Computerfataal 4: Waarschuwen voor DRM…

8 februari 2007

Als het van de Britse All Party Parliamentary Internet Group afhangt, zal DRM nooit een wettelijke verplichting worden en krijgen onderzoekers meer kansen om deze veiligheid te omzeilen. Uit dit rapport mag duidelijk worden dat DRM (en dan vooral de makers ervan) toch met enkele punten rekening zullen moeten houden. Vooral van de ongewenste bijeffecten moeten de makers zich terdege bewust zijn. Zo was het befaamde XCP-Systeem van Sony een handige dekmantel voor heel wat virussen en trojanen om zich achter te verbergen, zodat het verwijderen ervan haast onbegonnen werk werd. Mooi vinden we de alinea waarin duidelijk gesteld wordt dat dit in de toekomst bijvoorbeeld wel eens zou kunnen leiden tot strafvervolging van zowel de makers als de distributeurs.

Voor diegenen die denken dat DRM nu volledig vogelvrij verklaard werd, hebben we slecht nieuws. Dit rapport is zelfs helemaal niet tegen DRM. Alleen, en daar hebben ze overschot van gelijk, vinden ze wel dat een DRM systeem eerst en vooral duidelijk als dusdanig naar de klant gecommuniceerd moet worden (Wat beperkt het? Welke apparaten ondersteunen het? enz. ). Verder moeten de makers zich ervan bewust zijn dat ze hun systemen beter waterdicht maken of anders daarop afgerekend zullen worden. Het kan immers niet dat de veiligheid van één partij de veiligheid van vele andere in gevaar brengt.

Het grootste probleem van DRM is wellicht dat het nooit volledig waterdicht kan gemaakt worden. Er zit nog altijd een ‘analoge opening’ in de muziek. Daarbij wordt audio afgespeeld via luidsprekers en juist daar kunnen we alles weer opnemen, door de luidsprekers te vervangen door opnamemateriaal, bijvoorbeeld. Er wordt dan ook door de betrokken industrie gedacht aan luidsprekers die enkel geëncrypteerde muziek kunnen ontvangen. Maar dit systeem werkt enkel wanneer het ook ‘wettelijk’ verplicht wordt dergelijke luidsprekers te bezitten.

Dat laatste ziet de APPIG liever niet gebeuren, al was het alleen al maar omdat in de toekomst er misschien DRM-systemen ontwikkeld worden die niet zo eenvoudig te kraken zullen zijn. APPIG stelt verder vast dat het verbieden niet de juiste oplossing is. Zo vonden de vakbonden van muzikanten in het begin van de jaren tachtig dat synthesizers verboden zouden moeten worden terwijl operatoren van drumcomputers niet eens lid konden worden. Verder vond zelfs de videorecorder een geduchte tegenstander in de filmindustrie (toen ook al!) tot deze laatste industrie plotseling ontdekte hoeveel geld ze wel niet kon verdienen aan die videorecorder.

Al in 1841 was er Thomas Babbington Macaulay die voor het House of Commons liet opmerken dat auteurs vergoed moesten worden en dat dit vaak gebeurde via het opleggen van een monopoly op te leggen. Maar dit is meteen wel de slechts mogelijke methode om het uit te voeren. Want, zo stelt de APPIG, wat als de auteursbescherming op een bepaald stuk vervalt? Zal de beveiliging zichzelf dan ook meteen uitschakelen? De kans is klein…

Vandaar dat DRM systemen niet verboden mogen worden, maar ook niet ondersteund moeten worden door de wetgever. Of de Britse overheid er ook zo over denkt, zullen we binnenkort wel te weten komen. Strikt genomen is de wetgever er in Engeland niet toe verplicht de raadgevingen die hier gegeven werden, op te volgen. Maar de kans is wel groot, gezien de kennis van de APPIG en de groeperingen die er aan hebben meegewerkt. Laat het ons in ieder geval hopen…

Popularity: 9% [?]