Dat ook onze Westerse overheden censureren, mag al lang niet meer als een verrassing komen. De redenen waarom het gebeurt, kunnen van allerlei aard zijn. Soms vindt de meerderheid dat censuur terecht is – denk maar aan kinderpornografie. Andere keren vinden we dan weer dat dit recht minder duidelijk is; denk maar aan nieuws over de omvang van een nucleaire ramp waarvan stelselmatig de ernst verzwegen wordt. Mag censuur? En zo nee, wat kunnen we eraan doen?
Internet is een internationaal gegeven. Het verbind allerlei netwerken met elkaar – ongeacht de mening, de kleur of de geaardheid ervan. Overheden vinden dat niet altijd even leuk. En zijn het niet de overheden, dan is er wel één of andere organisatie die vindt dat er bepaalde dingen niet kunnen. Immers, op een internationaal internet is het heel moeilijk om je rechten te laten gelden op een site die in een ander land zit.
Een voorbeeld: je kinderen komen op een site terecht die Hitler en wat hij gedaan heeft, verheerlijkt. Daarbij worden argumenten gebruikt die heel aanvaardbaar lijken voor die kinderen. Ze maken er een werkje over voor school en die school reageert natuurlijk nogal heftig.
Censuur zou hier zeker op z’n plaats geweest zijn. Geen weldenkend mens die daar anders over zou oordelen.
Maar stel nu dat jij het niet eens bent met de wijze waarop jouw overheid omgaat met bepaalde mensen. Of het nu buitenlanders, homo’s of andersdenkenden zijn; ze worden gediscrimineerd enkel en alleen omdat de overheid het kan. Je protesteert en je doet dat misschien via internet – en de overheid legt je vervolgens letterlijk en figuurlijk het zwijgen op.
Hier is censuur verkeerd. Duidelijk.
Maar waar gaan we de lijn trekken?
Die lijn is spijtig genoeg niet heel erg duidelijk. Soms zal je zeggen dat je veiligheid voor gaat, andere keren zal je dan weer vinden dat persoonlijke vrijheid belangrijker is. Spijtig genoeg is er ook een spreuk dat zegt: Wanneer je jouw vrijheid opgeeft om je veiligheid te vergroten, kom je op een bepaald ogenblik op het punt waar je geen vrijheid meer hebt en ook geen veiligheid.
Een tweede punt wat je vaak hoort, is dat we niets te verbergen hebben als we niets verkeerd gedaan hebben en dat het dus geen kwaad kan als overheden onze privacy en onze vrijheden wat beknotten. Spijtig genoeg vergeten diezelfde mensen dat we altijd en overal wat te verbergen hebben. Onze geaardheid, misschien. Of onze religie. Dingen waarin we geloven, het loon dat we verdienen, onze rekeningnummers, de codes van onze bankkaarten, problemen binnen onze relatie, problemen met de kinderen, met familieleden, ons medisch verleden, pikante fantasieën die we misschien koesteren… Het lijstje is haast oneindig lang. Je merkt het: we hebben allemaal echt wel iets te verbergen. En die dingen hoeven niet altijd crimineel gedrag bloot te leggen – het is voldoende dat ze ons ongemakkelijk maken.
De Westerse maatschappijen hebben al langere tijd opmerkingen gemaakt over de censuur in landen zoals China, waar sites soms gewoon geblokkeerd worden. Maar ook onze eigen Westerse maatschappijen zijn bezig met een firewall te ontwikkelen (of hebben die al in gebruik) naar Chinees model waarbij bepaalde sites off line gehaald worden. En dat er dan censuur in het spel is, is niet altijd duidelijk. Soms krijg je gewoon de boodschap dat de betrokken site off line is. Een enkele keer zal je echter ook de reden zien waarom die site geblokkeerd werd.
Adressen die op zo’n Zwarte Lijst staan, zijn trouwens niet altijd eenduidig slecht. Zo heeft een tandarts in Australië de pech dat zijn site op de Australische Zwarte Lijst staat – zonder dat de man daar iets voor verkeerd heeft gedaan. Zelfs bedrijven maken van die censuurmogelijkheden misbruik om bijvoorbeeld negatieve boodschappen over hun producten te laten verwijderen. Of denk gewoon maar eens aan piraterij, waarbij auteursrechtentrollen niets liever willen dan dat sites die auteursrechterlijk beschermd materiaal aanbieden, geblokkeerd worden. Het maakt dat ze zichzelf niet in vraag moeten stellen en rustig verder kunnen doen.
Dat is dan ook één van de hoofdredenen waarom Computertaal in de komende maanden jullie zal uitleggen hoe jullie Firewalls bijvoorbeeld gemakkelijk kunnen omzeilen. De technieken die we daarbij uitleggen, zijn vrij beschikbaar op het internet. We zullen trouwens vooral gebruik maken van het PDF document: Bypassing Internet Censorship dat opgesteld werd tijdens een Booksprint. Wat begon in 2008 werd geupdate in 2011.
In deze handleiding gaan we alle mogelijkheden bekijken die jullie toelaten om een firewall te omzeilen. Dat betekent niet dat het altijd aangewezen is om het ook te proberen – soms kunnen daar verstrekkende gevolgen aan vast hangen. Wie bijvoorbeeld de firewall van zijn bedrijf hackt, kan ontslag om dwingende redenen boven het hoofd hangen. We geloven echter heel sterk in vrijheid van meningsuiting. Dit is dan ook onze bijdrage om die vrijheid veilig te stellen.
Deel 2: On line censuur eenvoudig omzeilen
Deel 3: Maak gebruik van je mogelijkheden om censuur te bestrijden
Deel 4: Censuur omzeilen met webproxies
: 
