BOTM Juli-Augustus: Internet censureren?
20 juni 2008
Waar moet je de grens trekken? Wat kan en wat kan niet?
Verizon heeft zo besloten in Amerika alle alt.-nieuwsgroepen te blokkeren. Er zijn verschillende redenen; enerzijds schakel je zo de piraterij uit (mensen kunnen niets meer van die groepen downloaden) en anderzijds blokkeer je ook mensen die op zoek gaan naar kinderporno.
Maar zo hoort het toch, hoor ik je nu ongetwijfeld roepen? Is dat inderdaad zo? Vergelijk het met een bankoverval: rovers gebruiken daar steevast auto’s voor. Stel dat een politicus plots het licht ziet en een halt wilt toeroepen aan bankovervallen. Aangezien we zelden horen dat dieven per fiets of te voet het hazenpad gekozen hebben, stelt die politicus dat we alle auto’s gaan verbieden. We laten gewoon niet meer toe dat ze op onze wegen komen omdat we zo helemaal zeker zijn dat er geen auto’s meer gebruikt kunnen worden in bankovervallen.
Je ziet die maatregel niet meer zitten? Ah, maar natuurlijk! Dit is iets helemaal anders! Ja, dit is inderdaad anders: in dit geval wordt ook jouw vrijheid beknot en dus ga je in het verweer. Want naast kinderporno (overigens een beperkte groep van alt.-nieuwsgroepen) vind je er ook allerlei andere nieuwsgroepen die wél interessant én volledig legaal opereren. Die worden echter over dezelfde kam geschoren en zijn dus voor Verizonklanten ook niet meer bereikbaar.
Censuur, noemen we dit. En ook onze eigen Westerse regeringen maken zich daar steeds meer schuldig aan onder het mom van veiligheid. Zei iemand nooit dat een klein beetje vrijheid opgeven om een klein beetje meer veiligheid te krijgen, er uiteindelijk op zou neerkomen dat je geen vrijheid meer hebt en ook geen veiligheid?
Is dat wat we willen? Ook het internet dreigt te verzanden in de poging van een groep onwetende, bange kwezels om nog bangere kwezels het gevoel van veiligheid te geven - een vals gevoel, overigens. Lees de pers er maar op na: terroristen slaan nog steeds hun slag. Nu weer zijn er blijkbaar dreigingen voor Denemarken aangekondigd.
Hoe moet het dan wel? Een nog betere vraag: het antwoord daarop is namelijk minder eenvoudig dan overal gewoon de deuren dicht klappen. Als de deur op slot zit, hoef je niets te doen en kan je eigenlijk het probleem ontkennen. Het bestaat immers niet meer, tenzij ondergronds, natuurlijk. JE kan beter die nieuwsgroepen zelf effectief opzoeken en daar waakhonden in zetten. Toegegeven: zoiets kost tijd en geld (en bedrijven willen winst maken), maar een overheid is er niet om winst te maken. Een overheid is er om TEN DIENSTE te staan van haar bewoners.
Nu alleen nog hopen dat er ooit een regering is die dat ook inziet…
Popularity: 34% [?]
BOTM Januari: Zowel slachtoffer als dader?
28 december 2007
In Amerika is er een zaak waarbij een meisje van 13 seks had met een jongen van 12. Het meisje raakte zwanger en beviel, waarop de overheid optrad en beide voor het gerecht bracht. Waar de jongen de dader was, was het meisje het slachtoffer. Maar, aangezien beiden vrijwillig voor de vrijpartij gekozen hadden, was het meisje net zo goed een dader als de jongen het slachtoffer was. Gevolg: beiden zijn zowel dader als slachtoffer.
Het maakt pijnlijk duidelijk in welke maatschappij we leven. Wie kan nu zonder blikken of blozen twee kinderen voor de rechtbank brengen (en hen bestempelen als criminelen) gewoon omdat ze volgens diezelfde wet te jong waren? Als vader kan ik best begrijpen dat je liever niet hebt dat je kinderen op die leeftijd als seks hebben. Ik bedoel maar: enige wijsheid is toch wel op z’n plaats. Anderzijds mag je ook van volwassenen verwachten dat ze met iets meer verstand van zaken te werk gaan. Je kind terecht wijzen is ok. Het als crimineel bestempelen is er net iets over.
Spijtig genoeg is het niet het enige probleem waarmee we te kampen hebben. Zo was er een Amerikaans bedrijf dat onlangs bepaalde dat Sinterklaas niet langer meer welkom was in haar winkels, wegens racisme. Voor hen die niet kunnen volgen: het racisme zat in de zwarte man die de Sint begeleidde. Het kon immers niet dat zwarten als ‘mindere’ bestempeld werden.
Blijkbaar waren de betrokkenen niet op de hoogte van het echte verhaal van Sinterklaas. De Sint heeft pieten nodig die hem helpen. En ja, die pieten zien zwart. Niet omdat ze van Afrikaanse afkomst zijn, maar wel omdat ze door schoorstenen kruipen. Nu weet ik niet hoe jouw schoorsteen eruit ziet, maar uit ervaring weet ik dat die nogal behoorlijk vuil kunnen zijn. Gevolg: kruip je daardoor, dan zie je zwart. Of dat iets met racisme te maken heeft? Ik dacht het niet…
Waar het dan wel over gaat? Over Politiek Correct willen zijn. We willen niemand voor het hoofd stoten (al die rechtszaken, weet je wel?) en we willen al zeker niet in een slecht daglicht geplaatst worden. Het gevolg is dat we Politiek Correct willen zijn en vervolgens vergeten dat we eigenlijk alleen maar mensen zijn die ook maar een mening hebben. Dat die mening niet bij iedereen in goede aarde hoeft te vallen, is logisch.
