Oorlogen tegen terroristen zijn in shooters tegenwoordig de max. Meestal gaat het dan over complexe strategische shooters waarbij je eerst moet denken en dan moet schieten. Aan de andere kant van het spectrum staan de wat meer “duistere games”, waarbij je enge monsters overhoop moet schieten, en waarbij je alles lekker aan stukken kan schieten. Voor Black heeft EA een beetje van beide genomen, en dit gemengd tot een geslaagd geheel.
Blijf daar zo niet staan, idioot!
Bij Black ben je de aanvoerder van een geheime eenheid die als opdracht had om een Oost-Europees netwerk van terroristen uit te schakelen. Helaas loopt het allemaal niet zoals gepland, en eens terug in deVS mag je eens precies gaan uitleggen hoe het mis is gegaan. Terwijl de uitleg wordt gedaan, speel jij het avontuur nog eens na. Qua opbouw zit de game dus al goed, wat een hele verademing is na de lange intro. Want wat is die lang zeg! Voordat je een eerste keer op een knop mag drukken ben je verplicht om eerst naar een intro te kijken die dik twee minuten duurt. Verschillende mensen zijn het met me eens als ik zeg dat het een beetje teveel van het goede was.
Maar laten we niet vallen over een intro die een beetje lang aansleept. Bij een goede film zijn we naderhand al vergeten of de intro lang was of niet. En Black geeft je ook een goed gevoel, waardoor je dat schoonheidsfoutje al snel vergeet.
binnenhuisinrichting op z’n Black’s
Als lid van een geheime eenheid ga je aan de slag in Oost-Europa. Af en toe word je bijgestaan door je teamgenoten, maar meestal sta je er alleen voor. Je missie is dan ook in het honderd gelopen, remember?. Je moet vertrouwen op je wapens om te overleven, maar ook een beetje gezond verstand kan geen kwaad. Qua wapens is er keuze genoeg: er zitten shotguns, machinegeweren, sniperrifles, uzi’s, Glock’s en zelfs bazooka’s in de game. Op zijn halo 2’s kan je echter maar maximaal twee wapens meenemen. Je zal dus moeten afwegen wat je nodig zal hebben. Sluip je in een duister bos rond, dan is de shotgun niet echt nuttig, maar misschien moet je later wel rondsluipen in gebouwen?
Come out, come out wherever you are…
Die gezonde mix zorgt ook voor een realistische sfeer. Je hebt voortdurend het gevoel dat je op je hoede moet zijn. Zo sluip je bijvoorbeeld rond in een bos waar de vijand voortdurend patrouilleert, maar moet je in het level erop proberen om veilig de andere kant van een stad te bereiken, terwijl je onder schot wordt genomen vanuit een kerk en later vanuit verschillende gebouwen. Spannend is Black daardoor zeker wel. Om het tij wat te keren, kan je gelukkig de omgeving in jou voordeel gebruiken.Zelfs door de omgeving aan stukken te schieten!. Zo kan je gastanks en voertuigen opblazen, en daarmee ook de vijanden uitschakelen. Het is niet alleen spectaculair, maar ook nog eens erg effectief.
Grafisch ziet Black er erg verzorgd uit, en de laadtijden in de tussenfases zijn gelukkig niet tergend lang. Voor een eerste kennismaking met een titel voor de Playstation 2 kan dit dus zekere tellen als positieve referentie. De muziek in het spel is steeds sfeervol en gepast, en de andere geluiden zijn ook goed bij het spel ingebed.
Kort samengevat is Black een prima titel van EA, en een waar genot om te spelen. Hopelijk hebben ze van deze ervaring geleerd en ingezien dat je niet steeds op safe moet spelen. Jullie kunnen het best wel, met iets nieuws op de markt komen!
Toretto out.
Score: 85%
testplatform: Playstation 2
afbeeldingen: Xbox versie
: 
