Sexy of strak, … de lijn van je site. (3)
22 februari 2006
[Dirk Verbeeck]
Sexy of strak, … de lijn van je site. (3)
Mooi en gebruiksvriendelijk, esthetisch en functioneel… het is het balanceren tussen deze twee polen, het zoeken naar de gulden middenweg dat webdesign tot zo’n uitdaging maakt. Maar is het ideaal niet onbereikbaar? Of zoeken wij het gewoon te ver? Read more
Intensive Care houdt je site op de been… (2)
22 februari 2006
[Dirk Verbeeck]
Intensive Care houdt je site op de been… (2)
Zover zijn we dan (*): nieuwsflashes houden je website up-to-date, de belangrijkste pagina’s worden netjes onderhouden, de laatste realisaties van je bedrijf komen mooi op tijd on line. Je site is levend en wel, en dat is een goede zaak! Of toch niet altijd?
Een paar jaar geleden liet je een mooie site ontwerpen door een professionele webdesigner. Want je wilde het goed doen. Ondertussen is die webstek behoorlijk uit de kluiten gewassen, staat hij boordevol interessante info voor klanten, leden, bezoekers … getuigt hij van de expertise die je in je vak verworven hebt en is hij misschien wel een referentiepunt geworden voor een schare trouwe aanhangers. Naast al die halfdode sites sta je daar te schitteren. Je wordt bewonderd en geprezen omwille van de accuratesse van de informatie die je verstrekt. Beter kan het niet zijn!
De medaille en haar keerzijde
Nu ga je ook de rekening eens maken, want al die aanpassingen kosten geld. En snel komt de ontnuchtering. Al dat fraais heeft je elk jaar ongeveer zoveel gekost als het initiële ontwerp! Daar heb je natuurlijk wel wat voor. Het aantal pagina’s is ongeveer verdrievoudigd. Je website is volwassen geworden. Dat daar wat tijd over gaat is normaal. Een website is nu eenmaal een dynamisch medium, in tegenstelling tot folders en ander drukwerk. Ze is dus met andere woorden nooit “af”.
Organisch groeit
Waar komen die kosten dan vandaan? Eerst en vooral door de organische groei van je website. In de loop van de tijd zijn her en der pagina’s bijgeplakt, werden menu’s en submenu’s steeds verder opgedeeld en is er heel wat cross-linking tussen de pagina’s onderling gemaakt. Daardoor is het overzicht troebel geworden. Wat aanvankelijk snel en tegen een lage kost kon neemt nu almaar meer tijd in beslag, omdat elke aanpassing gevolgen heeft voor andere onderdelen van de website.
Tussen een veelheid aan informatie zitten onvermijdelijk een aantal zogenaamde “dode” links. Dit zijn verwijzingen naar pagina’s, afbeeldingen of bestanden die ondertussen niet meer bestaan of die van plaats veranderd zijn. Het opkuisen van die links vraagt ook weer tijd, want je moet de doelpagina’s opnieuw opzoeken en de hyperlinks aanpassen.
Nieuw krijgt voorrang, oud blijft staan.
Wie productbeschrijvingen of een lijst met realisaties op z’n website heeft staan is in veel gevallen vertrouwd met het fenomeen dat nieuwe zaken wel worden toegevoegd, maar dat er voor kleine wijzigingen aan de bestaande beschrijvingen alweer geen tijd – lees: budget – voor vrijgemaakt is. Nog moeilijker wordt het wanneer er regelmatig moet gesynchroniseerd worden tussen twee of meer talen. De originele tekst gaat snel on line, want ‘snel’ is de wet van het web. De vertalingen komen later wel. In veel gevallen niet, dus. Het resultaat is dan een site die in de belangrijkste taal alle informatie bevat en waar de andere talen het in veel gevallen moeten stellen met lokale varianten van “coming soon” of “not available yet”.
Wie heeft zich nog niet herkend?