Het enige dat we immers bereiken met Politiek Correct te zijn, is dat minderheden er misbruik van maken. En met minderheden heb ik het niet zo zeer over de gelaatskleur of over een andere meetbare kwaliteit. Ik heb het dan vooral over dat soort van mensen dat overal munt uit wil slaan. Niet voor het algemeen nut, maar in de eerste plaats voor zichzelf.
Dus de volgende keer als twee kinderen seks hebben, laten we hen dan duidelijk maken dat seks mooi is, dat het ook moet kunnen, maar dat ze er de volgende keer misschien toch net enkele jaren ouder voor zijn. En wat de Sint betreft: laat die lieve man ook nog maar enkele jaren over de daken zwerven. Mét zijn Zwarte Pieten die lang geleden ooit wit zagen.
Popularity: 15% [?]
BOTM Oktober: Scarlet versus Sabam
27 september 2007
Twee kleine kinderen met pestgedrag
Het wordt haast een klassiek verhaal: de auteursrechtenverenigingen ergeren zich blauw aan piraterij, maar stellen tot hun schande vast dat het aanpakken van de individuele gebruikers niet echt succesvol is. Aan de andere zijde staan de ISP’s, die weinig zin hebben om hun klanten voor het hoofd te stoten en nog minder willen investeren in technologie die hen niets oplevert. Het resultaat? Twee kleine kinderen met pestgedrag en de Belgische Justitie die het weer allemaal mag oplossen.
De zaak is bekend: we downloaden te veel liedjes, films, boeken en software via allerlei P2P kanalen en bit torrent sites zonder dat daarvoor auteursrechten betaald worden. Sabam, dat uiteraard leert van de fouten van zijn buitenlandse broertjes en zusjes, richt daarom nu zijn pijlen op de providers. Tiscali heeft er al eerder aan moeten geloven toen de rechter Sabam gelijk gaf en Tiscali opdroeg filters te installeren.
Tiscali is ondertussen echter overgenomen door Scarlet, dus tijd voor Ronde 2. En zowaar: ook hier haalt Sabam gelijk. Alleen denkt Scarlet er niet aan om zich zomaar gewonnen te geven. In een persbericht vertelde het haar gebruikers trots dat het voor hen in de bres zou springen. De ridder op het witte paard tegen die grote, boze draak? Ik denk het niet!
David tegen Goliath
Laten we eerlijk zijn: als een auteursrechtenorganisatie zoals het RIAA voor je deur staat, dan ben je braaf. Of toch vooral in het begin. Later, wanneer het RIAA steeds vaker fouten maakt en steken laat vallen, ga je terugslaan. En liefst zo hard mogelijk. Tegenwoordig krijgt de Amerikaanse organisatie dan ook regelmatig het deksel op de neus. Of hoe, vanuit het standpunt van de consumenten, David die gevaarlijke Goliath een gevoelige slag toedient en dat nog wel op zijn eigen terrein.
Of de auteursrechtenorganisaties inderdaad Goliath zijn en de consumenten David mogen voorstellen, laten we maar in het midden. Wie in de platenindustrie werkt, om maar iets te zeggen, zal zichzelf ongetwijfeld als David zien. Maar wie eerlijk is moet erkennen dat beide partijen wel iets van David en van Goliath hebben.
Hoe dan ook, de organisaties proberen nu andere wegen uit. Enkele jaren geleden pakte Sabam Tiscali aan en slaagde erin de provider te dwingen filters te installeren zodat het auteursrechterlijk beschermd materiaal dat Sabam vertegenwoordigd, niet langer meer gedownload kon worden. Ondertussen kocht Scarlet Tiscali op en nu verwacht Sabam terecht dat ook Scarlet diezelfde bestanden op haar netwerk zal blokkeren.
Alleen denkt Scarlet daar net iets anders over. Ze stuurden dan ook prompt een persbericht uit met daarin de verschillende redenen waarom Scarlet niet aan die eisen kan voldoen. Het zou immers de rechten van haar gebruikers beperken, en dat kan toch niet?
Sabam is hetzelfde idee toegedaan voor haar gebruikers. Beschermde inhoud niet filteren, schaadt natuurlijk ook de rechten van haar gebruikers.
Een patstelling? In dergelijke situaties laten we maar al te graag de rechter beslissen en een lieve man mocht dus in eerste instantie een vonnis uitspreken in het voordeel van Sabam. Scarlet zal in zijn geldbuidel moeten duiken om wat filters te installeren. Het lag er dan ook vingerdik op dat de ISP in beroep zou gaan.
Heb jij rechten? So what?
