Beste lezer,
Als Daily manager van een zogeheten computerbedrijf wordt ik dagelijks een paar keer gevraagd of we niet door de crisis getroffen zijn. Steevast moet ik vol overtuiging nee zeggen. Maar ik brneg dan ook al een jaar professionele It en software aan de man “Voor een eerlijke prijs!”. Ik ben er nooit van overtuigd geweest dat voor It maar met de tientallen euro’s moeten gegooid worden. Voor een Microsoft specialist betaal je snel tussen de 85 en de 150 euro. In ons bedrijf betaal je gewoon € 49.00.
We zetten ook een server voor 5 gebruikers [Small Busines van Microsoft] op voor 5 gebruikers voor € 250.00. Hierbij komend hebben we een software ontwikkeld voor tijdsschrijven en procesmatig dossier en projectbeheer voor zowel Architecten als bouwfirma’s als advocaten en notarissen.
Deze hebben immer veel gelijklopende processen. En weet je wat onze software met visie trekt aan. hieruit concludeer ik dat het crisis is op de weelde. Een paar jaar heeft men als toeleveringsbedrijf in de It een air kunnen aankweken van ik ben onmisbaar en je moet voor me buigen.
Oh ik geef toe, enkele maanden geleden werd er met Analys4it gelachen, maar dat is hun nu vergaan. Nu ze plotseling zien dat we in combinatie met onze software tientallen servers en andere hardware installeren zijn we plotseling wel van belang. Zielig niet als dienstverlening pas begint vanaf een bepaald zakencijfer.
Ik ben dus een statistiek. nu ik heb altijd beweerd dat de statistieken bewijzen dat statistieken verzonnen zijn, dus geen geloof aan die dingen 
Maar wat nu eindelijk begint te dagen is dat vele goeie vrienden mij de belegging van mijn leven hebben laten doen. Nee geen belegging bij ing [ikke nooit genoeg] maar een investering in zuinig omspringen met gebruiksgoederen. En mijn motto is en blijft “Je moet niet iets kopen omdat je denkt het te moeten hebben”
Ik heb leren leven alsof we in de zeven magere jaren zitten. En ja kinderen zijn getrouwd en hebben een auto gehad en ook belangrijk, een opvoeding lmaar vooral de levensles van de mama van spaar voor iets en als je lang genoeg spaart wil je het misschien niet meer.
En daar zit volgens mij nu het failliet van de economie. Prijzen werden bepaald door de geldwolven van immokantoren en men moest steeds dieper de buidel in. Maar buiten hoge huurprijzen en maandelijkse afbetalingen voor het eiegen huisje moest er ook nog om de drie jaar de buidel in gegaan worden voor een neiuwe auto. En de banden waren nog niet tot op de draad versleten of er moest een nieuwe op de oprit staan.
Deze zelfde spilzucht zag je bij GSM’s, computers en techniek allerlei. Je hebt toch ook wel eens je GSM in een emmer water gegooid omdat het krneg niet wou verslijten zeker. En heb je al met de stofzuiger door je oude nog goed werkende TV gegooid om zo plaats te maken voor die breedbeeld plasma zoals bij de buren.
Enfin deze levensstandaard kan geen enkele maatschappij onderhouden. Tja het zijn brede schouders die de weelde kunnen dragen nietwaar.
Toen iemand me zei dat hij de zaken niet meer betaald kreeg ondanks een hoog loon was hij verbaassd dat de schuld deels bij hem lag. Ik vroeg hem de oefening te doen om even na te gaan wat zijn ouder verdienden maar ook uitgaven in de 70-80 iger jaren en ik zei dat als hij de som maakte en dezelfde leefregel hij maandelijks zou overhebben.
Maar ja toen was er geen computer geen GSM enz maar kwamen de mensen nog op straat om te kaarten en te lachen en kwam men nog eens langsipv de gebruikelijke sms jes van heden “Ik mis je xxx”
Misschien een stijd om te bezinnen en terug te genieten van de kleine dingen van het leven, zoals een goed boek een pannekoek met slagroom en even onthaasten……
Join my club
: 
