf kunnen passen tussen de leeftijd van 12 en … jaar.Steek uw energie niet in onnodige verplichtingen. Werk een digitale school uit waar ieder doet waar een school voor dient, bijleren…