Sabam heeft het over de rechten van zijn gebruikers – de auteurs. Scarlet heeft het dan weer over de rechten van de internauten – de klanten. Als we zuiver op inhoud afgaan, hebben beiden gelijk. Auteurs hebben recht op de vruchten van hun werk. Ik ben zelf een auteur, dus ik kan het er alleen maar mee eens zijn. Consumenten hebben echter ook recht op een internetverbinding en het staat hen vrij die verbinding te gebruiken naar de geest van de Belgische wet. En je raad het al: ja, ik ben ook consument.
Ik zie nu het vingertje van de auteurs al omhoog gaan, want de consument download illegaal muziek. En aangezien het illegaal is, mag het niet! Ahha!
Kort daarop gaat het vingertje van de consumenten echter ook omhoog, want downloaden is niet illegaal. Ik mag het dus! Ahha!
Opnieuw een patstelling? Beide partijen hebben ongetwijfeld hun redenen om het daar niet mee eens te zijn. Downloaden is inderdaad niet strafbaar, maar aangezien je het meteen ook aanbied (en dit kan je niet stoppen) ben je wel strafbaar. Het mag dus zuiver wettelijk gezien niet. Anderzijds betaal je al wel rechten op cd’s en dvd’s die dit illegaal downloaden gedeeltelijk moeten vergoeden. Maakt dat het dan niet legaler?
Natuurlijk niet, maar vertel dat maar eens aan consumenten. Want waarom vraag je dan geld?
En daar raken we meteen het gevoelige punt in dit hele betoog. Het gaat zowel voor Sabam als voor de ISP’s om geld. Sabam heeft het geld nodig om zichzelf in leven te houden en de ISP’s hebben het geld nodig omdat we nu éénmaal in een kapitalistische wereld leven. Nutteloze investeringen, en voor ISP’s vallen die filters daaronder, proberen we te minimaliseren. Ze kosten ons immers geld en we kunnen er geen enkele klant iets extra voor vragen. Hetzelfde geldt voor Sabam: zij willen hun werking niet in het gedrang laten komen en je inkomsten veilig stellen is daarbij de eerste vereiste. Logisch en begrijpelijk. We zouden het zelf niet anders doen.
Kan het anders?
De grote vraag is dus: kan het anders? Kunnen we de neuzen van Sabam en ISP’s in dezelfde richting laten wijzen? Zolang we het enkel hebben over onze Rechten, is het antwoord daarop kort en krachtig: nee. Alleen hangen aan bepaalde Rechten ook bepaalde Plichten. En laat dat nu juist in de hele discusie De Grote Onbekende te zijn. Heeft Sabam plichten? Nooit van gehoord. En Scarlet? Ach, hoe heet die ziekte ook alweer waardoor je alles vergeet? Juist ja: Alzheimer. Ze lijden er beiden aan. Gemakkelijk toch?
Wanneer we het dus vanuit de Plichten bekijken, blijken de drijfveren van beide partijen plots heel wat minder nobel te zijn. Beide partijen zijn zich daarvan bewust, maar stellen alles in het werk om het anders te doen uitschijnen.
Als auteur én als consument vraag ik me dan ook vertwijfelt af wat zowel Scarlet als Sabam écht met deze actie willen bereiken. Scarlet wil geen investeringen doen die niet bedrijfsgebonden zijn en die ze dus niet op de één of andere wijze kunnen doorrekenen aan hun klanten, zeker nu de prijs van een internetverbinding zwaar onder druk komt te staan. Sabam wil ook alleen maar haar klanten veilig stellen en vindt dus dat als de consument niet wil luisteren, de ISP in hun plaats maar zijn verantwoordelijkheid moet opnemen.
Vandaar dat we Thiery Dachelet, Communicatieverantwoordelijke bij Sabam, een mailtje toezonden met enkele vragen. Blijkbaar waren ze niet interessant genoeg (of was de lieve man gewoon afwezig), want veel reactie hebben we er tot op de dag van vandaag niet op gekregen. Toen we hetzelfde enkele jaren geleden met Tim Kuick in Nederland deden, kwam die er wel. Nochtans waren de vragen eenvoudig:
1. Wat hopen jullie hiermee te bereiken?
2. Is er echt geen betere manier te bedenken?
Voor Sabam is er dus duidelijk geen betere manier te bedenken, al is ze er wel. Miljoenen consumenten bewijzen immers dagdagelijks dat ze graag een faire prijs betalen voor muziek. Die willen enkel geen dure euro’s uitgeven aan tweederangsnummers die toch op heel wat cd’s voorkomen.
Conclusie
Wie gelijk heeft? Geen van beiden. De uiteindelijke slachtoffers zijn de auteurs én de consumenten. Vreemd genoeg laten die het hele gevecht maar aan zich voorbij gaan; waarschijnlijk omdat ze beiden heel goed weten dat ze de huidige situatie alleen aan zichzelf te danken hebben. Want auteurs hebben het RECHT om betaald te worden, maar de PLICHT om te luisteren naar wat hun klanten verlangen. Als dat niet gebeurt, waarom heeft een consument dan de PLICHT rekening te houden met de RECHTEN van de auteur?
