Ooit bezat Thomas Edison het eerste patent over het maken van films. Het maakte het in Amerika zo goed als onmogelijk een film te maken en dus trokken de filmstudio’s naar Californië – naar Hollywood. Daar telde het patent niet en was er ook amper sprake van auteursrechten. Met andere woorden: de mensen achter The Pirate Bay beschuldigen de filmindustrie van het gebruiken van systemen om de auteursrechtenwetgeving te omzeilen.
En wie een beetje eerlijk is, moet toegeven dat ze dat ook gedaan hebben. De entertainmentindustrie is er nu eenmaal op gericht profijt te maken – dat ze daarbij regelmatig de auteursrechten overtreden, is op dat ogenblik eigenlijk slechts bijzaak.
Toch moeten we ook kritiek leveren op wat The Pirate Bay zegt – het betoog van Brein dat hun betoog geen grond raakt, klopt ook. Met andere woorden, de pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet. Want wat zegt Tim O’Reilly als CEO van een niet onaardige uitgever van DRM-vrije (!) e-books? Piraterij bestaat, zegt O’Reilly, maar het hoort nu eenmaal bij de prijs die je betaald voor het zakendoen. Terwijl we bij winkeldiefstal in zijn totaal toch over gigantische bedragen spreken, en niemand dit zal goedkeuren, is het ook zo dat niemand wetten gaat ontwikkelen die het haast onmogelijk maken voor betalende klanten om hun legaal gekochte goederen op een zso optimaal mogelijke wijze te gebruiken. O’Reilly stelt dat hij, door e-books te verkopen, nu markten bereikt die hij in de tijd toen hij gewone boeken verkocht, nooit kon bedienen. Daar komt nog eens bij dat de verkoop van de boeken (die allemaal DRM-vrij verdeeld worden) niet eens afnemen. Wel integendeel.
O’Reilly zegt dat hij liever 100.000 boeken in de markt heeft waarvan er ‘slechts’ 10.000 verkocht werden, gewoon omdat het boek op deze wijze veel meer mensen heeft kunnen bereiken en zijn impakt ook groter is. Vroeger verkocht hij ook 10.000 boeken. De rest, zo betoogt hij, is geen diefstal in de strikte zin van het woord. Dat betekent niet dat hij niet meer boeken zou willen verkopen, maar het betekent wel dat hij in zijn eigen bedrijf aangetoond heeft dat hij door piraterij ook niet minder boeken verkoopt. Vergeet daarbij niet dat het hier om e-books gaan, dus geen gedrukte versie, maar de digitale versie met dezelfde waarde als het boek dat jij of ik misschien via een site gratis gedownload hebben.
Mike Loukides gaat zelfs nog een stap verder. Hij is van mening dat er inderdaad nog altijd piraterij bestaat, maar dat de piraten de bedrijven zijn die misbruik maken van de auteursrechten om extra inkomsten te genereren. Kijk naar Sabam, dat om zijn omzet goed te maken, een taks wou heffen op iedere internetverbinding, maar vergat dat dit eigenlijk geen enkele meerwaarde leverde voor hun ‘consument’, behalve dan dat die nog verder de bomen in gejaagd werd en opnieuw te horen kreeg dat je eigenlijk maar moet pirateren. Het hele systeem zit grondig verkeerd. Zo zouden we met het huidige auteursrechtensysteem nooit van de werken van William Shakespear hebben kunnen genieten. Het zijn immers verhalen die hij gewoon herverteld. In plaats daarvan zouden we nog altijd auteursrechten betalen aan de originele maker van bijvoorbeeld Hamlet. Ook Beethoven en Bach zouden nooit iets hebben kunnen maken omdat ze buurtje leen gedaan hebben bij artiesten uit hun tijd. Omdat de auteursrechten van vandaag toen nog niet bestonden, kunnen we wél genieten van hun werkjes.
Creativiteit steunt op de één of andere manier altijd op het verleden. Ook Brein en BAF en Sabam zouden dat moeten inzien – alleen doen ze dat liever niet omdat het hen geld oplevert om daar geen rekening mee te houden. Piraterij hoort niet, maar anderzijds maken we er nu wel een gevecht van dat we met z’n allen hoe dan ook verliezen. En willen we dat dan wel?
: 
