In 2010 was het dé sensatie. Nintendo kwam uit met een bril-vrije Nintendo 3DS en ook Sony had zijn 3D-ervaring – zij het dan wel met brilletje. En de games zijn er ondertussen ook. Alleen wordt er heel wat minder nadruk gelegd op het 3D-effect. Terwijl in 2010 het nog als hét nieuwe feature naar voor geduwd werd, zal 3D nu als extraatje meegeleverd worden. Het is mooi om te hebben, maar mensen gaan niet een blokje omrijden omdat ze nu plots 3D willen hebben.
Dat is ook de boodschap die zowel Nintendo als Sony nu de wereld in sturen. Twee jaar geleden was het nieuw, nu behoort het er gewoon bij. Terwijl 3D wel degelijk de meest natuurlijke wijze is waarop we als mensen in de wereld kijken (en dus ook willen spelen) is het nieuwe er een beetje af en zullen bedrijven er ook niet meer zo sterk op inzetten.