Het is voor beide partijen duidelijk het eenvoudigst om de ander van alles de schuld te geven. Zo kunnen ze vergeten dat ze zelf ook boter op hun hoofd hebben. Geen enkele zichzelf respecterende industrie maakt haar klanten uit voor dieven en geen enkele klant bij zijn gezond verstand durft zeggen dat iets wegnemen geen diefstal is. De eerste die een duidelijke oplossing kan aanbieden, heeft gewonnen. Maar tegen dan is de prijs ongetwijfeld al gestolen en werd de winnaar gepromoveerd tot dief. En voor de rechter die dit kluwen mag ontwarren: zet beide partijen in de hoek en behandel ze zoals ze behandeld willen worden: als kleine kinderen!
Popularity: 14% [?]
BOTM Juni 2006: Piraten voor eeuwig!
4 juni 2006
Piraten voor eeuwig
De MPAA en alle andere auteursrechtenorganisaties trekken ten strijde tegen Het Grote Kwaad. Torrent site na torrentsite wordt uit de lucht genomen en aangezien geen enkele site de ballen heeft om terug te vechten, blijven ze bezig. Enige tijd geleden was Pirate Bay aan de beurt, een site die tot voor kort in Zweden zijn thuisbasis had. Het gevolg was dat hun provider bezoek kreeg van de politie, die in al hun almacht maar meteen besloten alle servers mee te nemen.
De auteursrechtenverenigingen waren niet echt gelukkig met die gang van zaken en dat is te begrijpen, maar op zich zou het verhaal daar moeten eindigen, tenzij de MPAA of een andere dienst opnieuw de jacht opende. Maar zelfs als dat niet het geval is, is het verhaal nog lang niet voorbij. Naast Pirate Bay waren er nog andere slachtoffers, wiens enige misdaad was dat ze bij dezelfde provider zaten. Hun sites zijn namelijk nog steeds off line en niemand kan met enige zekerheid zeggen wanneer deze weer on line komen. Je weet wel: politieonderzoek, enz… , enz…
PRQ, de betrokken provider, doet alles om weer zo snel mogelijk on line te zijn, maar de schade is wel geleden. Nu willen we hier niet de discussie aangaan wie gelijk heeft en wie niet en of Pirate Bay al dan niet iets illegaal doet. Zolang geen enkele rechtbank zich goed uitspreekt over de regelgeving, zal hier niemand op een zinvolle manier te werk kunnen gaan.
Hatelijk
Wie is er nu eigenlijk in de fout gegaan? De auteursrechtenvereniging die er maar een potje van maakt of de politie, die ook niet bepaald de meest fijngevoelige organisatie in onze wereld is. Hebben we het recht om onschuldigen te straffen gewoon omdat we vinden dat ‘ons recht’ geschonden wordt? Waar moeten we de lijn trekken? Wat kan en wat kan niet?
De eerste fout die gemaakt werd, ligt bij de auteursrechtenorganisatie. Zo heeft het weinig zin om bij iedere inbreuk tegen auteursrechten meteen naar de politie of de rechtbank te rennen. En daar hebben we een aantal (goede) redenen voor. Ten eerste weten de politiediensten vaak niet echt waarmee ze bezig zijn. Computers zijn voor de meeste agenten zaken waar ze weinig tot geen kaas van gegeten hebben. Toegegeven, er zijn speciale eenheden die er wat meer van snappen, maar die worden slechts in de erg zware onderzoeken ingeschakeld. De meeste van deze overvallen, en we wikken onze woorden, gebeuren door gewone agenten.
Verder blaakt ons gerechtsysteem nu ook niet van flexibiliteit. Wie een beetje rond kijkt, weet dat we met een rechtsysteem uit de achttiende eeuw zitten. Maar tenzij ik me schromelijk vergis, zit de rest van de wereld al in de éénentwintigste eeuw. Het gerecht maalt zo langzaam, dat een veroordeling gemakkelijk drie tot vijf jaar op zich kan laten wachten. Tegen dan hebben de echte slachtoffers er waarschijnlijk al lang de brui aan gegeven en weet niemand meer wie de echte daders zijn. Daarmee wil ik niet zeggen dat het gerecht zijn werk niet ernstig neemt. In tegendeel. Maar je moet toch echt wel naïef zijn te geloven dat zij ons kunnen verlossen van het kwaad.
Dan maar niets doen
Tja… Als het echt zo gemakkelijk was… Maar nee, natuurlijk moet je wel iets doen. Alleen moet je dan wel weten waarmee je bezig bent (iets wat heel moeilijk is), creatief zijn (iets wat nog moeilijker is) en je gezond verstand gebruiken (en dat is in deze wereld echt haast onvindbaar). En omdat het ook nog toepasbaar moet zijn, mag het zeker niet te ingewikkeld worden.
Wat dan wel die ideale oplossing is? Het mag verbazen, maar veel kan opgelost worden door respect. Respect van mij naar jou én respect van jou naar mij. Maar laten we daar nu net een klein beetje erg veel tekort schieten.
Het gevolg: Pirate Bay spot nu met de gerechtelijke diensten en noemt hun zoekmachine naar torrents nu Police Bay. Maar de echte slachtoffers zijn de tientallen kleine bedrijfjes die hun website bij PRQ hadden. Maar dat zal duidelijk niemand een worst wezen.
Popularity: 12% [?]
BOTM mei 2006 - Zinloos geweld
12 mei 2006
Battle of ther Month mei 2006
Zinloos geweld?