Dan hebben we het nog niet gehad over de ledenlijst van je organisatie die na verloop van een paar jaar helemaal geen getrouw beeld meer geeft, omdat de gegevens niet in een database opgeslagen zijn, maar in een zuivere html-pagina weergegeven worden die je – alweer! – telkens moet bijwerken.
En wat je dan eigenlijk écht zou willen is dat je voortdurend nieuwe evenementen zou kunnen aankondigen of snel “hot news” on line brengen. Een up-to-date lijst met de wegenwerken voor al je commerciële afgevaardigden bijvoorbeeld zou toch mooi zijn? Nog mooier zou zijn dat zij zelf de lokale omleidingen kunnen toevoegen die zij op hun weg tegenkomen, zodat al uw medewerkers hun route beter kunnen plannen. We zijn weer bij een content management systeem aanbeland.
Snel is de wet van het web…
En dat kost handenvol geld? Niet noodzakelijk. Je zal een initiële investering moeten doen, die je dan gaandeweg terugverdient omdat je zelf voor de nodige updates zorgt. Verborgen kosten, hoor ik sommigen al roepen. Voor een deel wel, maar als je iedereen zijn stukje van de content laat updaten, win je alvast veel tijd doordat je niet eerst een uitgebreide briefing moet opstellen en een aantal keren moet communiceren alvorens tot het gewenste resultaat te komen. Wat in je hoofd zit kan je het snelst zelf uitvoeren. Ook kleine aanpassingen kan je snel tussendoor doen, zonder dat zij je tijdschema noemenswaardig belasten. Op die manier krijg je een spontane spreiding van het werk.
To do?
Je site up-to-date houden is een must, zoals in het vorige artikel al besproken werd. Maar het mag geen kwelling worden door voortdurend op je budget te wegen of je te dwingen de technische kant van het webpubliceren onder de knie te krijgen. De overweging om eenmalig in een content management systeem te investeren is dan zeker en vast een serieuze optie. Dan zorg je immers zelf voor alle aanpassingen zonder dat je daarvoor technische kennis in huis moet halen.
Andere artikels:
Liever een dode site dan geen site? (1)
Sexy of strak…de lijn van je site (3)
Over de auteur: Dirk Verbeeck is web content manager bij Motionmill
Liever een dode site dan geen site? (1)
22 februari 2006
[Dirk Verbeeck]
Liever een dode site dan geen site…? (1)
Hoe nefast kan een website voor je business zijn? Toegegeven, er is nog niemand die het écht gemeten heeft. Maar als je homepagina een lijst met je nieuwste realisaties weergeeft en de laatste dateert van 1 november 2000, dan zal de toevallige bezoeker vast z’n wenkbrauwen fronsen. Het kan nog erger, door onderaan gewoon de vermelding “laatste update op” te plaatsen. Als ook die een datum van 4 jaar geleden weergeeft, zal menig surfer snel wegklikken. Want als de informatie op de website al niet up-to-date is, zijn de aanbieders zelf dan nog wel mee, zal men zich afvragen. Mogelijk helemaal onterecht, maar ondertussen is het kwaad geschied: de surfer die over je webdrempel kwam zal met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid nooit meer bij je op de koffie komen…
Laat niet zien hoe dood je site is
Dan maar gewoon die datums weghalen om het euvel snel te verhelpen? Dat zal je dan even heel beleefd moeten vragen aan je webmaster en die zal je daarvoor graag een factuur sturen. Ondanks deze pientere zet zal je site op de duur toch haar leeftijd verraden en de alerte surfer zal aan inhoud en opmaak gewaarworden dat er stof op je pagina’s ligt. Het resultaat zal dan hetzelfde zijn: weg contact, weg business.
Waar het hier om draait is een reëel probleem waar vooral KMO’s en zelfstandigen mee te maken krijgen. Vaak ontbreken de technische kennis of voldoende budget om de inhoud van de website levendig te houden. Een CM-systeem kan hier de oplossing bieden.
Af en toe een beetje onderhoud doet wonderen.
