Lost Odyssey

24 maart 2008

Lost Oddysey

Het moet zwaar zijn om te weten dat je voor honderden jaren aan herinneringen hebt, en dat je je er maar bitter weinig van voor de geest kan halen. In deze onaangename situatie zit Kaim, een krijger die maar dan 1000 jaar oud is. Hij heeft veel tragische en blije momenten beleefd, waaraan de herinneringen langzaam terugkeren als hij in een continent ronddwaald dat door de magisch-industriële revolutie een enorme sprong voorwaarts maakte. In deze wereld gaat Kaim op pad om zijn herinneringen terug te halen, al zijn ze lang niet allemaal even aangenaam…

Mistwalker, de studio van Final Fantasy bedenken Hironobu Sakaguchi heeft met Lost Oddysey zijn tweede xbox 360 exclusive klaargestoomd. Nu waren we van de vorige game, Blue Dragon, niet meteen zo’n grote fans in tegenstelling tot menig ander journalist. De game was ons wat te "aziatisch" en te "kiddy". We besloten om Lost Oddysey echter een eerlijke kans te geven, en dat hebben we ons niet berouwd.

Bij Lost Oddysey word de ruggegraat gevormd door het sterke verhaal, dat je van bij het begin meesleept. Je krijgt zoals gezegd het verhaal te zien van Kaim, een getormenteerde held die het eeuwige leven heeft. Een vreemd voorval heeft hem echter van zijn geheugen beroofd, dat in de game echter langzaam aan terugkomt als hij over het continent zwerft waar conflicten her en der hem en zijn reisgenoten de nodige moeilijkheden bezorgen.

Een "nieuwigheid" die het verhaal extra in de verf zet zijn "dromen" die Kaim tijdens de reis beleeft. Tijdens de dromen herinnert hij zich terug zaken uit zijn lange leven. De dromen komen niet in filmpjes op het scherm, maar in de vorm van tekst die, gekoppeld aan de juiste muziek en geluiden, sfeervol tevoorschijn getoverd wordt. Veel mensen die ik gesproken heb zijn het met me eens dat dit verre van vervelend is. Het zijn immers stuk voor stuk aangrijpende verhalen die tonen dat Kaim al héél wat mee heeft moeten maken in zijn lange bestaan. De meeste dingen zijn niet zo’n aangename dromen maar meestal slaagt de held toch steeds om er het positieve in te zien, voor zover dat mogelijk is. Het verhaal wordt verder ondersteund door een heel arsenaal aan tussenfilmpjes die het verhaal aan je vertellen.

De meeste van deze filmpjes zijn behoorlijk lang maar ze zijn nooit boring omdat ze én er goed uitziek én een verhaal vertellen dat boeit tot aan het einde - al zie je sommige dingen al van mijlen ver afkomen. Via de tussenfilmpjes wordt het verhaal verteld dat Kaim en zijn kompanen beleven - of juist wat ze niet te zien krijgen.

Uiteraard is een game geen game als er niet gegamed kan worden (heb je ‘m?). Lost Oddysey is een turn-based RPG; dat wil zeggen dat je rondloopt totdat je vijanden tegen het lijf loopt waarna het knokken geblazen is. Deze ontmoetingen met de vijanden zijn random zodat je wel zal moeten vechten aangezien er geen manier is om de vijanden te ontlopen. Zoals dat bij een turn-based RPG hoort moet ieder personage dat mee knokt netjes zijn beurt afwachten voordat hij een aanval kan doen. Doet iemand een snelle aanval, dan zal hij die uiteraard eerst mogen doen. Hierdoor wordt het belangrijk om strategisch inzicht aan de dag te leggen. Ga je voor een spell waarvoor je twee beurten moet wachten, met het risico dat je tovenaar dan al uitgeteld is, of ga je voor de minder krachtige, maar snellere aanvallen?

Bij LO kunnen de andere typische RPG elementen natuurlijk niet ontbreken. Door vijanden te verslaan doen je personages ervaring op,
leren ze nieuwe technieken en verzamelen ze voorwerpen die hen sterken maken. Het feit dat je "ringen" kan smeden die je dan bepaalde bonussen geven is niet meer dan een gimmick; waar je in andere games de ringen opraapt verzamel je hier de grondstoffen waarmee je de ringen zelf eventjes maakt.

Lost Oddysey vind plaats in een wereld die graficsh behoorlijk goed in elkaar steekt. Vooral bij de filmpjes is het genieten van wat je voorgeschoteld krijgt, waar het in de game zelf een beetje magertjes is. Het ziet er allemaal wel leuk uit, maar echte top is het niet. De meeste personen die er rondhollen lijken wel "lege dozen" die er maar wat voor de gein rondwandelen - geen van hen heeft ook echt iets nuttigs te melden.

OVer de muziek kunnen we kort zijn: ze is ons niet speciaal opgevallen. Van "geluidseffecten" durven we niet spreken want de geluiden die je te horen krijgt zijn steeds hetzelfde. Wel zit er een massa gesproken tekst in het spel, waarbij de stem van Kaim - helaas - de minste is. Hij mag dan wel depri zijn, maar steeds op hetzelfde monotone toontje praten is ook nergens goed voor, toch?

Conclusie:

- gameplay: goed. typische turn-based RPG die niet meteen voor vernieuwing zorgt.
- verhaal: uitstekend. 5 sterren. Maakt de game op zijn eentje de moeite waard
- grafisch: goed / prima, maar vooral tijdens de - vele - cutscenes.
- geluid: onopvallend

advies: een must buy voor iedereen die in een episc verhaal ondergedompeld wil worden!

Popularity: 8% [?]