Er was de moord op Joe van Holsbeeck in het Station Brussel Centraal. Er is de moord op een kind van twee en een vrouw uit Mali in Antwerpen. België davert op zijn grondvesten en we hebben het daarom allemaal over zinloos geweld.
Zinloos geweld. Volgens het Nederlandse ministerie van Justitie is zinloos geweld iedere spontane vorm van fysiek geweld waarbij iemand opzettelijk verwonden of doden centraal staat. Het geweld is incidenteel en willekeurig, vooral dan op de wijze waarop de dader het slachtoffer kiest.
De term hebben we te ‘danken’ aan Meindert Tjoelker die op 13 september 1997 na een vechtpartij sterft. Daarvoor gebruikten we hem enkel voor oorlogen waar overdreven geweld in gebruikt werd.
Wie op de term “zinloos geweld” gaat zoeken, komt vooral sites tegen die tegen zinloos geweld zijn. Ik denk maar aan de Landelijke Stichting en wie redelijk wat tijd heeft, vindt op Startpagina zelfs allerhande links over zinloos geweld.
Ik kijk er naar en ween stilletjes. Zinloos geweld. De term is zo ingeburgerd dat we ons zelfs niet eens meer de vraag stellen wat die werkelijk betekent, wat we echt vertellen. De term jaagt me angst aan. Want wat betekent ‘zinloos geweld’ namelijk echt? Hebben we daar al eens over nagedacht? Kinderen sterven vanwege hun mp3 speler, volwassenen sterven omdat ze op het verkeerde ogenblik op de verkeerde plaats zijn of omdat ze gewoon de verkeerde huidskleur hebben en de pers spreekt over zinloos geweld.
Zinloos geweld… Het betekent namelijk automatisch dat er ook zinvol geweld is. Geweld dat een doel heeft en dat de maatschappij enkel kan verbeteren (anders zou het niet zinvol zijn). Het betekent ook dat we geweld aanvaarden, het zelfs aannemelijk vinden, terwijl geweld per definitie zinloos is. Geweld is namelijk een uiting van onmacht. We geven aan dat we geen enkele andere oplossing meer hebben dan terugvallen op onze fysieke macht, op dat wapen dat ons ‘sterker’ maakt. Dat het mag…
Het is erg voor Joe. Voor dat kind van twee en dat meisje dat nog zo’n mooie toekomst voor zich had. Het is erg voor ieder slachtoffer van eender welke vorm van geweld. Want er bestaat niet zoiets als ‘zinvol’ geweld. Geweld is eigen aan de mens – alleen al daarom staan we bovenaan de voedselketen. Het is net zo natuurlijk als racisme, want ieder ras wil zichzelf in stand houden en inmenging van buitenaf is in dat opzicht altijd gevaarlijk. Maar laten we niet hypocriet zijn en ons verbergen achter een lege doos om aan te geven dat we afstand nemen van wat die daders gedaan hebben. Die daders zijn ook kinderen. Ze zijn onze kinderen. En aangezien ieder van ons mee verantwoordelijk is voor de opvoeding van ieder ander in onze omgeving (in meer of mindere mate) zijn we allemaal schuldig. Jij. Ik. Wij.
Slaap zacht, mijnheer de President…
Popularity: 12% [?]
De .xxx-drive - BOTM April 2006
3 april 2006
XXX-drive - The Battle Of The Month April 2006
Hebben we het Top Level Domain (of TLD) .xxx nodig om pornogerelateerde sites in onder te brengen of is het, zoals sommigen beweren, allemaal één grote onzin? De Battle of The Month van april gaat hierover…
Op dit ogenblik houdt ICANN of het Internet Corporation for Assigned Names and Numbers het been blijkbaar stijf. Zo blijkt dat de .xxx-domeinen voorlopig niet toegelaten zullen worden. Nu kunnen we ons hier bij Computertaal best voorstellen dat je er warm noch koud van wordt of pornosites al dan niet terug te vinden zijn via een .xxx-domeinnaam. Misschien zie je, zoals zovelen anderen, niet eens de zin in van deze hele discussie die duidelijk gevoed wordt door heel wat Amerikaanse Christelijke drukkingsgroepen die gewoon tegen dit voorstel zijn.
Voor- en nadelen
Het belangrijkste nadeel van een .xxx-domein is volgens de critici dat we op deze wijze een legale voedingsbodem aan de pornoindustrie geven. Door alle pornografische sites onder te brengen in dit domein, geven we deze industrie de kans om gezinnen en vooral kinderen te overspoelen met de meest gore content. Ook het Family Research Council geeft aan dat het aantal pornosites hierdoor niet zal afnemen. In tegendeel, zelfs: ze zullen gewoon toenemen! Daar komt nog eens bij dat de reeds bestaande websites die onder het .com domein zitten, niet echt geneigd zullen zijn om over te schakelen.
De voorstanders zien het dan weer andersom. Zo vinden zij dat een .xxx-domein de veiligheid van onze kinderen enkel zal verhogen. Zo zullen de pornoboeren eindelijk verplicht zijn dezelfde standaarden te volgen die nu al gelden voor de xxx-filmzalen, wat alleen maar in het voordeel van de internetsamenleving kan zijn.