Elk CM-systeem, groot of klein, slaat de inhoud van webpagina’s op in een database. Meestal kunnen de gegevens in die database met een eenvoudige administratieconsole aangepast en geüpdatet worden. Die aanpassingen zijn meteen zichtbaar op de webpagina’s zonder dat er technisch gedoe (HTML-editing, FTP-connectie, …) aan te pas komt. Met zo’n systeem kan je zelf op eender welk moment de inhoud van je site aanpassen. De voordelen liggen voor de hand: je hoeft niet te wachten tot je webmaster tijd en zin heeft, je moet geen uitgebreide briefing samenstellen voor iets dat je misschien beter zelf kan doen als je daar af en toe een beetje tijd voor hebt en vooral, het kost je niets extra, je site blijft up-to-date en je imago ongeschonden. Je kan je indenken dat dit laatste bijzonder waardevol is.
Voor niets gaat de zon op
De investering in een dergelijk systeem zal velen tot hiertoe tegengehouden hebben. Prijzen van 25.000 euro en meer werden hier wel vaker genoemd. Overkill, zo blijkt, want het kan nu ook met minder… veel minder, zonder dat er aan functionaliteit ingeboet wordt. Voor niets gaat enkel de zon op, maar dat betekent nog niet dat je klauwen vol geld moet uitgeven. Het idee achter een behoorlijk CM-systeem voor kleine bedrijven is dat het niet meer mag kosten dan een professioneel ontworpen website. Je betaalt éénmaal voor de setup, de aanpassingen achteraf doe je zelf. Op die manier kan je site jaren mee zonder op het kerkhof te raken.
Zoekmachines zijn er dol op!
Een site die regelmatig aangepast en uitgebreid wordt levert een prettig neveneffect op: de zoekrobotten die altijd gulzig het net afstropen op zoek naar nieuwe content zullen vaker langskomen. En dat heeft invloed op de ranking van je site. Zoekmachines gaan er immers vanuit dat informatie regelmatig moet worden bijgewerkt om accuraat te zijn. Verouderde informatie verliest zijn waarde en dus zal de site lager gerangschikt worden.
Iedereen wil zo hoog mogelijk scoren in de lijstjes van Google en consoorten. Want de eersten in de rangschikking worden vaker geklikt. En dat betekent: meer bezoekers… en dus ook meer business.
Een bijwerking die kan tellen!
To do?
De conclusie is eenvoudig: hou je site up-to-date. Je hoeft er niet elke week 7 pagina’s aan toe te voegen. Neem regelmatig de spinnenwebben weg en het gaat er meteen een stuk aantrekkelijker uitzien… voor mensen en machines.
Andere artikels
Intensive Care houdt je site op de been (2)
Sexy of strak…de lijn van je site (3)
Over de auteur: Dirk Verbeeck is web content manager bij Motionmill
Mens erger je niet aan een website
22 februari 2006
[Dirk Verbeeck]
Mens erger je niet aan een website.
Je website werkt je bezoekers danig op de zenuwen. En jij weet van niets! Kan het erger? In ieder geval is dit nefast voor het verkeer naar je site, en soms ook voor je imago. Een dozijn geboden om argeloze surfers niet langer op stang te jagen.
Gewoon allemaal op een rijtje, zonder veel uitleg. De vonk van herkenning zal vanzelf overslaan. Sprekende voorbeelden staan er niet bij, omdat het niet de bedoeling is om iemand op de tenen te trappen. Een iet of wat doorgewinterde surfer zal deze 12 lacunes snel zelf kunnen aanvullen.
1. De eerste is een véél te lange intro die ik niet kan ‘skippen’. Ik moet dit ondergaan, zonder verweer, wil ik de info van de site plukken. Hoe voelt dit?
2. De tweede zet zich schermbreed open. Floeps, weg browserknoppen, menubalk, scrollbars. Ongevraagd is deze site mijn bureaublad geworden. Dàt is nog eens met de deur in huis vallen.
3. Even pauzeren? Bouw geen site die zichzelf na een intropagina ‘pop-upt’. Je ziet ze minder dezer dagen, ze waren vooral populair bij de eerste generatie Flashers.