Wanneer we beide voor- en nadelen naast elkaar leggen, moeten we vaststellen dat beide partijen een grond van waarheid vertellen. Bestaande pornosites zullen niet snel geneigd zijn over te schakelen naar een nieuw adres. Denk maar aan Computertaal. Stel dat we een nieuwe Top Level Domeinnaam krijgen zoals .ict om alle computergerelateerde websites onder te brengen. Computertaal zal in dergelijk geval zeker een .ict-domeinnaam veilig stellen, maar de hoofddomeinnaam zou nog steeds .info blijven. De enige manier waarop je dit kan oplossen, is door bedrijven vriendelijk te vragen enkel reclame te maken voor hun .xxx-domeinnaam. Maar ook daar zitten soms addertjes onder het gras, want wat als iemand anders net iets sneller was om een domeinnaam te registreren dan jij was?
Hypocriet
Wat we wel behoorlijk hypocriet vinden, is de stelling dat een .xxx-domeinnaam enige legitimiteit zou verschaffen aan pornografische sites. Het is inderdaad zo dat ze op deze wijze een basis van bestaan krijgen, maar waar zit het verschil? De pornoboeren gaan we echt niet meer uit de wereld weg kunnen bannen. Seks is en blijft een onlosmakelijk deel van het mens zijn. We bestaan bij de gratie van seks, al was het alleen al maar om de soort in leven te houden. We kunnen natuurlijk altijd een oogje dichtknijpen, een beetje zoals het nu gebeurt. Het mag wel niet, maar zolang de mensen niets verkeerd doen, laten we ze maar begaan. Zolang ze niet officiëel bestaan, kunnen we het ontkennen.
En daar precies knelt het schoentje. Door plotseling een xxx-domeinnaam toe te kennen, moeten we toegeven dat het probleem bestaat en kunnen we niet langer meer van de zijlijn toekijken hoe we alles hopeloos verknoeien. We moeten optreden, want het grote publiek heeft gemerkt dat er op internet zoiets bestaat uit porno.
Laten we wel wezen: het is niet omdat we ons hoofd in het zand steken dat de pornoboeren plots niet meer bestaan.
De voorstanders halen de veiligheid aan. De tegenstanders zeggen nu dat we overspoelt zullen worden. De veiligheid zal echter verhogen: we kunnen immers gemakkelijk alle .xxx-domeinen blokkeren zonder dat we specifieke URL’s moeten kennen. Willen we niet dat onze kinderen, werknemers of partners nog aan die sites kunnen, dan hoeven we ze ‘enkel’ te blokkeren. Ook dat is trouwens een reden waarom webmasters naast het .xxx-domein nog altijd ook een .com of een ander TLD zullen behouden…
Gefragmenteerd
Hoe vrij zijn we? Ik ben me er al lang van bewust dat vrijheid niet bestaat (tenzij in ons hoofd, en uiteindelijk is dat precies het belangrijkste), dat onze privacy al lang geschonden wordt door jan en alleman (en is dat zo slecht?) en dat de wetgever vaak wetten stemt zonder zelf goed te weten waarmee hij of zij bezig is (maar maakt het veel verschil uit?).
ICM Registry (http://www.icmregistry.com/) is het bedrijf achter de .xxx-domeinnaam, die deze voor ongeveer 70 dollar per jaar zou willen verkopen. De domeinnaam is een zuiver economische aangelegenheid in hun ogen, waarbij natuurlijk geld verdiend kan worden. Geef ze eens ongelijk? Voor hen kan zowat alles, behalve natuurlijk kinderporno.
Een bijkomend gevaar is echter dat als er nu niets gebeurd, we de kans lopen dat het internet gefragmenteerd raakt. Sommige organisaties en landen waar de mensen minder preuts zijn (of de overheid geld geroken heeft) zullen namelijk zelf wel .xxx-domeinnamen in het leven roepen. Goed, ze zullen niet overal ondersteund worden, maar ook daar is er een mouw aan te passen. Het gevolg is dat we een internet creëren dat niet langer meer gerund wordt door het ICANN (of een andere organisatie) alleen.
Conclusie
.xxx-domeinen zijn zinvol, wat sommigen misschien ook mogen beweren. De veiligheid zal inderdaad verhogen, omdat we bepaalde domeinen gemakkelijker kunnen blokkeren. In de hele discussie laten we ons weer van onze kleinste kant zien. Hoe mensen seks willen beleven, is vaak hun keuze. Sommigen vinden dat dit niet voorbij de slaapkamer kan, anderen hebben er niets tegen om en plein public de liefde te bedrijven. In deze hele discussie mogen we echter één ding niet vergeten: de .xxx-domeinen komen er toch. Is het vandaag niet, dan morgen wel of anders overmorgen. Ze bestrijden met emotionele gevoelens, is belachelijk. Als we willen dat we echt iets hebben aan .xxx-domeinen, laten we dan de handen in elkaar slaan en kijken hoe we dit op een zo open mogelijke wijze toch zo duidelijk mogelijk kunnen reguleren. Geen gemakkelijke opdracht, vooral omdat we nu echt ons hoofd niet langer meer in het zand kunnen steken.
Popularity: 13% [?]
Christenen tegen RFID - BOTM Maart 2006
5 maart 2006
Christenen tegen RFID
De Duivel is recht gestaan en dit is het Einde der Tijden. Kan ook moeilijk anders: eerst de Islam met wat domme cartoons en nu het Christendom met wat belachelijke chips. De Definitieve Oplossing is gelukkig heel dichtbij.
Wat is er verkeerd met onze maatschappij? Ouderen protesteren tegen het lawaai van kinderen. Kinderen vinden dan weer dat ouderen zijn blijven stilstaan. De afgelopen weken hebben Islamieten zich op Deense Cartoons geworpen en gaan er sindsdien sms’sjes de wereld rond om alle Islamieten op te roepen Deense producten te boycotten. En nu zijn het weer de Christenen die op oorlogspad trekken.
En nog wel tegen RFID-chips. RFID staat voor Radio Frequency IDentification. Het zijn kleine chips die het blijvoorbeeld mogelijk maken om de huidige streepjescode te vervangen. Iemand met een RFID-lezer kan zo overal waar die chips voorbij komen nagaan wie wat met zich meesleurt. Big Brother is nu niet langer meer enkel op televisie, maar duidelijk ook in onze dagdagelijkse maatschappij.
Het einde der tijden is nabij. De Amerikaanse Christenen zeggen dat, dus het zal wel waar zijn, zeker? Met RFID is het namelijk perfect mogelijk om precies na te gaan waar u zich bevindt. Althans, dat beweren deze experts dan toch. RFID-chips zouden namelijk ook wel eens op onze paspoorten kunnen verschijnen en daar heel wat méér informatie bevatten dan enkel de 2 Kb die ze anders bevat (wat overeenkomt met een serienummer).
Misbruik behoort dan inderdaad tot de mogelijkheden. Wie over een degelijke RFID-lezer beschikt zou, in theorie dan toch, alle voorbijwandelende identiteitskaarten kunnen uitlezen. Nog nooit is het zo gemakkelijk geweest om identiteitsdiefstal te plegen.
Het Einde Der Tijden
Big Brother is everywhere! Eerst en vooral natuurlijk op televisie maar sinds Big Brother uit 1948 (dat zich in 1984 afspeelde) is de mensheid half gek geworden. Laat duidelijk zijn dat de auteur van Big Brother voor 1984 koos omdat 84 omgekeerd is van 48, het jaar waarin hij het schreef.
Verder hebben de auteurs natuurlijk overschot van gelijk. Big Brother is heel nabij. Wie gaat Googlen vindt over ondergetekende al heel wat hyperlinks terug. Iedere stap die ik gezet heb op internet, is hier mooi weergegeven. Wie goed zoekt, vindt zelfs dingen waarvan ik me soms echt een hoedje geschrokken ben. Zo werd ik ooit versleten voor Tim Kuik en zien anderen in mij dan weer als een warmbloedig Italiaan, al heeft dat waarschijnlijk meer met een vertaald boek dan met mijn mogelijk sexappeal (of dat bestaat, vraag je overigens beter aan mijn echtgenote).
Ook de GSM laat zijn sporen na. Dus ook daar zijn we gemakkelijk opspoorbaar. Telefoons kunnen we afluisteren, netwerken kunnen we overnemen en e-mail is ook al niet zo veilig. Als de technologie bestaat, wordt er wel ergens gebruik van gemaakt.
Mogen we daaruit concluderen dat dit werkelijk Het Einde Der Tijden is? Ik vrees dat ik de doemdenkers onder jullie overschot van gelijk zal moeten geven, maar dan wel om een heel andere reden.
We verdragen namelijk niets meer van elkaar. De Islamieten roepen dat hun profeet beledigd werd, maar zien zelf niet in dat ze zich nog minder geliefd maken door de wijze waarop ze protesteren. Christelijke kranten publiceren wel die Deense Cartoons, maar doen dat liever niet met Jesus Christus omdat dit te veel emoties zou losweken bij de (eigen) lezers. Ouderen van dagen vinden dat crèches voor te veel lawaaihinder zorgen. Dochters en zonen begrijpen hun schoonfamilie niet (en die begrijpen hun schoonkinderen al evenmin), kinderen hebben last van de betweterige toon van ouderen en niet-rokers kappen onophoudelijk op de rokers in. Komt dat beeld overeen met de realiteit uit uw buurt?
De Enige Oplossing
Gelukkig heb ik na maandenlange studies de ideale oplossing ontdekt, al moet ik toegeven dat andere bevolkingsgroepen deze nu al met succes toepassen. Het is in ieder geval de enige oplossing die meteen werkt. Alle overlast zal voorbij zijn, voor eeuwig en altijd. De rust zal – eindelijk – terugkeren.
Wat we daarvoor moeten doen? Laten we elkaar – geheel geciviliseerd natuurlijk – de kop inslaan. Kinderen verdwijnen en de ouderen ook. Schoonouders gaan voor de bijl, maar aangezien we allemaal wel ergens een schoonmoeder of –vader hebben, verdwijnen alle ouders meteen van de aardbol, samen met hun onuitstaanbare (schoon)kinderen. Mochten er daarna nog mensen overblijven, dan helpen we die ook om het hoekje. Er is altijd wel een reden te vinden: ze lopen niet links maar rechts, ze hebben blond of bruin haar, ze zijn blind of ze horen net iets te goed. Omdat we zeker willen zijn dat we iedereen hebben, planten we overal RFID-chips in met alle mogelijke en onmogelijke data. We laten deze informatie vervolgens verwerken door computers. Steeds wanneer een lichtje uitgaat, wordt alle data bewaard op een vaste schijf. Op die manier verzamelen en catalogeren we de teloorgang van de mensheid.