4. Stop je site helemaal vol met bewegende dingen (animated gifs, marquees, enz.) en de bezoeker zal zich snel in een andere richting bewegen…
5. Er was eens – dit klinkt als een sprookje, en zoals in alle sprookjes ligt ook hier een boze wolf om de hoek op de loer – er was dus eens een fabelachtig mooie website helemaal gevuld met alles waarnaar je al zo lang op zoek was. En van zodra je een niveau dieper wil gaan word je op niet-aflatende wijze gedwongen om in te loggen, te registreren en dies meer!?@#~°+!
6. Als klap op de vuurpijl kan je *gvd* nergens dat geluid afzetten!!
7. Ergernis alom en het is nog niet afgelopen. Want de “history go back” functie is geblokkeerd. Ik kan met geen middelen terug naar de pagina met zoekresultaten waarvan ik vertrokken ben.
8. Pop-ups, pop-unders, veel Flash en flashy-toestanden, mouse-over ads… mensen krijgen hier allergieën van.
9. Soms heb je een venster met schuifbalken in een pagina en geven die schuifbalken geen markeringspunt aan. Moeilijk om nadien terug te vinden waar je gebleven was.
10. Aan eindeloos graven in een massa informatie hebben de meeste surfers ook een broertje dood. Tijd is geld, weet je nog wel? Voorzie dus een ingebouwde zoekfunctie indien je de wereld wil verrassen met een zeer uitgebreide website.
11. Niet enkel mensen, ook sites kunnen behoorlijk opdringerig zijn. Door heel de tijd te vragen of je ze als startpagina wil instellen, bijvoorbeeld. Hou er ook rekening mee dat bezoekers niet altijd gediend zijn met het installeren van plugins, zeker niet diegenen die over een trage verbinding beschikken.
12. Tenslotte mag je nu helemaal opnieuw beginnen met het invullen van dit formulier, want je kreeg net een bericht dat je je telefoonnummer niet opgegeven hebt. Dus, netjes klikken op de ‘back’ toets zoals je aangeraden wordt… en je formulier is helemaal blanco!! Hoe voelt dit? In dit hoekje zitten ook e-commerce sites waar je bij elke bestelling weer al je gegevens moet invullen. Tja, sommigen hebben blijkbaar nog nooit van een database gehoord.
Zo kunnen we vast nog een tijdje doorgaan, hoewel we het ergste nu wel ongeveer gehad hebben. Wat is ertegen te doen? Niet veel, vrees ik. De meest drastische beslissing is deze sites nooit meer te bezoeken. En dat is wat in de meeste gevallen gebeurt. Alles hangt een beetje af van je eigen ergenisdrempel.
Tegen pop-ups is er wel een kruid gewassen. Je kan op verschillende plaatsen zogenaamde pop-up-killers downloaden. Of je kan de Google-toolbar installeren. De meeste ongevraagde vensters worden dan geblokkeerd, hoewel er af en toe nog wel eentje door de mazen van het net zal glippen. Want pop-up-marketeers laten zich nu eenmaal niet zo makkelijk kisten.
Over de auteur: Dirk Verbeeck is web content manager bij Motionmill
De lijdensweg van de surfer
22 februari 2006
De lijdensweg van de surfer Surfen op het internet kan soms je zenuwen aardig op de proef stellen. Dat is het uitgangspunt van Jason O’Connor in zijn artikel in SitePro News. 10 manieren om te lijden bij het surfen… zet je even schrap alvorens weer het internet op te gaan.
De persoonlijke top 10 van Jason O’Connor sluit goed aan bij enkele artikels die eerder al over dit onderwerp geschreven zijn. Voor hem is surfen op het internet vaak zoiets als proberen te lezen op een vliegtuig, terwijl er iemand voortdurend tegen de rug van je zetel stampt en op de rij voor je een baby zit te huilen. Een snuivende buurman en Hyacinth Boucquet aan de andere kant van het gangpad zouden het plaatje compleet kunnen maken… Wat O’Connor wil zeggen is dat sommige websites het zenuwstelsel van hun bezoekers niet sparen en helemaal geen rekening houden met de gevoelens van diegenen die op zoek zijn naar informatie.