Maar één ding kan ik nadien wel garanderen: het wordt weer rustig! Of we vervolgens nog lezers gaan hebben voor Computertaal, is natuurlijk een heel ander verhaal. Maar wie gaat dan nog wakker liggen van de statistieken van een website? Deze hoofdredacteur in ieder geval niet meer…
Popularity: 13% [?]
Deense Cartoons In Een Te Gekke Wereld - BOTM Februari 2006
4 februari 2006
Deense Cartoons In Een Te Gekke Wereld
Twaalf cartoons zetten de wereld in vuur en vlam: het nieuws stond er bol van. Maar hoe begon het nu allemaal en wat zijn de feiten?
Een auteur klaagde bij de Deense krant Jyllands-Posten omdat hij geen illustrators vond voor zijn boek over de Profeet Mohammed. Extremisten zouden het heiligschennis vinden en niemand wilde daarom zijn vingers hieraan branden.
Daarop vroeg de krant aan cartoonisten om hun versie door te sturen. En dat gebeurde zo: twaalf cartoonisten stuurden hun werk in en de krant publiceerde dat…
Met het wereldberoemde gevolg waarbij mensen de straat op komen zonder eigenlijk te weten waarover ze het hebben.
Wie een beetje zoekt op de term “Danish Cartoons” komt er snel genoeg al enkele tegen. Eentje toont Mohammed met een rokende bom in zijn tulband, een ander toont hem met getrokken zwaard. Een derde cartoon toont een Mohammed (niet de profeet, maar een gewone Deense Mohammed!) met de inspirerende tekst in het Perzisch (en met Arabische tekens): “De journalisten van de Jyllands-Posten zijn een groep reactionaire uitdagers!”
Ook deze cartoon werd gedrukt, waarbij je best kan stellen dat de journalisten van de betrokken krant waarschijnlijk niet eens wisten wat ze publiceerden, maar dat maakt de grap enkel groter.
Terwijl in het begin de protesten enkel in Denemarken weerklonken, galmen ze nu door de wereld. Met religie valt niet te lachen, roept de één. De vrijheid van meningsuiting is heilig, zo vindt de ander. Het gevolg: de cartoons verschenen in Frankrijk, Duitsland, België en zelfs in Amerika. Wie zoekt, vindt ze zelfs gewoon op het internet.
En wie is de domste?
Wie deze zaak vanop afstand bekijkt, moet toegeven dat beide zijden gelijk hebben. Als je religie je verbiedt iemand voor te stellen, kan je daar enkel respect voor opbrengen. Anderzijds: de vrijheid van mening is ook een erg belangrijk goed. En ja, beiden zijn het waard om je principes voor van stal te halen.
Maar… er is altijd een maar… wanneer we het over principes hebben, moet je ook een andere vraag durven beantwoorden: ben ik bereid de prijs te betalen die het ondersteunen van mijn principes me zeker zal kosten? Voor de Moslim wereld: een hele reeks publicaties van deze cartoons? En voor de Westerse wereld: een hele reeks vurige aanvallen op gebouwen en mensen?
We zijn spijtig genoeg op een punt gekomen dat het geen belang meer heeft of we gelijk hebben of verkeerd zijn. De cartoons gaan niet meer weg, net zomin als die brandende gebouwen. Beide partijen hebben laten zien dat ze blind zijn, maar met de hoeveelheid boter die we allemaal op ons hoofd hebben, is dat misschien niet eens meer bezwaarlijk te noemen. Toch is er een heilig adagio waarbij ik tot nu toe zweer: wil je niet dat het in je gezicht explodeert, zodat je het zelf niet meer onder controle hebt, zwijg er dan over. Wees de intelligentste en laat de ander doen. Hij of zij weet niet beter. Het kan kwetsend zijn, maar ook dat gaat voorbij. En veel sneller dan als je een vuist maakt en gebouwen in brand steekt of jezelf verbergt achter die Heilige Meningsuiting.
Maar toegegeven: zelfs dat adagio werkt niet altijd. Vooral niet als je mijn schoonmoeder hebt. Dus mocht iemand willen ruilen…
Popularity: 13% [?]
Meest populaire artikels
- Geen nieuwsberichten dit weekend
- Deze boodschap vernietigt zich in vijf minuten: Privnotes
- Symantec waarschuwt voor stijging in spam en phishing tijdens Olympische Spelen
- Nieuwe versie Business Solutions ook beschikbaar in het Nederlands
- Finjan Says Major US Payment Card Case Confirms Its Earlier Reports on the Latest Cybercrime Organizational Structures and Modus Operandi
- Olympus Imaging and Panasonic announce new Micro Four Thirds System standard
- Gratis tv op je pc
- Dank u voor Adobe Acrobat 9
- Space Invaders : 30 jaar
- Jobzoekers willen eerst zien en dan geloven
Jouw mening
Loading ...