Hieronder volgt een vrije weergave van zijn lijstje dat als checklist of ergernisbarometer kan dienen voor de bezoekjes die je op het net aflegt.
1. Animatie: kinderen van een jaar of zeven vinden dit het einde, zakenmensen en de meeste andere volwassenen niet. Animatie leidt de bezoeker af van de echte content. Soms kan het nuttig zijn, maar overdrijf niet. Dwing je bezoekers niet ernaar te kijken. Bied hen in de plaats daarvan een link aan naar Flash, Quicktime of andere multimedia-toestanden.
2. Teveel scrolling: een volledige pagina scrollen is vermoeiend voor de ogen. De meeste mensen krijgen het gevoel verloren te lopen. Hun aandacht verslapt. Verdeel de content liever over meerdere pagina’s.
3. Lange tekstblokken: hoeft dit nog uitgelegd te worden? De meeste surfers hebben hiervoor geen tijd en geen geduld. Werk met onderverdelingen, tussentitels, bullets, enz. om een tekst overzichtelijk en snel leesbaar te maken.
4. Geen contactgegevens: de absolute doodzonde. Je verstoppen achter een onpersoonlijk e-mailadres is niet de goede manier. Ben je wel met serieuze zaken bezig? Waarom kan je de telefoon niet beantwoorden?
5. Vervaldatum overschreden: ik begin te lezen en ontdek algauw dat de inhoud van de website 3 jaar geleden geschreven is… dan ga ik snel naar de dichtstbijzijnde zoekmachine om verse info te tanken. Uiteindelijk is er op het internet zoveel voorhanden dat er over hetzelfde onderwerp vast wel recentere informatie te krijgen is.
6. Langzaam opbouwende pagina’s: verbazend dat er nog steeds sites bestaan die je ziet groeien op je scherm. Denk vooral niet dat veel surfers braaf zullen blijven wachten tot de hele pagina zich aan hun ogen ontrolt.
7. “Ik, ik, ik!” ipv “U, u, u”: over het algemeen kan het niemand wat schelen wie je bent of wat je doet. Wat hen wel aanbelangt is wat jij kan doen voor hen. In de plaats van jezelf of je bedrijf in de spots te plaatsen, vertel liever je klanten hoe je hen kan helpen en hun leven aangenamer, rijker of eenvoudiger kan maken.
8. Onduidelijke links of knoppen: links en labels van knoppen moeten duidelijk aangeven wat erachter ligt. Een knop met als label “Hier is het” zegt niets over de achterliggende inhoud. Soms kan een mysterieuze link wel nieuwsgierigheid wekken. Een kwestie van afwegen, dus.
9. Inconsistente navigatie: stel je voor dat je in een restaurant vijf verschillende menu’s krijgt: een voor de aperitieven, een voor de voorgerechten, de soepen, de hoofdschotel en de desserts. Elk van die menu’s heeft een eigen indeling. Dan is het hard werken alvorens je aan eten toekomt. Verwacht dus ook niet van je bezoekers dat ze in elke andere sectie van je website opnieuw hun weg willen zoeken. Ze zijn hongerig en willen eten!
10. Inconsistente look & feel: sluit aan bij het vorige punt. Als je op elke pagina met andere kleuren en lettertypes gaat gooien dan weten je bezoekers op de duur niet meer of ze nog wel bij jou rondlopen. Een nieuw design mag – en is van tijd tot tijd zelfs aan te raden – maar doe het dan wel voor de hele site, niet voor enkele pagina’s.
De vuistregel: een webstek is een plek waar mensen iets komen “doen”. Wat het ook is, help hen daarbij. Zet wegwijzers uit en zorg dat ze snel daar geraken waar ze moeten zijn, dat ze krijgen waarnaar ze op zoek zijn. Doe je dat niet, dan zullen ze snel weer weg zijn. Want het is niet anders dan in het echte leven: je moet echt al niet anders kunnen om in de rommel van een ander te gaan zoeken…
